سوره مبارکه ی انفطار :

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ (۱)

آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی‌] از هم شکافته شود،

When the heaven is cleft asunder,

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ (۲)

و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،

When the planets are dispersed,

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ (۳)

و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،

When the seas are poured forth,

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ (۴)

و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،

And the sepulchres are overturned,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ (۵)

(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است.

A soul will know what it hath sent before (it) and what left behind.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ (۶)

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟!

O man! What hath made thee careless concerning thy Lord, the Bountiful,

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ (۷)

همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت،

Who created thee, then fashioned, then proportioned thee?

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ (۸)

و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود.

Into whatsoever form He will, He casteth thee.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ (۹)

(آری) آن گونه که شما می‌پندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید!

Nay, but ye deny the Judgment.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ (۱۰)

و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...

Lo! there are above you guardians,

كِرَامًا كَـٰتِبِينَ (۱۱)

والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)،

Generous and recording,

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ (۱۲)

که می‌دانند شما چه می‌کنید!

Who know (all) that ye do.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ (۱۳)

به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.

Lo! the righteous verily will be in delight.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ (۱۴)

و بدکاران در دوزخند،

And lo! the wicked verily will be in hell;

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ (۱۵)

روز جزا وارد آن می‌شوند و می‌سوزند،

They will burn therein on the Day of Judgment,

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ (۱۶)

و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند!

And will not be absent thence.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ (۱۷)

تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

Ah, what will convey unto thee what the Day of Judgment is!

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ (۱۸)

باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

Again, what will convey unto thee what the Day of Judgment is!

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ (۱۹)

روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!

A day on which no soul hath power at all for any (other) soul. The (absolute) command on that day is Allah's.