ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
برای روز سی ام جمادی الثانی مطلبی در کتاب اقبال الاعمال نیافتیم ، به اعمال مشترک این ماه مراجعه فرمایید
فَمِنْ ذَلِكَ الدُّعَاءِ عِنْدَ هِلَالِ رَجَبٍ وَجَدْنَاهُ فِي كُتُبِ الدَّعَوَاتِ مَرْوِيٌّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ
دعاى هنگام ديدن هلال ماه رجب كه در برخى كتابهاى دعا نقل شده است كه رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-هنگام ديدن هلال ماه رجب آن را مىخواند:
اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ رَبِّي وَ رَبُّكَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ
خداوندا، هلال اين ماه را همراه با ايمنى، ايمان، سلامتى و تسليم بر ما وارد كن، پروردگار من و تو خداوند سربلند و والا است.
وَ رُوِيَ
نيز نقل شده است كه
أَنَّهُ ع كَانَ إِذَا رَأَى هِلَالَ رَجَبٍ قَالَ
آن حضرت هرگاه هلال ماه رجب را مىديد، اين دعا را قرائت مىنمود:
اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي رَجَبٍ وَ شَعْبَانَ وَ بَلِّغْنَا شَهْرَ رَمَضَانَ
خداوندا، ماه رجب و شعبان را بر ما مبارك گردان و ما را به ماه رمضان برسان
وَ أَعِنَّا عَلَى الصِّيَامِ وَ الْقِيَامِ وَ حِفْظِ اللِّسَانِ وَ غَضِّ الْبَصَرِ وَ لَا تَجْعَلْ حَظَّنَا مِنْهُ الْجُوعُ وَ الْعَطَشُ
و بر روزهدارى، شبخيزى، حفظ زبان و پوشيدن چشم، يارى ده و بهرهى ما را از آن فقط گرسنگى و تشنگى قرار مده.
قَالَ وَ يُسْتَحَبُّ أَنْ يَقْرَأَ عِنْدَ رُؤْيَةِ الْهِلَالَ سُورَةَ الْفَاتِحَةِ [فَاتِحَةِ الْكِتَابِ]سَبْعَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ مَنْ قَرَأَهَا عِنْدَ رُؤْيَةِ الْهِلَالِ عَافَاهُ اللَّهُ مِنْ رَمَدِ الْعَيْنِ فِي ذَلِكَ الشَّهْرِ
راوى در ادامه آورده است: «مستحب است انسان هنگام ديدن هلال، هفت بار سورهى فاتحه را بخواند؛ زيرا هركس آن را هنگام رؤيت هلال بخواند، خداوند در آن ماه او را از درد چشم ايمن مىگرداند.»
وَ رُوِيَ
همچنين نقل شده است كه
أَنَّهُ ع كَانَ إِذَا رَأَى الْهِلَالَ كَبَّرَ ثَلَاثاً وَ هَلَّلَ ثَلَاثاً ثُمَّ قَالَ
وقتى آن حضرت هلال ماه را مىديد، ۳ بار تكبير و ۳ بار تهليل مىفرمود، سپس مىگفت:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ شَهْرَ كَذَا وَ جَاءَ بِشَهْرِ كَذَا
ستايش خدا را كه ماه. . . را برد و ماه. . . را آورد.
[منبع]قَالَ عَنِ النَّبِيِّ ع
از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-نقل شده است:
مَنْ صَلَّى الْمَغْرِبَ أَوَّلَ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ ثُمَّ يُصَلِّي بَعْدَهَا عِشْرِينَ رَكْعَةً يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مَرَّةً وَ يُسَلِّمُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ
هركس در شب اول ماه رجب، نماز مغرب را بخواند و بعد از آن بیست ركعت نماز-در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» را یک بار -بخواند و بعد از هر دو ركعت سلام بدهد،
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَ تَدْرُونَ مَا ثَوَابُهُ بِهَا قَالُوا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ
پیامبر فرمودند: آيا مىدانيد چه ثوابى دارد؟ عرض كردند: خدا و رسولش آگاهترند.
قَالَ فَإِنَّ الرُّوحَ الْأَمِينَ عَلَّمَنِي ذَلِكَ وَ حَسَرَ رَسُولُ اللَّهِ ص عَنْ ذِرَاعَيْهِ وَ قَالَ حُفِظَ وَ اللَّهِ فِي نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ مَالِهِ وَ وُلْدِهِ
فرمود: روح الامين به من چنين آموخته است. سپس آستين خود را بالا زد و فرمود: به خدا سوگند، در رابطه با خودش و خاندان و دارايى و فرزندانش محفوظ مىماند
وَ أُجِيرَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَ جَازَ عَلَى الصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ مِنْ غَيْرِ حِسَاب
و از عذاب قبر پناه داده مىشود و مانند درخشش و گذر آذرخش، بدون اينكه حساب پس دهد، از [پل]صراط مىگذرد.
