سوره مبارکه ی لیل :

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ (۱)

قسم به شب در آن هنگام که (جهان را) بپوشاند،

By the night enshrouding

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ (۲)

و قسم به روز هنگامی که تجلّی کند،

And the day resplendent

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ (۳)

و قسم به آن کس که جنس مذکّر و مؤنّث را آفرید،

And Him Who hath created male and female,

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ (۴)

که سعی و تلاش شما مختلف است:

Lo! your effort is dispersed (toward divers ends).

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ (۵)

امّا آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزگاری پیش گیرد،

As for him who giveth and is dutiful (toward Allah)

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ (۶)

و جزای نیک (الهی) را تصدیق کند،

And believeth in goodness;

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ (۷)

ما او را در مسیر آسانی قرار می‌دهیم!

Surely We will ease his way unto the state of ease.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ (۸)

امّا کسی که بخل ورزد و (از این راه) بی‌نیازی طلبد،

But as for him who hoardeth and deemeth himself independent,

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ (۹)

و پاداش نیک (الهی) را انکار کند،

And disbelieveth in goodness;

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ (۱۰)

بزودی او را در مسیر دشواری قرار می‌دهیم؛

Surely We will ease his way unto adversity.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ (۱۱)

و در آن هنگام که (در جهنّم) سقوط می‌کند، اموالش به حال او سودی نخواهد داشت!

His riches will not save him when he perisheth.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ (۱۲)

به یقین هدایت کردن بر ماست،

Lo! Ours it is (to give) the guidance

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ (۱۳)

و آخرت و دنیا از آن ماست،

And lo! unto Us belong the latter portion and the former.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ (۱۴)

و من شما را از آتشی که زبانه می‌کشد بیم می‌دهم،

Therefor have I warned you of the flaming Fire

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى (۱۵)

کسی جز بدبخت‌ترین مردم وارد آن نمی‌شود؛

Which only the most wretched must endure,

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ (۱۶)

همان کس که (آیات خدا را) تکذیب کرد و به آن پشت نمود!

He who denieth and turneth away.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى (۱۷)

و بزودی با تقواترین مردم از آن دور داشته می‌شود،

Far removed from it will be the righteous

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ (۱۸)

همان کس که مال خود را (در راه خدا) می‌بخشد تا پاک شود.

Who giveth his wealth that he may grow (in goodness).

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰٓ (۱۹)

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،

And none hath with him any favour for reward,

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ (۲۰)

بلکه تنها هدفش جلب رضای پروردگار بزرگ اوست؛

Except as seeking (to fulfil) the purpose of his Lord Most High.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ (۲۱)

و بزودی راضی و خشنود می‌شود!

He verily will be content.