ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة السادسة عشر و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، فصل فيما يختص باليوم السادس عشر من دعاء غير متكرر، دعاء اليوم السادس عشر من شهر رمضان
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیستم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز شانزدهم ماه، فصل اول دعاهایی که مختص روز شانزدهم ماه می باشد (دعای اول):
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ أَوْسِعْ عَلَيَّ رِزْقِي وَ بَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي وَ لَا تُحْوِجْنِي إِلَى أَحَدٍ سِوَاكَ
خداوندا، گناهم را بيامرز و روزىات را بر من بگستران و روزىهايى را كه به من دادهاى مبارك گردان و به هيچكس جز خود نيازمندم مگردان.
- اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا مِنْ فَضْلِكَ وَ بَارِكْ لَنَا فِي رِزْقِكَ وَ أَغْنِنَا عَنْ خَلْقِكَ وَ لَا تَحْرِمْنَا رِفْدَكَ
خدايا، از [روزى]افزون خود روزىمان كن و روزىات را بر ما مبارك گردان و از آفريدههايت بىنياز گردان و از عطا و پاداش خود محروم مگردان.
اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ السَّعَةَ مِنْ طَيِّبِ رِزْقِكَ وَ الْعَوْنَ عَلَى طَاعَتِكَ وَ الْقُوَّةَ عَلَى عِبَادَتِكَ
خداوندا، ما روزى پاك و گسترده و يارى بر طاعتت و نيرومندى بر انجام عبادتت را از تو خواهانيم.
اللَّهُمَّ عَافِنَا مِنْ بَلَائِكَ وَ ارْزُقْنَا مِنْ فَضْلِكَ وَ اكْفِنَا شَرَّ خَلْقِك
خدايا، ما را از بلاى خود عافيت بخش و از [روزى]افزون روزىمان كن و از شرّ آفريدههايت كفايت فرما
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة السادسة عشر و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، فصل فيما يختص باليوم السادس عشر من دعاء غير متكرر، دعاء آخر في اليوم السادس عشر من إختيار السيد ابن باقي رحمه الله
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیستم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز شانزدهم ماه، فصل اول دعاهایی که مختص روز شانزدهم ماه می باشد (دعای دوم) از کتاب اختيار نوشته سيد ابن الباقى:
اللَّهُمَّ يَا مَنْ أَنْزَلَ الْقُرْآنَ مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ
خداوندا، اى كسى كه قرآن را به عنوان تصديقكنندهى كتابهاى پيش از آن، فروفرستادى و تورات و انجيل را پيش از آن راى هدايت مردم فروفرستادى،
وَ أَنْزَلَ الْفُرْقَانَ يَا مَنْ يُصَوِّرُ فِي الْأَرْحَامِ مَا يَشَاءُ كَيْفَ يَشَاءُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
اى خدايى كه فرقان را فروفرستادى، اى خدايى كه آنچه را بخواهى و به هر صورت كه بخواهى در رحم مادران نگارگرى مىكنى، معبودى جز تو كه سرفراز و فرزانهاى وجود ندارد،
يَا مَالِكَ الْمُلْكِ (تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ
اى دارندهى سلطنت كه به هر كس بخواهى سلطنت ارزانى مىدارى و از هركس بخواهى بازمىگيرى
وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و هركس را بخواهى سرافراز گردانيده و هركس را بخواهى خوار مىكنى و خير و خوبى منحصرا به دست تو است و بر هر چيز توانايى،
تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ تُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ
شب را در روز و روز را در شب داخل مىكنى و زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مىآورى
وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ) يَا مَنِ (اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ
و هركس را بخواهى بدون حسابرسى و فراوانى روزى مىدهى، اى خدايى كه حضرت آدم و نوح و خاندان ابراهيم و عمران را بر جهانيان برگزيدى،
ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ)
فرزندانى كه برخى از برخى ديگر هستند و خداوند شنوا و آگاه است،
يَا مَنْ (إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً)
اى خدايى كه كار نيك را دوچندان كرده و از نزد خود پاداش بزرگ عطا مىكنى،
يَا مَنْ (لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ ما تَحْتَ الثَّرى) (وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً)