[منبع]رُوِّينَا بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى وَ قَدْ زَكَّاهُ النَّجَاشِيُّ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى جَعْفَرٍ ع قَالَ
«احمد بن محمد بن عيسى» -كه «نجاشى» او را فرد عادل شمرده و ستوده است-به سند خود نقل مىكند كه امام باقر-عليه السّلام-فرمود:
تَدْعُو فِي أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ بِهَذَا الدُّعَاءِ
در شب اول ماه رجب بعد از نماز عشا اين دعا را بخوان:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ مَلِيكٌ وَ أَنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِرٌ [قدير] وَ أَنَّكَ مَا تَشَاءُ مِنْ أَمْرٍ يَكُنْ
خداوندا، از تو درخواست مىكنم كه فرمانروايى و بر هر چيز توانايى و هر كارى را بخواهى، بهوجود مىآيد.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
خدايا، با توسل به پيامبرت حضرت محمد، پيامبر رحمت-درودهاى تو بر او و خاندان او-به درگاه خدا روى آوردهام.
يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَتَوَجَّهُ إِلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكَ لِيُنْجِحَ بِكَ طَلِبَتِي
اى محمد اى رسول خدا، به خدا كه پروردگار من و تو است روى آوردهام تا به واسطهى تو خواستههاى مرا برآورد.
اللَّهُمَّ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ وَ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ أَنْجِحْ طَلِبَتِي
خداوندا، به واسطهى پيامبرت حضرت محمد و امامانى كه از خاندان او هستند، خواستههايم را برآورده ساز.
[منبع]رأيناها فِي كِتَابِ رَوْضَةِ الْعَابِدِينَ الْمَذْكُورِ عَنِ النَّبِيِّ ص يَقُولُ
در كتاب «روضة العابدين» به نقل از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ فِي أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ بَعْدَ الْعِشَاءِ يَقْرَأُ فِي أَوَّلِ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ أَ لَمْ نَشْرَحْ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
هركس در شب اول ماه رجب بعد از نماز عشا دو ركعت نماز-در ركعت اول، سورهى «فاتحة الكتاب» و سورهى «ألم نشرح» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» سه بار
وَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ أَ لَمْ نَشْرَحْ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَ الْمُعَوِّذَتَيْنِ
و در ركعت دوم سورهى «فاتحة الكتاب» و سورهى «ألم نشرح» یک بار و دو سورهى معوذتين-بخواند،
[در متن عربی سایت مرجع که در بالا (آبی رنگ) آورده شده ،برای رکعت دوم سوره ی توحید هم هست ولی در ترجمه ی سایت مرجع که در بالا (سبز رنگ) آورده شده سوره ی توحید نیست ، یعنی طبق متن عربی میشود : سوره های الم نشرح + توحید + معوذتین ، اما طبق ترجمه سوره توحید ندارد ، نمیدانم کدام درست است (مسئول سایت)]
ثُمَّ يَتَشَهَّدُ وَ يُسَلِّمُ ثُمَّ يُهَلِّلُ اللَّهَ تَعَالَى ثَلَاثِينَ مَرَّةً وَ يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ ع ثَلَاثِينَ مَرَّةً
سپس تشهد و سلام بگويد و بعد سی بار تهليل «لا إله إلاّ اللّه» بگويد و سی بار بر پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-صلوات بفرستد.
فَإِنَّهُ يُغْفَرُ لَهُ مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ يُخْرِجُهُ مِنَ الْخَطَايَا كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّه
در اين صورت، همهى گناهان گذشتهى او آمرزيده مىگردد و همانند روزى كه از مادر متولد شده است، از خطاها بيرون مىآيد.
