ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
رُوِّينَا ذَلِكَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَيْهِ فِي كِتَابِ أَمَالِيهِ وَ فِي كِتَابِ ثَوَابِ الْأَعْمَالِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى النَّبِيِّ ص قَالَ
«ابو جعفر ابن بابويه» در كتاب «امالى» و «ثواب الاعمال» به سند خود نقل كرده است كه پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-فرمود:
وَ مَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ ثَلَاثِينَ يَوْماً نَادَى مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَمَّا مَا مَضَى فَقَدْ غُفِرَ لَكَ فَاسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فِيمَا بَقِيَ
هركس سی روز رجب را روزه بدارد، منادىاى از آسمان ندا در مىدهد: اى بندهى خدا، گذشتهات آمرزيده شد، اكنون عملبراى آينده را آغاز كن
فَأَعْطَاهُ اللَّهُ فِي الْجِنَانِ كُلِّهَا فِي كُلِّ جَنَّةٍ أَرْبَعِينَ [أربعون] أَلْفَ مَدِينَةٍ مِنْ ذَهَبٍ فِي كُلِّ مَدِينَةٍ أَرْبَعُونَ أَلْفَ أَلْفِ قَصْرٍ فِي كُلِّ قَصْرٍ أَرْبَعُونَ أَلْفَ أَلْفِ بَيْتٍ
و نيز خداوند در تمامى بهشتها، در هر بهشت چهل هزار شهر طلايى به او عطا مىكند كه در هر شهر چهل ميليون كاخ وجود دارد و در هر كاخ چهل ميليون اتاق
فِي كُلِّ بَيْتٍ أَرْبَعُونَ أَلْفَ أَلْفِ مَائِدَةٍ مِنْ ذَهَبٍ عَلَى كُلِّ مَائِدَةٍ أَرْبَعُونَ أَلْفَ أَلْفِ قَصْعَةٍ
و در هر اتاق چهل ميليون سفره از طلا گسترده شده است و بر هر سفره چهل ميليون كاسه است
فِي كُلِّ قَصْعَةٍ أَرْبَعُونَ أَلْفَ أَلْفِ لَوْنٍ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ لِكُلِّ طَعَامٍ وَ شَرَابٍ مِنْ ذَلِكَ لَوْنٌ عَلَى حَدِّهِ
و در هر كاسه چهل ميليون نوع غذا و نوشيدنى است كه هر يك رنگ جداگانهاى دارد
وَ فِي كُلِّ بَيْتٍ أَرْبَعُونَ أَلْفَ أَلْفِ سَرِيرٍ مِنْ ذَهَبٍ طُولُ كُلِّ سَرِيرٍ أَلْفُ [أَلْفِ] ذِرَاعٍ فِي عَرْضِ أَلْفِ ذِرَاعٍ
و نيز در هر اتاق چهل ميليون تخت طلايى است كه اندازهى هر تخت هزار ذراع در هزار ذراع است
عَلَى كُلِّ سَرِيرٍ جَارِيَةٌ مِنَ الْحُورِ الْعِينِ عَلَيْهَا ثَلَاثُ مِائَةِ أَلْفِ ذُؤَابَةٍ مِنْ نُورٍ تَحْمِلُ كُلَّ ذُؤَابَةٍ مِنْهَا أَلْفُ أَلْفِ وَصِيفَةٍ تُغَلِّفُهَا بِالْمِسْكِ وَ الْعَنْبَرِ إِلَى أَنْ يُوَافِيَهَا صَائِمُ رَجَبٍ
و بر روى هر تخت، دوشيزهاى از حورعين است كه سيصد هزار زلف از نور دارد و هر زلف را يك ميليون خادمه برداشته و با مشك و عنبر معطر مىكنند، تا اينكه به روزهدار ماه رجب تحويل دهند.
