متن عربی
فرهنگ لغات
ترجمه متن
شرح خطبه
جهت غیرفعال یا فعال کردن متن عربی ، فرهنگ لغات ، ترجمه یا شرح روی دکمه های بالا کلیک نمایید ، دکمه ی سبز به معنای فعال و رنگ خاکستری به معنای غیرفعال می باشد
خطبه ۱۹۷ : دلایل شایستگی برای خلافت
[منبع]و من كلام له (علیه السلام) يُنَبّه فيه على فضيلته لقبول قوله و أمره و نهيه :
وَ لَقَدْ عَلِمَ الْمُسْتَحْفَظُونَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ
(صلى الله عليه و آله)
أَنِّي لَمْ أَرُدَّ عَلَى اللَّهِ وَ لَا عَلَى رَسُولِهِ سَاعَةً قَطُّ، وَ لَقَدْ وَاسَيْتُهُ بِنَفْسِي فِي الْمَوَاطِنِ الَّتِي تَنْكُصُ فِيهَا الْأَبْطَالُ وَ تَتَأَخَّرُ فِيهَا الْأَقْدَامُ، نَجْدَةً أَكْرَمَنِي اللَّهُ بِهَا.
وَ لَقَدْ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ وَ إِنَّ رَأْسَهُ لَعَلَى صَدْرِي وَ لَقَدْ سَالَتْ نَفْسُهُ فِي كَفِّي، فَأَمْرَرْتُهَا عَلَى وَجْهِي، وَ لَقَدْ وُلِّيتُ غُسْلَهُ وَ الْمَلَائِكَةُ أَعْوَانِي، ضَجَّتِ الدَّارُ وَ الْأَفْنِيَةُ، مَلَأٌ يَهْبِطُ وَ مَلَأٌ يَعْرُجُ وَ مَا فَارَقَتْ سَمْعِي هَيْنَمَةٌ، مِنْهُمْ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ حَتَّى وَارَيْنَاهُ فِي ضَرِيحِهِ.
فَمَنْ ذَا أَحَقُّ بِهِ مِنِّي حَيّاً وَ مَيِّتاً؟ فَانْفُذُوا عَلَى بَصَائِرِكُمْ وَ لْتَصْدُقْ نِيَّاتُكُمْ فِي جِهَادِ عَدُوِّكُمْ.
فَوَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنِّي لَعَلَى جَادَّةِ الْحَقِّ، وَ إِنَّهُمْ لَعَلَى مَزَلَّةِ الْبَاطِلِ.
أَقُولُ مَا تَسْمَعُونَ وَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِي وَ لَكُمْ.
- الْمُسْتَحْفَظُون :
- كسانيكه پيامبر اسرار خود را به آنها سپرد و از آنها خواست تا آن اسرار را حفظ كنند.
- وَاسَيْتُهُ :
- با او (پيامبر) هم يارى مى كردم.
- تَنْكُص :
- بر مى گردد، بازگشت مى كند.
- النَجْدَة :
- شجاعت.
- الَافْنِيَة :
- جمع «فناء»، محوطه جلوى خانه ها، آستانه ها.
- الْهَيْنَمَة :
- صداى آهسته.
- بَصَائِرُكُمْ :
- نورهاى عقلتان، بصيرتهاى شما.
- الْمَزَلّة :
- محل لغزش، لغزشگاه.
