ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
اعلم أننا كنا ذكرنا في كتاب التعريف للمولد الشريف ما رويناه من اختلاف من اختلف في وقت ولادة الحسين عليه أفضل الصلوات و اجتهدنا في تسمية الكتب التي رويناه ذلك فيها و الروايات و إنما نتبع الآن ما وجدناه من تعيين الولادة بيوم الثالث من شعبان و العمل فيه بحسب الإمكان روينا ذلك بإسنادنا إلى جدي أبي جعفر الطوسي فقال عند ذكر شعبان اليوم الثالث منه فيه ولد الحسين بن علي ع
در كتاب «التعريف للمولد الشّريف» اختلاف روايات در رابطه با زمان ولادت امام حسين-عليه افضل الصّلوات-را ذكر كرده و در آنجا با نهايت كوشش نام كتابهايى كه روايات مختلف را از آنها نقل كردهايم، يادآور شدهايم. اكنون در اينجا روايتى را كه روز ولادت آن حضرت را در روز سوم شعبان ذكر و تعيين كرده است، برگزيده و به حسب امكان براساس آن عمل مىكنيم. «ابو جعفر طوسى» در ضمن اعمال شعبان آورده است: در روز سوم اين ماه، حضرت حسين بن على-عليهما السّلام-به دنيا آمد.
خرج إلى القاسم بن العلاء الهمداني وكيل أبي محمد ع
از اينرو، به دست «قاسم بن علاء همدانى» ، وكيل حضرت ابو محمد-عليه السّلام-رسيده است
أن مولانا الحسين ع ولد يوم الخميس لثلاث خلون من شعبان ادع فيه بهذا الدعاء
كه مولاى ما امام حسين -عليه السّلام-در روز پنجشنبه سوم ماه شعبان تولد يافت؛ پس اين دعا را بخوان:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلاَلِهِ وَ وِلاَدَتِهِ
خدايا، از تو درخواست مىكنم به حق زادهى اين روز، همان كه پيش از آوا برآوردن و زاده شدنش،
بَكَتْهُ [ملائكة] السَّمَاءُ وَ مَنْ فِيهَا وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَيْهَا وَ لَمَّا يَطَأْ لابَتَيْهَا
وعدهى شهادتش رسيده بود و هنوز گام بر عرصهى خاك ننهاده بود كه آسمان و آسمانيان و زمين و زمينيان برايش گريستند-
قَتِيلِ الْعَبْرَةِ وَ سَيِّدِ الْأُسْرَةِ الْمَمْدُودِ بِالنُّصْرَةِ يَوْمَ الْكَرَّةِ
هم او كه كشتهى اشك روان و سرور برتر [خاندان پاك پيامبر]است و در زمان رجعت با حضرت تو يارى مىگردد
الْمُعَوَّضِ مِنْ قَتْلِهِ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ نَسْلِهِ وَ الشِّفَاءَ فِي تُرْبَتِهِ وَ الْفَوْزَ مَعَهُ فِي أَوْبَتِهِ
و در برابر كشته شدنش اين هديهها را دريافته كه امامان، همه از تبار او باشند و از خاك مزارش شفا بجويند و در زمان رجعت و بعد از غيبت و قيام حضرت قائم، رستگار و پيروز شوند
وَ الْأَوْصِيَاءَ مِنْ عِتْرَتِهِ بَعْدَ قَائِمِهِمْ وَ غَيْبَتِهِ حَتَّى يُدْرِكُوا الْأَوْتَارَ وَ يَثْأَرُوا الثَّارَ وَ يُرْضُوا الْجَبَّارَ
و جانشينان پيامبر از خاندان او باشند، تا انتقام گرفته و خونخواهى نموده و خداوند باشكوه را خشنود سازند
وَ يَكُونُوا خَيْرَ أَنْصَارٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَعَ اخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ
و بهترين ياوران باشند. درود خدا بر آنان با آمدوشد شب و روز.
اللَّهُمَّ فَبِحَقِّهِمْ إِلَيْكَ أَتَوَسَّلُ وَ أَسْأَلُ سُؤَالَ مُعْتَرِفٍ مُقْتَرِفٍ مُسِيءٍ إِلَى نَفْسِهِ مِمَّا فَرَّطَ فِي يَوْمِهِ وَ أَمْسِهِ
خدايا، به حق اينان به تو توسل مىجويم و از تو نياز مىخواهم، همانند درخواست گناهپيشهى اعترافكنندهاى كه به خود بد كرده و در امروز و ديروزش كوتاهى نموده است
يَسْأَلُكَ الْعِصْمَةَ إِلَى مَحَلِّ رَمْسِهِ
و اكنون از تو مىخواهد كه تا هنگام مرگ او را از گناه بازدارى.