[منبع]نَقَلْنَاهُ مِنَ الْكِتَابِ الْمُخْتَصَرِ مِنْ كِتَابِ الْمُنْتَخَبِ فَقَالَ مَا هَذَا لَفْظُهُ
در كتاب «المختصر من كتاب المنتخب» آمده است:
تُصَلِّي أَوَّلَ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ عَشْرَ رَكَعَاتٍ مَثْنَى مَثْنَى تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَاحِدَةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مِائَةَ مَرَّةٍ وَ تَقُولُ سَبْعِينَ مَرَّةً
در شب اول ماه رجب ده ركعت نماز دو ركعتى بخوان، در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ» صد بار ، آنگاه هفتاد بار بگو:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تُبْتُ إِلَيْكَ مِنْهُ ثُمَّ عُدْتُ فِيهِ وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِمَا أَعْطَيْتُكَ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ لَمْ أَفِ لَكَ بِهِ
خدايا، از آنچه به درگاه تو توبه كردم و سپس به سوى آن بازگشتم، از تو آمرزش مىطلبم و از آنچه به تو وعده دادم ولى به پيمان خود وفا نكردم، از تو آمرزش مىخواهم
وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِمَا أَرَدْتُ بِهِ وَجْهَكَ الْكَرِيمَ وَ خَالَطَهُ مَا لَيْسَ لَكَ
و از آنچه مقصودم از انجام آن روى [ذات، يا اسما و صفات]گرامى تو بود و سپس نيت ديگر با آن آميخت، آمرزش مىخواهم
وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِلذُّنُوبِ الَّتِي قَوِيتُ عَلَيْهَا بِنِعْمَتِكَ وَ سَتْرِكَ
و از گناهانى كه با نعمت و پوشش تو بر انجام آن نيرو گرفتم، از تو آمرزش مىطلبم
وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِلذُّنُوبِ الَّتِي بَارَزْتُكَ بِهَا دُونَ خَلْقِكَ
و از گناهانى كه در برابر آفريدههايت با تو به مبارزه پرداختم، آمرزش مىطلبم
وَ أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُ وَ لِكُلِّ سُوءٍ عَمِلْتُ
و از هر گناهى كه از من سرزد و از هر كار زشتى كه كردم، آمرزش مىخواهم
وَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ غَافِرُ الذَّنْبِ وَ قَابِلُ التَّوْبِ
و از خدايى كه معبودى جز او نيست و زنده و پاينده و بزرگ و بزرگوار و آمرزندهى گناه و توبهپذير است، آمرزش مىطلبم،
اسْتِغْفَارَ مَنْ لَا يَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً وَ لَا ضَرّاً وَ لَا مَوْتاً وَ [لا]حَيَاةً وَ لَا نُشُوراً إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ
همانند آمرزشخواهى كسى كه اختيار سود و زيان و مرگ و زندگانى و زنده شدن خود را جز در صورتى كه خدا بخواهد، ندارد . (در کتاب اقبال الاعمال انتشارات سماء قلم ، قبل از عبارت حَيَاةً ، "لا" وجود دارد که داخل کروشه در عبارت عربی بالا قرار دادیم )
وَ تَقُولُ بَعْدَ ذَلِكَ
سپس بگو:
سُبْحَانَكَ بِمَا تَعْلَمُ وَ لَا أَعْلَمُ وَ سُبْحَانَكَ بِمَا تَبْلُغُهُ أَحْكَامُكَ وَ لَا أَبْلُغُهُ
پاكى تو تا آنجا كه مىدانم و نمىدانم و پاكى تو تا آنجا كه احكام تو مىرسد و من درك نمىكنم
وَ سُبْحَانَكَ بِمَا أَنْتَ مُسْتَحِقُّهُ وَ لَا يَبْلُغُهُ الْحَيَوَانُ [الحيران] مِنْ خَلْقِكَ
و پاكى تو به صورتى كه زيبندهى آنى و افراد زنده [سرگشته]از آفريدههايت بدان نمىرسند
وَ سُبْحَانَكَ بِالتَّسْبِيحِ الَّذِي يُوجِبُ عَفْوَكَ وَ رِضَاكَ
و تو را به پاكى ياد مىكنم با تسبيحى كه عفو و خشنودى تو را در پى داشته باشد
وَ سُبْحَانَكَ بِالتَّسْبِيحِ الَّذِي لَمْ تُطْلِعْ عَلَيْهِ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ
و تو را به پاكى مىستايم با تسبيحى كه هيچيك از آفريدههايت را بر آن آگاه نكردهاى
وَ سُبْحَانَكَ بِعِلْمِكَ فِي خَلْقِكَ كُلِّهِمْ وَ لَوْ عَلَّمْتَنِي أَكْثَرَ مِنْ هَذَا لَقُلْتُهُ
و پاكى تو به آن صورت كه از همهى آفريدههايت آگاهى و اگر بيش از اين به من مىآموختى، تو را به آن صورت به پاكى ياد مىكردم.
