سوره مبارکه ی فجر :

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ (۱)

به سپیده دم سوگند،

By the Dawn

وَلَيَالٍ عَشْرٍ (۲)

و به شبهای دهگانه،

And ten nights,

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ (۳)

و به زوج و فرد،

And the Even and the Odd,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ (۴)

و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!

And the night when it departeth,

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ (۵)

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

There surely is an oath for thinking man.

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ (۶)

آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!

Dost thou not consider how thy Lord dealt with (the tribe of) A'ad,

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ (۷)

و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،

With many-columned Iram,

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ (۸)

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

The like of which was not created in the lands;

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ (۹)

و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)!

And with (the tribe of) Thamud, who clove the rocks in the valley;

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ (۱۰)

و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،

And with Pharaoh, firm of might,

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ (۱۱)

همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

Who (all) were rebellious (to Allah) in these lands,

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ (۱۲)

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛

And multiplied iniquity therein?

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ (۱۳)

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!

Therefore thy Lord poured on them the disaster of His punishment.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ (۱۴)

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!

Lo! thy Lord is ever watchful.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ (۱۵)

امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

As for man, whenever his Lord trieth him by honouring him, and is gracious unto him, he saith: My Lord honoureth me.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ (۱۶)

و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

But whenever He trieth him by straitening his means of life, he saith: My Lord despiseth me.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ (۱۷)

چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

Nay, but ye (for your part) honour not the orphan

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ (۱۸)

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،

And urge not on the feeding of the poor.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا (۱۹)

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،

And ye devour heritages with devouring greed.

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا (۲۰)

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)!

And love wealth with abounding love.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا (۲۱)

چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،

Nay, but when the earth is ground to atoms, grinding, grinding,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا (۲۲)

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،

And thy Lord shall come with angels, rank on rank,

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ (۲۳)

و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!

And hell is brought near that day; on that day man will remember, but how will the remembrance (then avail him)?

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى (۲۴)

می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

He will say: Ah, would that I had sent before me (some provision) for my life!

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ (۲۵)

در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،

None punisheth as He will punish on that day!

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ (۲۶)

و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!

None bindeth as He then will bind.

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ (۲۷)

تو ای روح آرام‌یافته!

But ah! thou soul at peace!

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً (۲۸)

به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

Return unto thy Lord, content in His good pleasure!

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى (۲۹)

پس در سلک بندگانم درآی،

Enter thou among My bondmen!

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى (۳۰)

و در بهشتم وارد شو!

Enter thou My Garden!