اى خدايى كه آنچه در آسمانها و زمين و ميان آن دو و زير خاك است، براى تو است و خداوند بىنياز و ستوده است،
يَا مَنْ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً
اى خدايى كه بر آنچه فروفرستادى، گواهى مىدهى كه به آگاهى فروفرستادى و فرشتگان نيز گواهى مىدهند و خداوند به عنوان گواه كافى است،
يَا مَنْ (يَداهُ مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ) لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
اى خدايى كه دو دست تو گشوده است و به هر صورت بخواهى عطا مىكنى و معبودى جز تو كه سربلند و فرزانهاى وجود ندارد.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَا مَدَحْتَ بِهِ نَفْسَكَ وَ بِعَظِيمِ أَسْمَائِكَ
خدايا، به آنچه تو خود را ستودهاى و به نامهاى بزرگت از تو مىخواهم
أَنْ تَتَقَبَّلَ صَلَاتِي وَ نُسُكِي وَ قِيَامِي وَ صَدَقَتِي وَ تَضَرُّعِي إِلَيْكَ
كه نماز و عبادات و شبخيزى و صدقه و تضرّعم به درگاهت
وَ خُضُوعِي بَيْنَ يَدَيْكَ فِي يَوْمِي هَذَا وَ فِي شَهْرِي هَذَا وَ فِيمَا قَبْلَهُ وَ فِيمَا بَعْدَهُ
و فروتنىام در پيشگاهت را در اين روز و اين ماه و پيش و بعد از آن بيامرزى
وَ تَرْزُقَنِي خَيْرَ مَا رَزَقْتَ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ
و بهترين چيزهايى را كه به بندگان شايستهات روزى كردهاى، روزىام كنى،
بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِين
به رحمتت اى مهربانترين مهربانان. درود خداوند بر سرورمان حضرت محمّد و خاندان پاك او.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة السادسة عشر و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، فصل فيما يختص باليوم السادس عشر من دعاء غير متكرر، دعاء آخر في اليوم السادس عشر من مجموعة مولانا زين العابدين ص
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیستم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز شانزدهم ماه، فصل اول دعاهایی که مختص روز شانزدهم ماه می باشد (دعای سوم) دعاى روز شانزدهم از مجموعه مولى امام زين العابدين-صلوات اللّه عليه-:
اللَّهُمَّ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ
خدايا اى رحمتگستر اى خدا، اى رحمتگستر اى خدا، اى رحمتگستر اى خدا، اى رحمتگستر اى خدا، اى رحمتگستر اى خدا،
يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا اللَّهُ
اى رحمتگستر اى خدا، اى رحمتگستر اى خدا، اى رحمتگستراى خدا، اى رحمتگستر اى خدا، اى رحمتگستر اى خدا،
يَا رَحْمَانُ أَسْأَلُكَ بِأَسْمَائِكَ الْكَبِيرَةِ الْعَظِيمَةِ الرَّضِيَّةِ الْمَرْضِيَّةِ الْجَلِيلَةِ التَّامَّةِ الْمَشْهُورَةِ الْكَامِلَةِ الْمَشْهُودَةِ الَّتِي لَا يُسَمَّى بِهَا أَحَدٌ غَيْرُكَ
اى رحمتگستر اى خدا، به نامهاى بزرگ، شكوهمند، خشنود، مورد پسند، والا، ناكاسته، مشهور، كامل و نمايان تو كه هيچكس جز تو به آن ناميده نمىشود، درخواست مىكنم،
يَا اللَّهُ يَا ذَا الْعَظَمَةِ وَ الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ وَ الْكِبْرِيَاءِ وَ الْقُدْسِ وَ الشَّرَفِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْقُدْرَةِ وَ الْفَضْلِ الْعَظِيمِ الدَّائِمِ
اى خدا اى شكوهمند و والا و بزرگوار و بزرگمنش و پاكيزه و گرامى و رحمتگر و قدرتمند و داراى تفضّل بزرگ و پيوسته،
يَا اللَّهُ يَا سَيِّدِي يَا مُعِيدُ يَا حَلِيمُ يَا حَكِيمُ يَا ظَاهِرُ يَا بَاطِنُ يَا رَفِيعُ يَا مَنِيعُ يَا كَرِيمُ يَا عَظِيمُ
اى خدا اى سرور من، اى بازگرداننده، اى بردبار اى فرزانه، اى آشكار اى نهان، اى بلندپايه اى بلندمرتبه اى بزرگوار اى شكوهمند،
يَا فَرْدُ يَا وَتْرُ يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا بَاعِثُ يَا وَارِثُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ
اى تك، اى تنها، اى يگانه، اى بىهمتا، اى بىنياز، اى برانگيزاننده اى به ارث برنده، اى رحمتگستر اى مهربان
يَا اللَّهُ أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ أَوْ ذَكَرْتَهُ فِي كِتَابِكَ أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ
اى خدا، به هر اسمى كه خود را بدان ناميدهاى يا در كتابت ذكر كردهاى يا به يكى از آفريدههايت آموختهاى يا در علم غيب براى خود برگزيدهاى، درخواست مىكنم.
يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ
اى خدا اى رحمتگر، اى بىهمتا اى بىنياز، اى رحمتگستر اى رحمتگستر اى رحمتگستر اى رحمتگستر اى رحمتگستر اى رحمتگستر،
يَا أَحَدُ يَا يَا صَمَدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ
اى بىهمتا اى بىنياز، اى بىهمتا اى بىنياز، اى بىهمتا اى بىنياز، اى بىهمتا اى بىنياز، اى بىهمتا اى بىنياز،
أَسْأَلُكَ وَ أَتَوَسَّلُ بِأَسْمَائِكَ كُلِّهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ
از تو درخواست مىكنم و به همهى نامهايت-اعم از آنچه مىدانم يا نمىدانم-
وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ مَلَائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
و نيز به محمّد و آل محمّد و پيامبران و فرستادگان و فرشتگان مقرّب، توسّل مىجويم. بر محمّد و آل محمّد درود فرست.
صَلَاةً كَثِيرَةً طَيِّبَةً مُبَارَكَةً وَ أَسْأَلُكَ أَنْ لَا تَدَعَ لِي ذَنْباً إِلَّا غَفَرْتَهُ وَ لَا خَطِيئَةً إِلَّا مَحَوْتَهَا
بر محمّد و آل محمّد درود فراوان، پاكيزه و خجسته بفرست و از تو درخواست مىكنم كه گناهى بر من مگذارى جز اينكه آمرزيده باشى و نه خطايى جز اينكه زدوده باشى
وَ لَا عَثْرَةً إِلَّا أَقَلْتَهَا وَ لَا عَيْلَةً إِلَّا أَغْنَيْتَهَا وَ لَا فَاقَةً إِلَّا سَدَدْتَهَا وَ لَا غَمّاً إِلَّا كَشَفْتَهُ
و نه لغزشى جز اينكه ناديده گرفته باشى و نه نيازى جز اينكه بىنياز نموده باشى و نه ناداريى جز اينكه برطرف نموده باشى و نه اندوهى جز اينكه بركنار نموده باشى
وَ لَا هَمّاً إِلَّا فَرَّجْتَهُ وَ لَا دَيْناً إِلَّا قَضَيْتَهُ وَ لَا عُرْيَاناً إِلَّا كَسَوْتَهُ وَ لَا مَرِيضاً إِلَّا شَفَيْتَهُ
و نه دلگيرىاى جز آنكه گشوده باشى و نه وامى جز آنكه ادا كرده باشى و نه برهنهاى جز اينكه لباس بپوشانى و نه بيمارى جز اينكه بهبود بخشيده باشى
وَ لَا دَاءً إِلَّا أَذْهَبْتَهُ وَ لَا مَكْرُوهاً إِلَّا صَرَفْتَهُ وَ لَا عَدُوّاً إِلَّا كَفَيْتَهُ
و نه دردى جز اينكه از بين ببرى و نه سختىاى جز اينكه پوشانيده باشى و نه دشمنىاى مگر اينكه كفايت كرده باشى
وَ لَا حَاجَةً مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ إِلَّا قَضَيْتَهَا لِي عَلَى أَفْضَلِ أَمَلِي
و نه حاجتى از حوايج دنيا و آخرت مگر اينكه بر بهترين صورت كه آرزو دارم برآورده باشى.
يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ اكْفِنِي هَمِّي وَ أَعْطِنِي أَفْضَلَ أُمْنِيَّتِي وَ كُلَّمَا رَغِبْتُ إِلَيْكَ فِيهِ مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ
اى سرپرست مؤمنان، اندوه مرا كفايت كن و بهترين آرزويم و هرچه از خير دنيا و آخرت از تو درخواست نمودم، عطا كن
وَ غَشِّنِي سُرُورَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و با شادمانى دنيا و آخرت مرا فراگير. به راستى كه تو بر هر چيز توانايى.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَفْضَلَ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ أَفْضَلَ بَرَكَاتِكَ وَ السَّلَامُ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ
خداوندا، با برترين درودها بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با برترى بركات بر آنان مبارك گردان. درود و رحمت و بركات بر آنان و بر جان و تن آنان
وَ الصَّالِحِينَ مِنْ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّم
و فرزندان شايستهى آنان و درود و سلام خداوند بر فرستادهاش سرور ما حضرت محمّد و خاندان او.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة السادسة عشر و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، فصل فيما يختص باليوم السادس عشر من دعاء غير متكرر، دعا آخر في هذا اليوم
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیستم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز شانزدهم ماه، فصل اول دعاهایی که مختص روز شانزدهم ماه می باشد (دعای چهارم) دعای دیگر در این روز:
اللَّهُمَّ وَفِّقْنِي فِيهِ لِعَمَلِ الْأَبْرَارِ [اهْدِنِي فِي هَذَا الْيَوْمِ بِعَمَلِ الْأَبْرَارِ] وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مُرَافَقَةَ [مُوَافِقَةَ] الْأَشْرَارِ
خداوندا، در اين روز من را به عمل نيكان موفق بدار [رهنمون شو]و از همدمى [سازگارى] با بدان دور بدار
وَ آوِنِي إِلَى رَحْمَتِكَ [وَ أَدْخِلْنِي فِيهِ بِرَحْمَتِكَ] فِي دَارِ الْقَرَارِ [دَارِ الْقَرَارِ] بِأُلُوهِيَّتِكَ [بِإِلَهِيَّتِكَ]
و به رحمت خود در سراى آرامش جاى ده، به معبوديّت تو
يَا إِلَهَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ [الْعَالَمِينَ] [بِرَحْمَتِكَ يَا خَيْرَ الْغَافِرِينَ] [بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ]
اى معبود پيشينيان [جهانيان]و نسلهاى متأخّر [به رحمتت اى بهترين آمرزنده، به رحمتت اى مهربانترين مهربانان].