اللَّهُمَّ و صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ وَ احْشُرْنَا فِي زُمْرَتِهِ وَ بَوِّئْنَا مَعَهُ دَارَ الْكَرَامَةِ وَ مَحَلَّ الْإِقَامَةِ
خدايا، بر محمد و خاندان او درود فرست و ما را در گروه او برانگيز و همراه با وى در سراى بزرگوارى و جاودانگى جاى ده.
اللَّهُمَّ وَ كَمَا أَكْرَمْتَنَا بِمَعْرِفَتِهِ فَأَكْرِمْنَا بِزُلْفَتِهِ وَ ارْزُقْنَا مُرَافَقَتَهُ وَ سَابِقَتَهُ
خدايا، همان گونه كه با شناخت او ما را گرامى داشتى، با نزديك شدن به وى نيز ما را گرامى بدار و همراهى و همپيشينگى با او را روزى ما ساز
وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ يُسَلِّمُ لِأَمْرِهِ وَ يُكْثِرُ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ عِنْدَ ذِكْرِهِ
و ما را هم شمار كسانى گردان كه به فرمان او سر مىسپارند و به گاه يادكردش،
وَ عَلَى جَمِيعِ أَوْصِيَائِهِ وَ أَهْلِ اصْطفائِهِ الْمَمْدُودِينَ [المعذورين] مِنْكَ بِالْعَدَدِ الاِثْنی عَشَرَ النُّجُومِ الزُّهَرِ وَ الْحُجَجِ عَلَى جَمِيعِ الْبَشَرِ
بر او و همهى جانشينان و خاندان برگزيدهاش فراوان درود مىفرستند، همان خاندانى كه با يارى تو، دوازده تن، يكى پس از ديگرى آمدند، همان ستارگان درخشان و حجتهاى خدا بر همهى افراد بشر.
اللَّهُمَّ وَ هَبْ لَنَا فِي هَذَا الْيَوْمِ خَيْرَ مَوْهِبَةٍ وَ أَنْجِحْ لَنَا فِيهِ كُلَّ طَلِبَةٍ كَمَا وَهَبْتَ الْحُسَيْنَ لِمُحَمَّدٍ جَدِّهِ
خدايا، در اين روز، نيكوترين بخشش خويش را به ما ارزانى دار و همهى خواستههاى ما را برآور. همان گونه كه در اين روز، حسين را به جدّ او، محمد بخشيدى
وَ عَاذَ فُطْرُسُ بِمَهْدِهِ فَنَحْنُ عَائِذُونَ بِقَبْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ نَشْهَدُ تُرْبَتَهُ وَ نَنْتَظِرُ أَوْبَتَهُ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ
و فطرس به گاهوارهى او پناه برد. ما نيز اينك بعد از او، به مزارش پناه مىبريم و بر خاكش حضور مىيابيم و بازگشتش را انتظار مىكشيم. اجابت فرما، اى پروردگار جهانيان.
[منبع]خرج إلى القاسم بن العلاء الهمداني وكيل أبي محمد ع
از اينرو، به دست «قاسم بن علاء همدانى» ، وكيل حضرت ابو محمد-عليه السّلام-رسيده است
أن مولانا الحسين ع ولد يوم الخميس لثلاث خلون من شعبان ثم تدعو بعد ذلك بدعاء الحسين ع و هو آخر دعاء دعا به الحسين ع يوم الكوثر
كه مولاى ما امام حسين -عليه السّلام-در روز پنجشنبه سوم ماه شعبان تولد يافت؛ و بعد از اين (دعای روز سوم شعبان)، دعاى امام حسين-عليه السّلام-را بخوان و اين دعا، آخرين دعاى امام حسين-عليه السّلام-است در روزى كه دشمن بر او غلبه كرده بود (روز عاشورا):
اللَّهُمَّ أَنْتَ مُتَعَالِي الْمَكَانِ عَظِيمُ الْجَبَرُوتِ شَدِيدُ الْمِحَالِ غَنِيٌّ عَنِ الْخَلاَئِقِ عَرِيضُ الْكِبْرِيَاءِ
خداوندا، جايگاه تو بلند، شكوهت باعظمت و نيرنگ تو سخت است و از آفريدهها بىنيازى و بزرگمنشىات پهناور است
قَادِرٌ عَلَى مَا تَشَاءُ قَرِيبُ الرَّحْمَةِ صَادِقُ الْوَعْدِ سَابِغُ النِّعْمَةِ حَسَنُ الْبَلاَءِ
و بر هرچه بخواهى توانايى و رحمتت نزديك و وعدهات راست و نعمتت فراگير و آزمون [كردار]تو نيكو است
قَرِيبٌ إِذَا دُعِيتَ مُحِيطٌ بِمَا خَلَقْتَ قَابِلُ التَّوْبَةِ لِمَنْ تَابَ إِلَيْكَ
و هرگاه خوانده شوى نزديكى [و اجابت مىكنى]و به آنچه آفريدهاى، احاطه دارى و توبهى هركس را كه به درگاه تو بازگردد، مىپذيرى
قَادِرٌ عَلَى مَا أَرَدْتَ وَ مُدْرِكٌ مَا طَلَبْتَ وَ شَكُورٌ إِذَا شُكِرْتَ وَ ذاکرٌ إِذَا ذُكِرْتَ
و بر هرچه اراده كنى توانايى دارى و در پى هر چيز باشى به آن مىرسى و هرگاه از تو سپاسگزارى شود، بسيار سپاسگزارى مىكنى و هرگاه ياد شوى، ياد مىكنى.