- مُستَحفَظ :
- كسى كه حفظ و نگهدارى چيزى باو سپرده شده است
- مُواساة :
- ديگرى را با خود در چيزى شريك قرار دادن
- تَنكُصُ :
- به عقب بر مى گشت
- أبطال :
- جمع بطل: پهلوان
- نَجدَة :
- شجاعت و برترى
- أمرَرتُ :
- مرور دادم، دست كشيدم
- ضَجَّت :
- بناله در آمد
- أفنِيَة :
- جمع فناء: آستانه و جلو و اطراف خانه
- هَينَمَة :
- صداى آهسته (زمزمه)
- وَارَينا :
- دفن كرديم، در زمين پنهان كرديم
- مَزَلَّة :
- لغزشگاه
از خطبه هاى آن حضرت عليه السّلام است (در نزديكى و يگانگى خود با پيغمبر و اينكه بخلافت سزاوارتر بوده و ديگرى را لياقت اين مقام نيست):
(1) بزرگان از اصحاب محمّد -صلى اللَّه عليه و آله- كه حافظ (قرآن و سنّت او) هستند (و به اسرارش آگاهند) مى دانند كه من هرگز ساعتى از فرمان خدا و رسول دور نمانده ام و از جان خود در باره پيغمبر اكرم دريغ ننمودم در جاهايى كه (گرفتاريها و جنگها) دليران فرار مى كردند و گامها بر مى گشت (كسى را جرأت جلوگيرى از دشمن نبود) بر اثر شجاعت و جوانمردى كه خداوند مرا بآن گرامى داشت،
(2) و رسول خدا -صلّى اللَّه عليه و آله- قبض روح شد در حاليكه سرش بر سينه من بود، و بروى دستم جان از بدنش جدا شد، و (بجهت تيمّن و تبرّك آن) دست به چهره ام كشيدم، و غسل آن حضرت «صلّى اللَّه عليه و آله» را متصدّى گرديدم، و فرشتگان مرا كمك كردند، پس خانه و اطراف آن (حاضرين و فرشتگانى كه در آمد و رفت بودند) به گريه و ناله در آمدند، گروهى از فرشتگان فرود آمده گروهى بالا مى رفتند، و همهمه نماز ايشان كه بر آن بزرگوار مى خواندند از گوش من جدا نمى شد تا اينكه او را در آرامگاهش نهاديم، پس كيست در حال حيات و ممات به آن حضرت از من سزاوارتر (هر كه ادّعاى سزاوار بودن كند دروغ گفته و بنا حقّ خود را خليفه و جانشين او دانسته)
(3) شتاب كنيد از روى بينائى (بدون شكّ و ترديد) و بايد در جنگ با دشمن نيّت شما راست باشد (بدون نفاق و دوروئى از امام بحقّ پيروى نمائيد) كه سوگند به آن كه جز او خدائى نيست من بر راه حقّ هستم (گفتار و كردارم همانست كه خدا و رسول فرموده اند) و دشمنان ما بر لغزشگاه باطل (پيرو نفس امّاره و شيطان) هستند،
(4) مى گويم آنچه مى شنويد (تا حقّ را از باطل تمييز دهيد) و از خدا براى خود (كه مبتلاى شما شده ام) و براى شما (از گذشته هايتان) آمرزش مى طلبم (كه بار ديگر در گمراهى قدم ننهاده از امام بحقّ پيروى نمائيد).
(1) بزرگان از اصحاب محمّد -صلى اللَّه عليه و آله- كه حافظ (قرآن و سنّت او) هستند (و به اسرارش آگاهند) مى دانند كه من هرگز ساعتى از فرمان خدا و رسول دور نمانده ام و از جان خود در باره پيغمبر اكرم دريغ ننمودم در جاهايى كه (گرفتاريها و جنگها) دليران فرار مى كردند و گامها بر مى گشت (كسى را جرأت جلوگيرى از دشمن نبود) بر اثر شجاعت و جوانمردى كه خداوند مرا بآن گرامى داشت،
(2) و رسول خدا -صلّى اللَّه عليه و آله- قبض روح شد در حاليكه سرش بر سينه من بود، و بروى دستم جان از بدنش جدا شد، و (بجهت تيمّن و تبرّك آن) دست به چهره ام كشيدم، و غسل آن حضرت «صلّى اللَّه عليه و آله» را متصدّى گرديدم، و فرشتگان مرا كمك كردند، پس خانه و اطراف آن (حاضرين و فرشتگانى كه در آمد و رفت بودند) به گريه و ناله در آمدند، گروهى از فرشتگان فرود آمده گروهى بالا مى رفتند، و همهمه نماز ايشان كه بر آن بزرگوار مى خواندند از گوش من جدا نمى شد تا اينكه او را در آرامگاهش نهاديم، پس كيست در حال حيات و ممات به آن حضرت از من سزاوارتر (هر كه ادّعاى سزاوار بودن كند دروغ گفته و بنا حقّ خود را خليفه و جانشين او دانسته)
(3) شتاب كنيد از روى بينائى (بدون شكّ و ترديد) و بايد در جنگ با دشمن نيّت شما راست باشد (بدون نفاق و دوروئى از امام بحقّ پيروى نمائيد) كه سوگند به آن كه جز او خدائى نيست من بر راه حقّ هستم (گفتار و كردارم همانست كه خدا و رسول فرموده اند) و دشمنان ما بر لغزشگاه باطل (پيرو نفس امّاره و شيطان) هستند،
(4) مى گويم آنچه مى شنويد (تا حقّ را از باطل تمييز دهيد) و از خدا براى خود (كه مبتلاى شما شده ام) و براى شما (از گذشته هايتان) آمرزش مى طلبم (كه بار ديگر در گمراهى قدم ننهاده از امام بحقّ پيروى نمائيد).
