ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
اعلم أن من أفضل الأعمال فيها زيارة مولانا علي أمير المؤمنين ع فيزار فيها زيارة رجب أو بغيرها مما أشرنا إليه
یكى از بهترين اعمال در اين شب، زيارت مولى امير مؤمنان-عليه السّلام-است. بنابراين، شايسته است انسان آن حضرت را با زيارت رجبيه و يا با زيارتهاى ديگرى كه پيش از اين بدان اشاره كرديم، زيارت كند.
[منبع]عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا قَالُوا حَدَّثَنَا الْقَاضِي عَبْدُ الْبَاقِي بْنُ قَانِعِ بْنِ مَرْوَانَ قَالَ حَدَّثَنِي مَرْوَانُ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا الْغَلَابِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُفَيْرٍ الضَّبِّيُّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي ع وَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُفَضَّلِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَحِمَهُ اللَّهُ إِمْلَاءً بِبَغْدَادَ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ سَهْلِ بْنِ فَرُّوخٍ أَبُو الْفَضْلِ الدَّقَّاقُ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَكَرِيَّا الْغَلَابِيُّ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ بَكَّارٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُفَيْرٍ الضَّبِّيُّ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي ع وَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُفَيْرٍ الضَّبِّيُّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الثَّانِي ع قَالَ قَالَ
و نيز «ابو المفضّل محمد بن عبد اللّه» -رحمه اللّه-در «بغداد» براى ما املا كرده و نيز «محمد بن وهبان» نقل كرده است. همگى گفتهاند كه حضرت امام ابو جعفر ثانى-عليه السّلام- فرمود:
إِنَّ فِي رَجَبٍ لَيْلَةً [لليلة] هِيَ خَيْرٌ لِلنَّاسِ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ وَ هِيَ لَيْلَةُ سَبْعٍ وَ عِشْرِينَ مِنْهُ نُبِّئَ رَسُولُ اللَّهِ ص فِي صَبِيحَتِهَا
در ماه رجب شبى است كه براى مردم از آنچه آفتاب بر آن مىتابد بهتر است و آن، شب بيست و هفتم رجب است، همان شب كه در صبح آن، رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-به پيامبرى رسيد.»
وَ إِنَّ لِلْعَامِلِ فِيهَا أَصْلَحَكَ اللَّهُ مِنْ شِيعَتِنَا مِثْلَ أَجْرِ عَمَلِ سِتِّينَ سَنَةً قِيلَ وَ مَا الْعَمَلُ فِيهَا
راوى مىگويد: حضرت در ادامه فرمود: «خداوند امور تو را سامان دهد! هركس از شيعيان ما در آن عمل كند، پاداش عمل شصت سال براى او خواهد بود.» عرض شد: «عمل اين شب چيست؟»
قَالَ إِذَا صَلَّيْتَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ وَ أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ ثُمَّ اسْتَيْقَظْتَ أَيَّ سَاعَةٍ مِنْ سَاعَاتِ اللَّيْلِ كَانَتْ قَبْلَ زَوَالِهِ أَوْ بَعْدَهُ
فرمود: «هرگاه نماز عشا را خواندى و در رختخواب جاى گرفتى و در هر ساعت از شب-خواه پيش از نيمهشب و يا بعد از آن-از خواب برخاستى،
صَلَّيْتَ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بِاثْنَتَيْ عَشْرَةَ سُورَةً مِنْ خِفَافِ الْمُفَصَّلِ مِنْ بَعْدِ يس إِلَى الْحَمْدِ
دوازده ركعت نماز بخوان، در هر ركعت دوازده سوره از سورههاى كوچك از سورههاى «مفصّل» ، يعنى بعد از سورهى «يس» تا سورهى «حمد» را بخوان
فَإِذَا فَرَغْتَ بَعْدَ كُلِّ شَفْعٍ جَلَسْتَ بَعْدَ التَّسْلِيمِ وَ قَرَأْتَ الْحَمْدَ سَبْعاً وَ الْمُعَوِّذَتَيْنِ سَبْعاً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ سَبْعاً
و زمانى كه بعد از هر دو ركعت نشستى و سلام دادى، سورهى «حمد»، دو سورهى معوذتين، سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» ،
وَ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ سَبْعاً وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ سَبْعاً وَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ سَبْعاً وَ قُلْتَ بَعْدَ ذَلِكَ مِنَ الدُّعَاءِ
سورهى «قُلْ يا أَيُّهَا اَلْكافِرُونَ»، سورهى «إِنّا أَنْزَلْناهُ» و آية الكرسى هركدام را هفت بار بخوان و بعد اين دعا را بخوان:
(الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ صَاحِبَةً وَ لَا وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ
ستايش خدايى را كه هيچكس را به همسرى و فرزندى برنگرفت و هيچ شريكى در فرمانروايى ندارد
وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً)
و از روى خوارى، هيچكس را به سرپرستى [امرى]نپذيرفته است و خدا را چنانكه بايد به بزرگى ياد كن.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَعَاقِدِ عِزِّكَ عَلَى أَرْكَانِ عَرْشِكَ وَ مُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتَابِكَ
خدايا، به گرهگاههاى سربلندى پايههاى عرش و به منتهاى رحمت تو كه در كتابت وجود دارد
وَ بِاسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ وَ بِذِكْرِكَ [الْأَجَلِ] الْأَعْلَى الْأَعْلَى الْأَعْلَى
و به آن اسم اعظم اعظم اعظم و به والاترين و برترين برترين برترين ياد تو
وَ بِكَلِمَاتِكَ التَّامَّاتِ الَّتِي تَمَّتْ صِدْقاً وَ عَدْلًا أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ
و به سخنان كامل تو كه از لحاظ درستى و دادگرى، تام و بىكاستى است درخواست مىكنم كه بر حضرت محمد و آل محمد درود فرستى و آنچنانكه زيبندهى تو است، با من رفتار كنى.
