متن عربی
فرهنگ لغات
ترجمه متن
شرح خطبه
جهت غیرفعال یا فعال کردن متن عربی ، فرهنگ لغات ، ترجمه یا شرح روی دکمه های بالا کلیک نمایید ، دکمه ی سبز به معنای فعال و رنگ خاکستری به معنای غیرفعال می باشد
خطبه ۴۵ - بخش ۱ : رحمت و نعمت دائمی خدا
[منبع]من خطبة له (علیه السلام) و هو بعض خطبة طويلة خطبها يوم الفطر و فيها يحمد الله و يذمّ الدنيا:
حمدُ الله :
الْحَمْدُ لِلَّهِ غَيْرَ مَقْنُوطٍ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لَا مَخْلُوٍّ مِنْ نِعْمَتِهِ وَ لَا مَأْيُوسٍ مِنْ مَغْفِرَتِهِ وَ لَا مُسْتَنْكَفٍ عَنْ عِبَادَتِهِ، الَّذِي لَا تَبْرَحُ مِنْهُ رَحْمَةٌ وَ لَا تُفْقَدُ لَهُ نِعْمَةٌ.
- مَقْنُوط :
- اسم مفعول از قنوط، مأيوس.
- مُسْتَنْكَفٌ :
- چيزى كه عار شمرده مى شود و مورد بيزارى و استنكاف قرار مى گيرد.
- مَقنوط :
- نااميد، از ماده قنوط: نوميدى
- مُستَنكَف :
- خوددارى كننده، از ماده استنكاف: خوددارى كردن
- لا تَبرَحُ :
- زائل نمى شود، ثابت است
- لا تُفقَدُ :
- كم نمى شود، ناياب نمى گردد
از خطبه هاى آن حضرت عليه السّلام است (در مذمّت دنيا و مفاسد آن):
سپاس خداوندى راست كه هيچكس مأيوس از رحمت او نيست، و نعمت او همگان را شامل است، و از آمرزش او احدى نوميد نبوده، و پرستش او براى كسى سبب سرشكستگى نمى باشد (زيرا تنها او سزاوار پرستش است و بسبب عبادت و پرستش تكبّر نكند تا بنده سر شكسته شود). خدائى كه از رحمت دريغ نمى كند، و نعمت او زوال نمى پذيرد.
سپاس خداوندى راست كه هيچكس مأيوس از رحمت او نيست، و نعمت او همگان را شامل است، و از آمرزش او احدى نوميد نبوده، و پرستش او براى كسى سبب سرشكستگى نمى باشد (زيرا تنها او سزاوار پرستش است و بسبب عبادت و پرستش تكبّر نكند تا بنده سر شكسته شود). خدائى كه از رحمت دريغ نمى كند، و نعمت او زوال نمى پذيرد.
خطبه ۴۵ - بخش ۲ : بهرهگیری از دنیا به قدر نیاز
[منبع]ذمُّ الدنيا :
وَ الدُّنْيَا دَارٌ مُنِيَ لَهَا الْفَنَاءُ وَ لِأَهْلِهَا مِنْهَا الْجَلَاءُ وَ هِيَ حُلْوَةٌ [خَضِرَةٌ] خَضْرَاءُ وَ قَدْ عَجِلَتْ لِلطَّالِبِ وَ الْتَبَسَتْ بِقَلْبِ النَّاظِرِ؛ فَارْتَحِلُوا مِنْهَا بِأَحْسَنِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ الزَّادِ وَ لَا تَسْأَلُوا فِيهَا فَوْقَ الْكَفَافِ وَ لَا تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ الْبَلَاغ.
- مُنِىَ لَهَا الفَنَاءُ :
- فنا براى آن مقدر شد.
- الجَلَاء :
- ترك وطن، جلاى وطن.
- الْتَبَسَتْ :
- (محبت دنيا با قلب و روح كسى كه بدنيا نظر دارد) آميخته شد، مخلوط شد، عجين گرديد.
- الكَفَاف :
- بمقدار كفايت.
- البَلَاغ :
- مقدار قوتى كه براى رسيدن به سر منزل لازم است، معاش به اندازه مدت زندگى.
- منى :
- مقدر شده است
- جلاء :
- كوچ كردن و دربدرشدن
- كفاف :
- آن مقدارى كه بانسان كفايت ميكند
- بلاغ :
- آنچه انسان را بمقصد و هدف مى رساند
دنيا سرائى است فناء و نيستى براى آن و براى اهلش رخت بر بستن مقدّر گرديده است، و آن (در نظر اهلش) خوشگوار و سبز و خرّم است، و (سبب گول زدن و غافل نمودن آن اينست كه) شتابان به سراغ خواهان و طالبش مى آيد، و علاقه و محبّت خود را بدل نظر كننده وارد ميكند، پس كوچ كنيد از آن (دلبند بآن نگشته مهيّاى سفر آخرت شده و آسايش در آنجا را بخواهيد) و از بهترين متاع خود (پرستش خالق و خدمت بخلق) توشه برداريد، و در آن بيش از حاجت نطلبيد، و از آن زيادتر از آنچه بشما رسيده نخواهيد (براى گرد آوردن مال در دنيا تلاش نكنيد، زيرا در حلال آن حساب و باز پرسى است، و در حرام آن عقاب و كيفر).