اللَّهُمَّ لَا خَرَابَ عَلَى مَا عَمَّرْتَ وَ لَا فَقْرَ عَلَى مَا أَغْنَيْتَ وَ لَا خَوْفَ عَلَى مَا آمَنْتَ [من منت]
خدايا، آنچه را كه تو آباد كنى ويران نمىگردد و آنچه را كه تو بىنياز كنى نيازمند نمىگردد و كسى [آنچه]را كه تو ايمنى بخشى، بيمناك نمىگردد
وَ أَنَا بَيْنَ يَدَيْكَ وَ أَنْتَ عَالِمٌ بِحَاجَتِي فَاقْضِهَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و من اكنون در پيشگاه تو ايستادهام و تو به نياز من آگاهى، پس آن را برآورده ساز، اى مهربانترين مهربانان.
اللَّهُمَّ يَا رَافِعَ السَّمَاءِ فِي الْهَوَاءِ وَ كَابِسَ الْأَرْضِ عَلَى الْمَاءِ وَ مُنْبِتَ الْخُضْرَةِ بِمَا لَا يُرَى
خداوندا، اى برافرازندهى آسمان در هوا و كسى كه زمين را با فشار بر روى آب نگاه داشتهاى و اى رويانندهى سبزه با آنچه ديده نمىشود،
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لَا تَفْعَلْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
بر محمد و آل محمد درود فرست و با من آنگونه كه زيبندهى آن هستى رفتار كن و آنگونه كه شايستهى آن هستم، با من رفتار مكن، اى مهربانترين مهربانان.
اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ
خدايا، من بندهى تو پسر بندهى توام و [موى]پيشانى و زمام امورم به دست تو است و فرمان تو در مورد من نافذ و سرنوشت حتمىات در مورد من دادگرانه است.
أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ
به هر اسمى كه خود را به آن ناميدهاى، يا در كتابت فرو فرستادهاى، يا به يكى از آفريدههايت آموختهاى، از تو درخواست مىكنم
أَنْ تَجْعَلَ الْقُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي وَ جَلَاءَ حُزْنِي وَ ذَهَابَ هَمِّي وَ غَمِّي
كه قرآن را بهار دل، زدايندهى اندوه و از بينبرنده دلمشغولى و دلتنگىام قرار دهى.
اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ
خدايا، به رحمتت اميد دارم، اى خدا اى رحمت گستر اى مهربان، اى بزرگ و اى بزرگوار.
اللَّهُمَّ خَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لَكَ وَ ضَلَّتِ الْأَحْلَامُ فِيكَ وَ ضَاقَتِ الْأَشْيَاءُ دُونَكَ
خدايا، صداها در برابر تو فروتن و عقلها دربارهى تو گمراهاند و همهى اشيا با وجود تو در تنگنا هستند [جا براى هيچچيز نگذاشتهاى]
وَ مَلَأَ كُلَّ شَيْءٍ نُورُكَ وَ وَجِلَ كُلُّ شَيْءٍ مِنْكَ وَ هَرَبَ كُلُّ شَيْءٍ إِلَيْكَ وَ تَوَكَّلَ كُلُّ شَيْءٍ عَلَيْكَ
و نور تو همهى اشيا را پر كرده است و همهى اشيا از تو هراسناكاند و به سوى تو مىگريزند و بر تو توكل دارند.
وَ أَنْتَ الرَّفِيعُ فِي جَلَالِكَ وَ أَنْتَ الْبَهِيُّ فِي جَمَالِكَ وَ أَنْتَ الْعَظِيمُ فِي قُدْرَتِكَ وَ أَنْتَ الَّذِي لَا يَؤُدُكَ شَيْءٌ وَ أَنْتَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
تويى خدايى كه عظمتت بلندپايه و جمالت زيبا و قدرتت بزرگ است و انجام هيچچيز بر تو سخت نيست و تو بلندپايه و بزرگى.
اللَّهُمَّ يَا غَافِرَ زَلَّتِي وَ يَا قَاضِيَ حَاجَتِي وَ يَا مُفَرِّجَ كُرْبَتِي وَ يَا وَلِيَّ نِعْمَتِي أَعْطِنِي مَسْأَلَتِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ
اى آمرزندهى لغزش من و اى برآورندهى نياز من و اى گشايندهى اندوه من و اى سرپرست نعمت من، خواستهام را عطا كن، كه معبودى جز تو نيست.
أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ عَلَى عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ سَيِّئَاتٍ أَعْمَالِي
صبح و شام كردم در حالى كه در حد توان خود بر سر پيمان و وعدهى خود با تو ايستادهام و از كردارهاى زشتم به تو پناه مىبرم
وَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنَ الذُّنُوبِ الَّتِي لَا يَغْفِرُهَا غَيْرُكَ فَاغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و از گناهانى كه جز تو نمىتواند بيامرزد، به درگاهت طلب آمرزش مىكنم؛ پس مرا بيامرز و بر من رحم آر، به رحمتت اى مهربانترين مهربانان.