وَ ادْعُ بِمَا شِئْتَ [أَحْبَبْتَ] فَإِنَّكَ لَا تَدْعُو بِشَيْءٍ إِلَّا أُجِبْتَ مَا لَمْ تَدْعُ بِمَأْثَمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ أَوْ هَلَاكِ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ
سپس هر دعايى را كه دوست داشتى، بخوان؛ زيرا در مورد هر چيز دعا كنى، مستجاب مىگردد، مگر آنكه دربارهى گناه، يا قطع ارتباط با خويشاوندان، يا نابودى گروهى از مؤمنان دعا كنى
وَ تُصْبِحُ صَائِماً وَ إِنَّهُ يُسْتَحَبُّ [يُحْتَسَبُ] لَكَ صَوْمُهُ فَإِنَّهُ يُعَادِلُ صَوْمَ سَنَة
و فرداى آن روز را روزه بگير، زيرا روزهى اين روز مستحب است و با روزهى يك سال برابرى مىكند.
[منبع]رَوَيْنَاهَا بِإِسْنَادِنَا إِلَى جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيِّ فِيمَا رَوَاهُ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ ع أَنَّهُ قَالَ
جدّم «ابو جعفر طوسى» به نقل از حضرت موسى بن جعفر-عليهما السّلام-آورده است كه فرمود:
صَلِّ لَيْلَةَ سَبْعٍ وَ عِشْرِينَ مِنْ رَجَبٍ أَيَّ وَقْتٍ شِئْتَ مِنَ اللَّيْلِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً تَقْرَأُ
در شب بيست و هفتم رجب، در هروقت از شب كه خواستى، دوازده ركعت نماز-
فِي كُلِّ رَكْعَةٍ الْحَمْدَ وَ الْمُعَوِّذَتَيْنِ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَإِذَا فَرَغْتَ قُلْتَ وَ أَنْتَ فِي مَكَانِكَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ
در هر ركعت، سورهى «حمد» و دو سورهى معوذتين و «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ» چهار بار- بخوان و پس از فراغت از نماز، در حالى كه از جاى خود برنخاستهاى، چهار بار بگو:
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر است. ستايش خدا را و منزه باد خدا و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به وسيلهى خداوند بلندپايه و بزرگ تحقق نمىيابد.
ثُمَّ ادْعُ مِنْ بَعْدُ بِمَا شِئْتَ [أحببت]
سپس در مورد هرچه خواستى [دوست داشتى]، دعا كن.
[منبع]وَجَدْنَاهَا فِي مَوَاطِنِ الِاجْتِهَادِ فِي الظَّفَرِ بِسَعَادَةِ الْمَعَادِ مَرْوِيّاً عَنِ النَّبِيِّ ص قَالَ
در برخى كتابهاى دربردارندهى عبادات براى دست يافتن به نيكبختى معاد، به نقل از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَلَّى فِي اللَّيْلَةِ السَّابِعَةِ وَ الْعِشْرِينَ مِنْ رَجَبٍ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ سَبِّحِ اسْمَ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ
هركس در شب بيست و هفتم رجب دوازده ركعت نماز-در هر ركعت «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «سبّح اسم» ده بار و سورهى «إِنّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ» ده بار-بخواند
فَإِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ ص مِائَةَ مَرَّةٍ وَ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ تَعَالَى مِائَةَ مَرَّةٍ كَتَبَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى لَهُ ثَوَابَ عِبَادَةِ الْمَلَائِكَةِ
و هنگامى كه نماز را به پايان برد، صد بار بر پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-صلوات بفرستد و صد بار به درگاه خداوند متعال استغفار كند، در اين صورت خداوند سبحان و متعال ثواب عبادت فرشتگان را براى او مىنويسد.
[منبع]أقول و قد تقدمت روايتنا في ليلة النصف من رجب عن حريز بن عبد الله عن الصادق ع باثنتي عشرة ركعة على الوصف الذي ذكرناه ذكر محمد بن علي الطرازي أنها تصلي ليلة سبع و عشرين من رجب أيضا و قال فإذا فرغت قرأت و أنت جالس الحمد أربع مرات و سورة الفلق أربعا و الإخلاص أربعا ثم قل أربع مرات
گذشته از اين، روايتى مبنى بر استحباب خواندن دوازده ركعت به صورتى كه ياد شد، در ضمن اعمال شب نيمهى رجب به نقل از امام صادق-عليه السّلام-گذشت. «محمد بن على طرازى» گفته است: آن نماز در شب بيست و هفتم رجب نيز خوانده مىشود و نيز گفته است: وقتى نماز را به پايان بردى، در حالى كه نشستهاى هركدام از سورههاى «حمد» ، «فلق» و «اخلاص» را چهار بار بخوان و سپس چهار بار بگو :
اللّه اللّه ربّي لا أُشرك به شَيئا
خدا، خدا پروردگار من است و هيچچيز را شريك او قرار نمىدهم
ثم ادع بما تريده
سپس در مورد هرچه خواستى دعا كن.
[منبع]