حکمت ۲۴۴

امام عليه السّلام (در سود سپاسگزارى) فرموده است:
محقّقا خداى تعالى را در هر نعمتى حقّ سپاسى است، پس هر كه آنرا بجا آورد خدا از آن نعمت او را فراوان دهد، و هر كه از بجا آوردن آن حقّ كوتاهى كند خدا آن نعمت را در خطر نابودى و دور شدن اندازد (ناگفته نماند كه حقّ سپاس خدا در هر نعمتى به تناسب آن است مثلا كسيرا كه خدا دولت و جاه بخشيده بايد با ناتوانان همراهى و فروتنى كند، و هر كه را عزيز و ارجمند گردانده بايد خود را ذليل و خوار پندارد، و هر كه را مال و دارائى داده بايد به بيچارگان و مستمندان و خويشان ببخشايد، و هر كه را علم و دانائى عطا فرموده بايد به اهلش ياد دهد).