أَدْعُوكَ مُحْتَاجاً وَ أَرْغَبُ إِلَيْكَ فَقِيراً وَ أَفْزَعُ إِلَيْكَ خَائِفاً وَ أَبْكِي إِلَيْكَ مَكْرُوباً
با اظهار نياز تو را مىخوانم و با اظهار نادارى به درگاهت مىگرايم و بيمناكانه به تو پناهنده مىشوم و با حال اندوه گريه سر مىدهم
وَ أَسْتَعِينُ بِكَ ضَعِيفاً وَ أَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ كَافِياً
و با ناتوانى از تو يارى مىجويم و براى كفايت امورم بر تو توكل مىكنم.
احْكُمْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ قَوْمِنَا فَإِنَّهُمْ غَرُّونَا وَ خَذَلُونَا وَ غَدَرُوا بِنَا وَ قَتَلُونَا
ميان ما و قوم ما، خود فرمان بران، كه آنان ما را فريفتند و از يارى ما دست كشيدند و به ما نيرنگ زده و ما را كشتند،
وَ نَحْنُ عِتْرَةُ نَبِيِّكَ وَ ولدُ حَبِيبِكَ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الَّذِي اصْطَفَيْتَهُ بِالرِّسَالَةِ وَ ائْتَمَنْتَهُ عَلَى وَحْيِكَ
در حالى كه ما خاندان پيامبر تو و فرزندان شخصيت محبوبت حضرت محمد بن عبد اللّه مىباشيم، هم او كه او را به رسالت برگزيده و امانت دار وحى خويش قرار دادى،
فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا فَرَجاً وَ مَخْرَجاً بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
پس در كار ما گشايش و راه خروجى مقرر بدار. به رحمتت اى مهربانترين مهربانان.
قال ابن عياش سمعت الحسين بن علي بن سفيان البزوفري أن أبا عبد الله ع يدعو به في هذا اليوم و قال هو من أدعية يوم الثالث من شعبان و هو مولد الحسين ع
«ابن عيّاش» راوى مىگويد: از «حسين بن على بن سفيان بزوفرى» شنيدم كه امام صادق-عليه السّلام-اين دعا را در اين روز مىخواند و مىفرمود: اين دعا از دعاهاى روز سوم شعبان، روز میلاد امام حسين [علیه السلام] است.
[منبع]رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَيْهِ فِيمَا رَوَاهُ فِي كِتَابِ أَمَالِيهِ وَ كِتَابِ ثَوَابِ الْأَعْمَالِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى النَّبِيِّ ص قَالَ
«ابو جعفر ابن بابويه» در كتاب «امالى» و «ثواب الاعمال» به نقل از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آورده است:
وَ مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ شَعْبَانَ رُفِعَ لَهُ سَبْعُونَ دَرَجَةً فِي الْجِنَانِ مِنْ دُرٍّ وَ يَاقُوت
«هركس سه روز از ماه شعبان را روزه بدارد، هفتاد درجه از مرواريد و ياقوت، در بهشت بالا برده مىشود.»
[منبع]وَجَدْنَاهُ مَرْوِيّاً عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ
در حديثى از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
وَ مَنْ صَلَّى فِي اللَّيْلَةِ الرَّابِعَةِ مِنْ شَعْبَانَ أَرْبَعِينَ رَكْعَةً يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ خَمْساً وَ عِشْرِينَ مَرَّةً قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
هركس در شب چهارم شعبان چهل ركعت نماز-در هر ركعت «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» بیست و پنج بار -بخواند،
كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ رَكْعَةٍ ثَوَابَ أَلْفِ أَلْفِ سَنَةٍ وَ بَنَى لَهُ بِكُلِّ سُورَةٍ أَلْفَ أَلْفِ مَدِينَةٍ وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ ثَوَابَ أَلْفِ أَلْفِ شَهِيد
خداوند در برابر هر ركعت ثواب يك ميليون سال را براى او مىنويسد و در برابر هر سوره، يك ميليون شهر براى او بنيان مىنهد و ثواب يك ميليون شهيد را به او عطا مىكند.
[منبع]