هَذَا لِمَنْ صَامَ [شَهْرَ] رَجَبٍ كُلَّهُ قِيلَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَمَنْ عَجَزَ عَنْ صِيَامِ رَجَبٍ لِضَعْفٍ أَوْ عِلَّةٍ كَانَتْ بِهِ أَوِ امْرَأَةٌ غَيْرُ طَاهِرَةٍ تَصْنَعُ مَا ذَا لِتَنَالَ مَا وَصَفْتَ
اين ثواب براى كسى است كه كل ماه رجب را روزه بدارد.» عرض شد: «اى پيامبر خدا، اگر كسى به خاطر ضعف يا بيمارى نتوانست و يا زنى عذر شرعی داشت و نتوانست در ماه رجب را روزه بدارد، چه كارى بكند تا به آنچه توصيف فرموديد، برسد؟»
قَالَ تَتَصَدَّقُ عَنْ كُلِّ يَوْمٍ بِرَغِيفٍ عَلَى الْمَسَاكِينِ وَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ إِذَا تَصَبدَقَ بِهَذِهِ الصَّدَقَةِ كُلَّ يَوْمٍ يَنَالُ مَا وَصَفْتُ وَ أَكْثَرَ
فرمود: «در عوض هر روز، يك گرده نان به بيچارگان بدهد. سوگند به خدايى كه جانم در دست او است، هركس اين صدقه را در هر روز بپردازد، به آنچه توصيف كردم، بلكه به بيشتر از آن مىرسد؛
لِأَنَّهُ لَوْ اجْتَمَعَ جَمِيعُ الْخَلَائِقِ كُلِّهِمْ مِنْ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ يُقَدِّرُوا قَدْرَ ثَوَابِهِ مَا بَلَغُوا عُشْرَ مَا يُصِيبُ فِي الْجِنَانِ مِنَ الْفَضَائِلِ وَ الدَّرَجَاتِ
زيرا اگر همهى آفريدههاى آسمانها و زمين گرد هم آيند تا اندازهى ثواب صدقه را تعيين كنند، نمىتوانند به يك دهم فضايل و درجاتى كه صدقهدهندگان در بهشتها مىرسند، نايل گردند.»
قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ لَمْ يَقْدِرْ عَلَى هَذِهِ الصَّدَقَةِ يَصْنَعُ مَا ذَا لِيَنَالَ مَا وَصَفْتَ قَالَ يُسَبِّحُ اللَّهَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَجَبٍ إِلَى تَمَامِ ثَلَاثِينَ يَوْماً هَذَا التَّسْبِيحِ مِائَةَ مَرَّةٍ
عرض شد: «اى رسول خدا، اگر كسى نتوانست اين مقدار صدقه بدهد، چه كار كند تا به آنچه توصيف فرموديد، نايل گردد؟» فرمود: «در هر روز از ماه رجب تا پايان سی روز، اين تسبيح را صدبار بگويد:
سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِيلِ سُبْحَانَ مَنْ لَا يَنْبَغِي التَّسْبِيحُ إِلَّا لَهُ
پاكا معبود بزرگ، پاكا خدايى كه جز او زيبندهى تسبيح نيست،
سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ
پاكا خداى سرافراز و گرامىتر، پاكا خدايى كه جامهى عزت را به تن كرده و زيبندهى آن است.
[منبع]رَوَيْنَاهَا عَنْ جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيُّ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ تَقَدَّمَ إِسْنَادِهَا فِيمَا أَشَرْنَا إِلَيْهِ
جدّم «ابو جعفر طوسى» -رضوان اللّه عليه-طى روايتى كه پيش از اين به سند آن اشاره كرديم، آورده است:
وَ هِيَ وَ صَلِّ فِي آخِرِ الشَّهْرِ عَشْرَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَاحِدَةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِذَا سَلَّمْتَ فَارْفَعْ يَدَيْكَ إِلَى السَّمَاءِ وَ قُلْ
در پايان ماه رجب ده ركعت نماز-در هر ركعت «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» سه بار و سورهى «قُلْ يا أَيُّهَا اَلْكافِرُونَ» سه بار- بخوان و بعد از سلام دستهايت را به سوى آسمان بلند كن و بگو:
لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ (لا شَرِيكَ لَهُ) (لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ)
معبودى جز خدا نيست، يگانه است و شريكى براى او وجود ندارد، فرمانروايى و ستايش از آن او است،
يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
زنده مىكند و مىميراند و او خود زندهاى است كه هرگز نمىميرد و خير و خوبى به دست او است، و بر هر چيز توانا است
وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ [الطَّيِّبِينَ] وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
و درود خداوند بر حضرت محمد و خاندان پاك [و پاكيزهى]او و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به وسيلهى خداوند بلندپايه و بزرگ تحقق نمىيابد.
ثُمَّ امْسَحْ بِهَا وَجْهَكَ وَ سَلْ حَاجَتَكَ فَإِنَّهُ يُسْتَجَابُ لَكَ دُعَاؤُكَ وَ يَجْعَلُ اللَّهُ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ جَهَنَّمَ سَبْعَةَ خَنَادِقَ كُلُّ خَنْدَقٍ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ
سپس دستهايت را بر صورتت بكش و حاجتت را از خدا بخواه، كه دعايت به اجابت مىرسد و خداوند ميان تو و جهنم ٧ گودال فاصله ايجاد مىكند، بهگونهاى كه فاصلهى هر گودال از ديگرى به اندازهى فاصلهى آسمان و زمين است
وَ يُكْتَبُ لَكَ بِكُلِّ رَكْعَةٍ أَلْفُ أَلْفِ رَكْعَةٍ وَ يُكْتَبُ لَكَ بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ وَ جَوَازٌ عَلَى الصِّرَاطِ
و در برابر هر ركعت، يك ميليون ركعت نماز و نيز دورى از آتش جهنم و گذشتن از [پل]صراط براى تو نوشته مىشود.