يَا مَنْ هُوَ فِي عُلُوِّهِ دَانٍ وَ فِي دُنُوِّهِ عَالٍ وَ فِي إِشْرَاقِهِ مُنِيرٌ وَ فِي سُلْطَانِهِ عَزِيزٌ ائْتِنِي بِرِزْقٍ مِنْ عِنْدِكَ
[خدايا]اى كسى كه در عين بلندپايگى، نزديكى و در عين نزديكى، بلندپايهاى و انوار تو پرتو افكنده و سلطهات سربلند است، روزىاى از نزد خود به من ارزانى دار،
وَ لَا تَجْعَلْ لِأَحَدٍ عَلَيَّ فِيهِ مِنَّةً وَ لَا لَكَ فِي الْآخِرَةِ عَلَيَّ تَبِعَةً إِنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
بهگونهاى كه نه كسى دربارهى آن بر من منّت بگذارد و نه در آخرت پيامد سويى در رابطه با آن بر من باشد، به راستى كه تو مهربانترين مهربانان هستى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الحريق و السريق [و الثريق] [الْحَرَقِ وَ الشَّرَقِ] وَ الْهَدْمِ وَ الرَّدْمِ وَ أَنْ أُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مُدْبِراً أَوْ أَمُوتَ لَدِيغاً
خدايا، به تو پناه مىبرم از سوختن، گلوگير شدن [سرقت]، ويرانى، فروريختن و اينكه در حالى كه پشت كرده [و فرار مىكنم]در راه تو كشته شوم، يا عقرب و مار به من نيش بزند و بميرم.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّكَ مَلِكٌ وَ أَنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِرٌ وَ مَا تَشَاءُ مِنْ أَمْرٍ يَكُونُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا، از تو كه فرمانروايى و بر هر چيز توانايى و هر كارى را كه بخواهى تحقق مىيابد، درخواست مىكنم كه بر محمد و آل محمد درود فرستى
وَ أَنْ تُفَرِّجَ عَنِّي وَ تَكْشِفَ ضُرِّي وَ تُبَلِّغَنِي أُمْنِيَّتِي وَ تُسَهِّلَ لِي مَحَبَّتِي [محنتي] وَ تُيَسِّرَ لِي إِرَادَتِي
و گره از كار من بگشايى و رنجورىام را برطرف سازى و مرا به آرزويم برسانى و آنچه را دوست دارم [گرفتارىام را]آسان سازى و آنچه را مىخواهم بهراحتى به من عطا كنى
وَ تُوصِلَنِي إِلَى بُغْيَتِي سَرِيعاً عَاجِلًا وَ تَجْمَعَ لِي خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و سريع و با شتاب به مقصودم برسانى و خير دنيا و آخرت را برايم گرد آورى، به رحمتت اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]وَجَدْنَا ذَلِكَ فِي كُتُبِ الْعِبَادَاتِ مَرْوِيّاً عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ ع
در برخى كتابهاى عبادات آمده است كه پيامبر اكرم-عليه افضل الصّلوات-فرمود:
مَا مِنْ مُؤْمِنٍ وَ لَا مُؤْمِنَةٍ صَلَّى فِي أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ ثَلَاثِينَ رَكْعَةً يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ الْحَمْدَ مَرَّةً وَ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
هر مرد يا زن مؤمنى در شب اول ماه رجب سی ركعت نماز -در هر ركعت سورهى «حمد» یک بار و سورهى «قُلْ يا أَيُّهَا اَلْكافِرُونَ» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» سه بار -بخواند
إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ كُلَّ ذَنْبٍ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ وَ كَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصَلِّينَ إِلَى السَّنَةِ الْمُقْبِلَةِ وَ بَرِىءَ مِنَ النِّفَاق
قطعا خداوند همهى گناهان كوچك و بزرگ او را مىآمرزد و تا سال آينده از نمازگزاران مىنويسد و از نفاق و دورويى ايمن مىگردد
[منبع]رُوِّينَا ذَلِكَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيِّ رَحِمَهُ اللَّهُ فِي عَمَلِ أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ فِيمَا رَوَاهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حَدِيدٍ قَالَ
جدّم «ابو جعفر طوسى» -رحمه اللّه-در ضمن اعمال شب اول ماه رجب آورده است: از علی بن حدید روایت شده که گفت:
