سوره مبارکه ی شمس :

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا (۱)

به خورشید و گسترش نور آن سوگند،

By the sun and his brightness,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا (۲)

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،

And the moon when she followeth him,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا (۳)

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،

And the day when it revealeth him,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا (۴)

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،

And the night when it enshroudeth him,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا (۵)

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،

And the heaven and Him Who built it,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا (۶)

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،

And the earth and Him Who spread it,

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا (۷)

و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،

And a soul and Him Who perfected it

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا (۸)

سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،

And inspired it (with conscience of) what is wrong for it and (what is) right for it.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا (۹)

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛

He is indeed successful who causeth it to grow,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا (۱۰)

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!

And he is indeed a failure who stunteth it.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ (۱۱)

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،

(The tribe of) Thamud denied (the truth) in their rebellious pride,

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا (۱۲)

آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست،

When the basest of them broke forth

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا (۱۳)

و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»

And the messenger of Allah said: It is the she-camel of Allah, so let her drink!

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا (۱۴)

ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!

But they denied him, and they hamstrung her, so Allah doomed them for their sin and rased (their dwellings).

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا (۱۵)

و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد!

He dreadeth not the sequel (of events).