قَالَ سَلْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمَّا فَرَغَ النَّبِيُّ ع مِنَ الْحَدِيثِ خَرَرْتُ سَاجِداً أَبْكِي شُكْراً لِلَّهِ تَعَالَى لِمَا سَمِعْتُ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ
«سلمان» -رضى اللّه عنه-عرض كرد: «زمانى كه پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-اين حديث را گفت و به پايان رساند، براى سپاسگزارى از درگاه خداوند متعال به خاطر شنيدن اين حديث، به سجده رفتم و گريستم.»
[منبع]اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا هِلَالُ شَهْرِ [شَعْبَانَ] وَ قَدْ وَرَدَ وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِمَا فِيهِ مِنَ الْإِحْسَانِ
خدايا، اين هلال ماه شعبان است كه وارد گرديد و تو به نيكىهايى كه در آن نهفته است از ما آگاهترى.
فَاجْعَلْهُ اللَّهُمَّ هِلَالَ بَرَكَاتٍ وَ سَعَادَاتٍ كَامِلَةَ الْأَمَانِ وَ الْغُفْرَانِ وَ الرِّضْوَانِ
پس اى خدا، هلال اين ماه را براى ما، همراه با بركات و نيكبختىها و ايمنى، آمرزش و خشنودى كامل
وَ مَاحِيَةَ الْأَخْطَارِ فِي الْأَحْيَانِ وَ الْأَزْمَانِ وَ حَامِيَةً مِنْ أَذَى أَهْلِ الْعِصْيَانِ وَ الْبُهْتَانِ
و زدايندهى خطرها در لحظات و اوقات اين ماه و حمايتگر از آزار و اذيت آنان كه اهل گناه و بهتان هستند، قرار ده
وَ شَرِّفْنَا بِامْتِثَالِ مَرَاسِمِهِ وَ إِحْيَاءِ مَوَاسِمِهِ وَ أَلْحِقْنَا بِشُمُولِ مَرَاحِمِهِ وَ مَكَارِمِهِ
و به واسطهى به جا آوردن آيينها [و احياى موسمها]ى آن ما را گرامى بدار و ما را مشمول رحمتها و بزرگمنشىهايت در آن بگردان
وَ طَهِّرْنَا فِيهِ تَطْهِيراً نَصْلُحُ بِهِ لِلدُّخُولِ عَلَى شَهْرِ رَمَضَانَ مُظَفَّرِينَ بِأَفْضَلِ مَا ظَفِرَ بِهِ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ وَ الْإِيمَانِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و چنان ما را در آن پاكيزه كن كه شايستگى ورود به ماه رمضان را بيابيم و به برترين عطاهايى كه مسلمانان و مؤمنان بدان دست مىيابند، نايل گرديم. به رحمتت اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]وَجَدْنَاهُ فِي مَوَاهِبِ السَّمَاحِ وَ مَنَاقِبِ أَهْلِ الْفَلَاحِ مَرْوِيّاً عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ
در برخى كتابهاى دربردارندهى مواهب ارزانى داشته شده و فضايل رستگاران، به نقل از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَلَّى أَوَّلَ لَيْلَةٍ مِنْ شَعْبَانَ مِائَةَ رَكْعَةٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مَرَّةً
هركس در شب اول ماه شعبان صد ركعت نماز-در هر ركعت «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» یک بار-بخواند
فَإِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ قَرَأَ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ خَمْسِينَ مَرَّةً وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّهُ إِذَا صَلَّى هَذِهِ الصَّلَاةَ
و پس از به پايان بردن نماز، پنجاه بار «فاتحة الكتاب» را بخواند، سوگند به خدايى كه به حق مرا به پيامبرى برانگيخت، هرگاه بندهاى اين نماز را بخواند
وَ صَامَ الْعَبْدُ دَفَعَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ شَرَّ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ شَرَّ أَهْلِ الْأَرْضِ وَ شَرَّ الشَّيَاطِينِ وَ السَّلَاطِينِ
و [روز اول شعبان]را روزه بدارد، خداوند متعال گزند اهل آسمان و زمين و شرّ شياطين و سلاطين را از او دفع مىكند
وَ يَغْفِرُ لَهُ سَبْعِينَ أَلْفَ كَبِيرَةٍ وَ يَرْفَعُ عَنْهُ عَذَابَ الْقَبْرِ وَ لَا يُرَوِّعُهُ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ وَ
و هفتاد هزار گناه كبيرهى او آمرزيده مىگردد و عذاب قبر از او برداشته مىشود و دو فرشتهى «منكر» و «نكير» نمىتوانند او را بترسانند
يَخْرُجُ مِنْ قَبْرِهِ وَ وَجْهُهُ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ وَ يَمُرُّ عَلَى الصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ وَ يُعْطَى كِتَابُهُ بِيَمِينِه