كَانَ أَبُو الْحَسَنِ الْأَوَّلُ ع يَقُولُ وَ هُوَ سَاجِدٌ بَعْدَ فَرَاغِهِ مِنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ
حضرت موسى بن جعفر-عليه السّلام-بعد از فراغت از نماز شب، در حال سجده مىفرمود:
لَكَ الْمَحْمَدَةُ إِنْ أَطَعْتُكَ وَ لَكَ الْحُجَّةُ إِنْ عَصَيْتُكَ لَا صُنْعَ لِي وَ لَا لِغَيْرِي فِي إِحْسَانٍ إِلَّا بِكَ
اگر اطاعتت كردم ستايش از آن تو است و اگر نافرمانىات كردم حجت از آن تو است و نه از من و نه از ديگرى در هيچ كار نيكى جز به وسيلهى تو كارى ساخته نيست،
يَا كَائِنُ قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَ يَا مُكَوِّنُ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
اى پديدآورندهى همهى اشيا و اى ايجادكنندهى هر چيز، به راستى كه تو بر هر چيز توانايى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَدِيلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ وَ مِنْ شَرِّ الْمَرْجِعِ فِي الْقُبُورِ
خدايا، به تو پناه مىبرم از بازگشت [از باورهاى درست]هنگام مرگ و از اينكه به صورت زشت به قبر بازگردم
وَ مِنَ النَّدَامَةِ (يَوْمَ الْآزِفَةِ)
و در روز قيامت پشيمان گردم.
فَأَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ
بنابراين، از تو درخواست مىكنم كه بر محمد و آل محمد درود فرستى
وَ أَنْ تَجْعَلَ عَيْشِي عِيشَةً نَقِيَّةً وَ مِيتَتِي مِيتَةً سَوِيَّةً وَ مُنْقَلَبِي مُنْقَلَباً كَرِيماً غَيْرَ مُخْزٍ وَ لَا فَاضِحٍ
و زندگانى مرا زندگانى پاكيزه و مرگ مرا مرگ درست و بازگشتم را بازگشت كريمانه قرار دهى بىآن كه خوار و يا رسوايم سازى.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ [آلِ مُحَمَّدٍ] الْأَئِمَّةِ يَنَابِيعِ الْحِكْمَةِ وَ أُولِي النِّعْمَةِ وَ مَعَادِنِ الْعِصْمَةِ
خداوندا، بر محمد و آل محمد درود فرست، پيشوايانى كه سرچشمههاى حكمت، صاحبان نعمت و معدنهاى عصمتاند
وَ اعْصِمْنِي بِهِمْ مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَ لَا تَأْخُذْنِي عَلَى غِرَّةٍ وَ لَا غَفْلَةٍ
و به واسطهى آنان مرا از هر بدى نگاه دار و در حال فريفتگى و غفلت مگير
وَ لَا تَجْعَلْ عَوَاقِبَ أَعْمَالِي حَسْرَةً وَ ارْضَ عَنِّي فَإِنَّ مَغْفِرَتَكَ لِلظَّالِمِينَ وَ مَا أَنَا مِنَ الظَّالِمِينَ
و عاقبت اعمالم را حسرت و دريغ قرار مده و از من خشنود باش، زيرا آمرزش تو براى ستمكاران است و من نيز از ستمكاران هستم.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا لَا يَضُرُّكَ وَ أَعْطِنِي مَا لَا يَنْقُصُكَ فَإِنَّكَ أَنْتَ الَوسِيعُ رَحْمَتُهُ الْبَدِيعُ حِكْمَتُهُ
خدايا، آنچه را كه آسيبى به تو نمىرساند بيامرز و آنچه را كه چيزى از تو نمىكاهد ارزانى دار؛ زيرا تو خدايى هستى كه رحمتت گسترده و حكمتت جديد و نو است
وَ أَعْطِنِي السَّعَةَ وَ الدَّعَةَ وَ الْأَمْنَ وَ الصِّحَّةَ وَ الْبُخُوعَ وَ الشُّكْرَ
و روزى گسترده، فراخى، ايمنى، تندرستى، فروتنى [گوارايى]، سپاسگزارى،
وَ الْمُعَافَاةَ وَ التَّقْوَى وَ الصَّبْرَ وَ الصِّدْقَ عَلَيْكَ وَ عَلَى أَوْلِيَائِكَ وَ الْيُسْرَ وَ الشُّكْرَ
عافيت، تقوا، شكيبايى، راستگويى دربارهى تو و دوستانت، توانگرى و شكر را به من عطا كن
وَ اعْمُمْ بِذَلِكَ يَا رَبِّ أَهْلِي وَ وُلْدِي وَ إِخْوَانِي فِيكَ وَ مَنْ أَحْبَبْتُ وَ أَحَبَّنِي
و اى پروردگار من، اينها را به خانواده، فرزندان و برادران دينىام و همهى كسانى كه دوست دارم و مرا دوست دارند
وَ وَلَدْتُ وَ وَلَدَنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُؤْمِنِينَ يَا رَبَّ الْعَالَمِين
و كسانى از مردان و زنان مسلمان و مؤمن كه فرزند من هستند و يا من فرزند آنانم نيز عطا كن، اى پروردگار جهانيان.
