سوره مبارکه ی حاقه :

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ (۱)

(روز رستاخیز) روزی است که مسلّماً واقع می‌شود!

The Reality!

مَا ٱلْحَآقَّةُ (۲)

چه روز واقع شدنی!

What is the Reality?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ (۳)

و تو چه می‌دانی آن روز واقع شدنی چیست؟!

Ah, what will convey unto thee what the reality is!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ (۴)

قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)!

(The tribes of) Thamud and A'ad disbelieved in the judgment to come.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ (۵)

امّا قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند!

As for Thamud, they were destroyed by the lightning.

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ (۶)

و امّا قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند،

And as for A'ad, they were destroyed by a fierce roaring wind,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ (۷)

(خداوند) این تندباد بنیان‌کن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنها مسلّط ساخت، (و اگر آنجا بودی) می‌دیدی که آن قوم همچون تنه‌های پوسیده و تو خالی درختان نخل در میان این تند باد روی زمین افتاده و هلاک شده‌اند!

Which He imposed on them for seven long nights and eight long days so that thou mightest have seen men lying overthrown, as they were hollow trunks of palm-trees.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ (۸)

آیا کسی از آنها را باقی می‌بینی؟!

Canst thou (O Muhammad) see any remnant of them?

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ (۹)

و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده [=قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

And Pharaoh and those before him, and the communities that were destroyed, brought error,

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً (۱۰)

و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت!

And they disobeyed the messenger of their Lord, therefor did He grip them with a tightening grip.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ (۱۱)

و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم،

Lo! when the waters rose, We carried you upon the ship

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ (۱۲)

تا آن را وسیله تذکّری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد.

That We might make it a memorial for you, and that remembering ears (that heard the story) might remember.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ (۱۳)

به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود،

And when the trumpet shall sound one blast

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً (۱۴)

و زمین و کوه‌ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند،

And the earth with the mountains shall be lifted up and crushed with one crash,

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ (۱۵)

در آن روز «واقعه عظیم» روی می‌دهد،

Then, on that day will the Event befall.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ (۱۶)

و آسمان از هم می‌شکافد و سست می‌گردد و فرومی‌ریزد!

And the heaven will split asunder, for that day it will be frail.

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ (۱۷)

فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام مأموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند!

And the angels will be on the sides thereof, and eight will uphold the Throne of thy Lord that day, above them.

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ (۱۸)

در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‌شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‌ماند!

On that day ye will be exposed; not a secret of you will be hidden.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ (۱۹)

پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدّت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید!

Then, as for him who is given his record in his right hand, he will say: Take, read my book!

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ (۲۰)

من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!»

Surely I knew that I should have to meet my reckoning.

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ (۲۱)

او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت،

Then he will be in blissful state

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ (۲۲)

در بهشتی عالی،

In a high garden

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ (۲۳)

که میوه هایش در دسترس است!

Whereof the clusters are in easy reach.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ (۲۴)

(و به آنان گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا در برابر اعمالی که در ایّام گذشته انجام دادید!

(And it will be said unto those therein): Eat and drink at ease for that which ye sent on before you in past days.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ (۲۵)

امّا کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‌دادند.

But as for him who is given his record in his left hand, he will say: Oh, would that I had not been given my book

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ (۲۶)

و نمی‌دانستم حساب من چیست!

And knew not what my reckoning!

يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ (۲۷)

ای کاش مرگم فرا می‌رسید!

Oh, would that it had been death!

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ (۲۸)

مال و ثروتم هرگز مرا بی‌نیاز نکرد،

My wealth hath not availed me,

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ (۲۹)

قدرت من نیز از دست رفت!»

My power hath gone from me.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ (۳۰)

او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید!

(It will be said): Take him and fetter him

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ (۳۱)

سپس او را در دوزخ بیفکنید!

And then expose him to hell-fire

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ (۳۲)

بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید؛

And then insert him in a chain whereof the length is seventy cubits.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ (۳۳)

چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد،

Lo! He used not to believe in Allah the Tremendous,

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ (۳۴)

و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌نمود؛

And urged not on the feeding of the wretched.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ (۳۵)

از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد،

Therefor hath he no lover here this day,

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ (۳۶)

و نه طعامی، جز از چرک و خون!

Nor any food save filth

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ (۳۷)

غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند!

Which none but sinners eat.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ (۳۸)

سوگند به آنچه می‌بینید،

But nay! I swear by all that ye see

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ (۳۹)

و آنچه نمی‌بینید،

And all that ye see not

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (۴۰)

که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است،

That it is indeed the speech of an illustrious messenger.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ (۴۱)

و گفته شاعری نیست، امّا کمتر ایمان می‌آورید!

It is not poet's speech - little is it that ye believe!

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ (۴۲)

و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکّر می‌شوید!

Nor diviner's speech - little is it that ye remember!

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ (۴۳)

کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده است!

It is a revelation from the Lord of the Worlds.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ (۴۴)

اگر او سخنی دروغ بر ما می‌بست،

And if he had invented false sayings concerning Us,

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ (۴۵)

ما او را با قدرت می‌گرفتیم،

We assuredly had taken him by the right hand

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ (۴۶)

سپس رگ قلبش را قطع می‌کردیم،

And then severed his life-artery,

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ (۴۷)

و هیچ کس از شما نمی‌توانست از (مجازات) او مانع شود!

And not one of you could have held Us off from him.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ (۴۸)

و آن مسلّماً تذکری برای پرهیزگاران است!

And lo! it is a warrant unto those who ward off (evil).

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ (۴۹)

و ما می‌دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‌کنید!

And lo! We know that some among you will deny (it).

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ (۵۰)

و آن مایه حسرت کافران است!

And lo! it is indeed an anguish for the disbelievers.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ (۵۱)

و آن یقین خالص است!

And lo! it is absolute truth.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ (۵۲)

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی!

So glorify the name of thy Tremendous Lord.