و در حالى كه صورتش مانند ماه شب چهاردهم مىدرخشد از قبر بيرون مىآيد و مانند آذرخش از [پل]صراط مىگذرد و نامهى عملش به دست راستش داده مىشود
[منبع]وَجَدْنَاهَا فِي مَعَادِنِ ذَخَائِرِ الْيَوْمِ الْآخِرِ مَرْوِيّاً عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ
در برخى كتابهاى دربردارندهى ذخاير روز آخرت، به نقل از پيامبر اكرم -صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَلَّى [فِي] أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ شَعْبَانَ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً
هركس در شب اول ماه شعبان دوازده ركعت نماز-در هر ركعت «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» پانزده بار-بخواند،
أَعْطَاهُ اللَّهُ تَعَالَى ثَوَابَ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ شَهِيدٍ وَ كَتَبَ لَهُ عِبَادَةَ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً
خداوند متعال ثواب دوازده هزار شهيد را به او عطا نموده و عبادت دوازده هزار سال را براى او مىنويسد
وَ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ بِكُلِّ آيَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَصْراً فِي الْجَنَّةِ
و همانند روزى كه از مادر متولد شده، از گناهان بيرون مىآيد و نيز خداوند در برابر هر آيهاى از قرآن كه [در اين نماز]قرائت نموده، يك كاخ در بهشت به او عطا مىكند
[منبع]وَجَدْنَاهَا فِي مَنَاهِلِ الْجُودِ وَ إِكْرَامِ أَهْلِ الْوَقُودِ مَرْوِيّاً عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ
در برخى كتابهاى دربردارندهى سرچشمههاى جود و اكرام به واردشوندگان بر درگاه خداوند، به نقل از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَلَّى أَوَّلَ لَيْلَةٍ مِنْ شَعْبَانَ رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ ثَلَاثِينَ مَرَّةً قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فَإِذَا سَلَّمَ قَالَ
هركس در شب اول ماه شعبان دو ركعت نماز-در هر ركعت «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ» سی بار-بخواند و پس از سلام نماز بگويد:
اللَّهُمَّ هَذَا عَهْدِي عِنْدَكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
خداوندا، اين نماز سپردهى من به تو تا روز قيامت است
حُفِظَ مِنْ إِبْلِيسَ وَ جُنُودِهِ وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ ثَوَابَ الصِّدِّيقِينَ
از شر ابليس و لشكريان او محفوظ مانده و خداوند ثواب صديقان را به او عطا مىكند.
[منبع]وَجَدْنَاهَا فِي صُحُفِ الدَّلَالَةِ عَلَى كَرَمِ مَالِكِ الْجَلَالَةِ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ
در برخى كتابهاى هدايتگر به سوى بخشش خداوند بزرگ، به نقل از پيامبر اكرم -صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ أَوَّلِ شَعْبَانَ وَ يَقُومُ لَيَالِيَهَا وَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً
هركس سه روز اول ماه شعبان را روزه بگيرد و در اين شب[ها] برخيزد و دو ركعت نماز-در هر ركعت «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» یازده بار بخواند،
رَفَعَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ شَرَّ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ شَرَّ أَهْلِ الْأَرَضِينَ وَ شَرَّ إِبْلِيسَ وَ جُنُودِهِ وَ شَرَّ كُلِّ سُلْطَانٍ جَائِرٍ
خداوند متعال شرّ اهل آسمان و زمين و گزند ابليس و لشكريان او و آسيب هر سلطان ستمگر را از او دور مىراند.
وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّهُ يَغْفِرُ اللَّهُ لَهُ سَبْعِينَ أَلْفَ ذَنْبٍ مِنَ الْكَبَائِرِ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
نيز سوگند به خدايى كه به حق مرا به پيامبرى برانگيخت، خداوند هفتاد هزار گناه كبيرهى او را كه در رابطه با ميان او و خداوند-عزّ و جلّ-است مىآمرزد
وَ يَدْفَعُ اللَّهُ عَنْهُ عَذَابَ الْقَبْرِ وَ نَزْعَهُ وَ شَدَائِدَه
و نيز عذاب قبر و بركنده شدن روح از جسم و سختىهاى قبر را از او دفع مىكند.
[منبع]