[منبع]رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا إِلَى جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيِّ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ فِي عَمَلِ أَوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ رَجَبٍ أَيْضاً فِيمَا رَوَاهُ عَنِ ابْنِ أَشْيَمَ قَالَ
نيز جدّم «ابو جعفر طوسى» -رحمة اللّه عليه-در ضمن اعمال شب اول ماه رجب به نقل از «ابن اشيم» آورده است:
فَصَلِّ [تصل] الْوَتْرَ ثَلَاثَ رَكَعَاتٍ فَإِذَا سَلَّمْتَ قُلْتَ وَ أَنْتَ جَالِسٌ
بعد از نماز وتر، سه ركعت نماز بخوان و بعد از سلام نماز در حال نشسته بگو:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَا تَنْفَدُ خَزَائِنُهُ وَ لَا يَخَافُ آمِنُهُ رَبِّ ارْتَكَبْتُ الْمَعَاصِيَ فَذَلِكَ ثِقَةٌ بِكَرَمِكَ
ستايش خدايى را كه گنجينههايش پايان نمىپذيرد و هركس را او ايمنى بخشيده باشد، بيمناك نمىگردد. پروردگارا، با اعتماد بر بزرگوارىات، گناهانى را مرتكب شدم.
إِنَّكَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِكَ وَ تَعْفُو عَنْ سَيِّئَاتِهِمْ وَ تَغْفِرُ الزَّلَلَ فَإِنَّكَ مُجِيبٌ لِدَاعِيكَ وَ مِنْهُ قَرِيبٌ
به راستى كه تو توبهى بندگانت را مىپذيرى و از بدىهاى آنان درمىگذرى و لغزشها را مىآمرزى؛ زيرا تو دعاى دعاكنندگان به درگاهت را اجابت مىكنى و به آنان نزديكى
فَأَنَا تَائِبٌ إِلَيْكَ مِنَ الْخَطَايَا وَ رَاغِبٌ إِلَيْكَ فِي تَوْفِيرِ حَظِّي مِنَ الْعَطَايَا
و من اكنون از خطاهايم به درگاه تو توبه مىكنم و در فراوانى بهرهام از عطاهاى تو به درگاه تو گراييدهام.
يَا خَالِقَ الْبَرَايَا يَا مُنْقِذِي مِنْ كُلِّ شَدِيدٍ يَا مُجِيرِي مِنْ كُلِّ مَحْذُورٍ وَفِّرْ عَلَيَّ السُّرُورَ
اى آفرينندهى آفريدهها، اى نجاتدهندهى من از هر سختى، اى پناهدهندهى من از هر چيز كه از آن مىپرهيزم، مرا بسيار شادمان كن
وَ اكْفِنِي شَرَّ عَوَاقِبِ الْأُمُورِ فَإِنَّكَ اللَّهُ عَلَى نَعْمَائِكَ وَ جَزِيلِ عَطَائِكَ مَشْكُورٌ وَ لِكُلِّ خَيْرٍ مَدْخُورٌ [مَذْخُورٌ]
و از عاقبت بد كارها كفايت فرما؛ به راستى كه تو خدايى هستى كه در برابر نعمتها و عطاهاى فراوان مورد سپاس و اندوختهى براى هر خير هستى.
قَالَ جَدِّي أَبُو جَعْفَرٍ الطُّوسِيُّ ره وَ رَوَى ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الْهَاشِمِيِّ الْمَنْصُورِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ سَيِّدِنَا أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ ع
جدّم «ابو جعفر طوسى» -رحمه اللّه-به نقل از «ابو موسى» آورده است از سرور ما، ابو الحسن على بن محمد امام هادى-عليه السّلام-
أَنَّهُ كَانَ يَدْعُو فِي هَذِهِ السَّاعَةِ بِهِ فَادْعُ بِهَذَا فَإِنَّهُ خَرَجَ عَنِ الْعَسْكَرِيِّ فِي قَوْلِ ابْنِ عَيَّاشٍ
که ایشان در اين زمان اين دعا را مىخواند، تو نيز اين دعا را بخوان كه از سوى صاحب العسكر [امام هادى]-عليه السّلام-صادر شده است:
يَا نُورَ النُّورِ يَا مُدَبِّرَ الْأُمُورِ يَا مُجْرِيَ الْبُحُورِ يَا بَاعِثَ مَنْ فِي الْقُبُورِ يَا كَهْفِي حِينَ تُعْيِينِي الْمَذَاهِبُ
اى نور نور، اى تدبيركنندهى امور، اى جرياندهندهى درياها، اى برانگيزانندهى اهل قبور، اى پناهگاه من آنگاه كه راه و روشهاى گوناگون خستهام مىكنند
وَ كَنْزِي حِينَ تُعْجِزُنِي الْمَكَاسِبُ وَ مُونِسِي حِينَ تَجْفُونِي الْأَبَاعِدُ وَ تُمِلُّنِي [تملقني] الْأَقَارِبُ
و اى گنج من آنگاه كه شيوههاى كسب روزى ناتوانم مىسازند و اى مونس من آنگاه كه فراد دور بر من ستم مىكنند و نزديكان خسته و رنجورم مىسازند [چاپلوسى مىكنند]
وَ مُنَزِّهِي بِمُجَالَسَةِ أَوْلِيَائِهِ وَ مُرَافَقَةِ أَحِبَّائِهِ فِي رِيَاضِهِ وَ سَاقِيَّ بِمُؤَانَسَتِهِ مِنْ نَمِيرِ حِيَاضِهِ
و اى خدايى كه به واسطهى همنشينى اوليا و همدمى من با دوستانش مرا در بوستانهاى خود به گردش درمىآورد و به وسيلهى انس با خود از آبهاى بىآلايش حوضهاى [توحيد]خود سيراب مىسازد
وَ رَافِعِي بِمُجَاوَرَتِهِ مِنْ وَرْطَةِ الذُّنُوبِ إِلَى رَبْوَةِ التَّقْرِيبِ وَ مُبَدِّلِي بِوَلَايَتِهِ عِزَّةَ الْعَطَايَا مِنْ ذِلَّةِ الْخَطَايَا
و به واسطهى گفتوگو با خود از باتلاق گناهان بيرون كشيده و به سوى تپههاى قرب خود مىبرد و با عهدهدار شدن سرپرستى من، خوارى خطاهاى مرا به سربلندى عطاهايش تبديل مىكند.
أَسْأَلُكَ يَا مَوْلَايَ بِالْفَجْرِ وَ اللَّيَالِي الْعَشْرِ (وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ)
اى مولاى من، به حق سپيدهدم و شبهاى [آغاز ذى حجه]دهگانه و روز زوج و فرد [دهم و نهم ذى حجه]و به شب آنگاه كه سپرى مىشود
وَ بِمَا جَرَى بِهِ قَلَمُ الْأَقْلَامِ بِغَيْرِ كَفٍّ وَ لَا إِبْهَامٍ
و به حق آنچه قلم همهى قلمها روان گرديد بدون اينكه دست و انگشتى با آن بنويسد
وَ بِأَسْمَائِكَ الْعِظَامِ وَ بِحُجَجِكَ عَلَى جَمِيعِ الْأَنَامِ عَلَيْهِمْ مِنْكَ أَفْضَلُ السَّلَامِ
و به حق اسمهاى بزرگ تو و به حق حجتهاى تو بر همهى مردم-بهترين سلام تو بر آنان-
وَ بِمَا اسْتَحْفَظْتَهُمْ مِنْ أَسْمَائِكَ الْكِرَامِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِمْ وَ تَرْحَمَنَا فِي شَهْرِنَا هَذَا
و به اسمهاى گرامى تو كه به آنان سپردهاى، از تو مىخواهم كه بر آنان درود فرستى و در اين ماه
وَ مَا بَعْدَهُ مِنَ الشُّهُورِ وَ الْأَيَّامِ وَ أَنْ تُبَلِّغَنَا شَهْرَ الصِّيَامِ فِي عَامِنَا هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ
و ماهها و روزهاى بعد از آن بر ما رحم آرى و در اين سال و همهى سالها ما را به ماه رمضان برسانى،
يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ الْمِنَنِ الْجِسَامِ وَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ مِنَّا أَفْضَلُ السَّلَام
اى صاحب بزرگى و بزرگوارى و بخششهاى بزرگ. بهترين سلام بر حضرت محمد و خاندان او.
[منبع]