[منبع]مِنْهَا مَا وَجَدْنَاهُ فِي كُتُبِ أَصْحَابِنَا الْعَتِيقَةِ وَ هِیَ فِی اللَّيْلَةِ السَّابِعَةَ عَشَرَ
دعای شب هفدهم براساس كتابهاى كهن راويان اماميّه-رحمهم اللّه-
سُبْحَانَ الْعَزِيزِ بِقُدْرَتِهِ الْمَالِكِ بِغَلَبَتِهِ الَّذِي لَا يَخْرُجُ شَيْءٌ عَنْ قَبَضْتِهِ وَ لَا أَمْرٌ إِلَّا بِيَدِهِ
منزّه باد خدايى كه به قدرت خود سربلند و به چيرگى خود مالك است و هيچچيز از قبضهى اختيار او خارج نيست و هيچ امرى نيست جز آنكه به دست او است،
الَّذِي يَجُودُ مُبْتَدِئاً وَ مَسْئُولًا وَ يُنْعِمُ مُعِيداً هُوَ الْحَمِيدُ الْمَجِيدُ نَحْمَدُهُ بِتَوْفِيقِهِ
خدايى كه ابتدائا [بدون درخواست]و با درخواست مىبخشد و نعمت خود را بازگشت داده و ادامه مىدهد و ستوده و والا است و ما به توفيق او، او را ستايش مىكنيم،
فَنِعَمُهُ بِذَلِكَ جُدُدٌ لَا تُحْصَى وَ نُمَجِّدُهُ بِآلَائِهِ وَ بِدِلَالاتِهِ فَأَيَادِيهِ لَا تُكَافَى
از اينرو نعمتهاى او نو و غير قابل شمارش است و به واسطهى نعمتها و راهنمايىهايش او را به بزرگى ياد مىكنيم، از اينرو عطاهاى او را نمىتوان جبران نمود
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يُمَلِّكُ [يَمْلِكُ] الْمَالِكِينَ وَ يُعِزُّ الْأَعِزَّاءَ وَ يُذِلُّ الْأَذَلِّينَ
و ستايش خدا را كه مالك مالكان است و به عزّتمندان عزّت مىبخشد و خواران را خوار مىگرداند.
اللَّهُمَّ إِنَّ هَذِهِ اللَّيْلَةَ لَيْلَةُ سَبْعَ عَشْرَةَ وَ هِيَ أَوَّلُ عُقُودِ الْأَعْدَادِ وَ سَبْعٌ وَ هِيَ شَرِيفَةُ الْآحَادِ لَاحِقَةٌ تَبِعَتْ سَابِقَهُ [بِنَعْتِ سَابِقِهِ]
خداوندا، اين شب، شب هفدهم ماه رمضان است، ده كه اولين عدد دهگان است و هفت كه بهترين عدد از ميان اعداد يگان مىباشد كه در پى عدد سابق [ده]آمده است [به صفت عدد سابق پيوسته است].
وَيْلٌ لِمَنْ أَمْضَاهُنَّ بِغَيْرِ حَقٍّ لَكَ يَا مَوْلَاهُ قَضَاكَ وَ لَا بِقُرْبٍ إِلَيْكَ أَرْضَاكَ
اى مولاى من، واى بر كسى كه آنها را با غير حق تو بهسر آورد و يا با غير نزديكى به درگاهت بخواهد تو را خشنود سازد
وَ أَنَا أَحَدُ أَهْلِ الْوَيْلِ صَدَّتْنِي عَنْكَ بِطْنَةُ الْمَآكِلِ وَ الْمَشَارِبِ
و من نيز بايد واى بگويم، زيرا پرخورى حاصل از خوردن خوراكىها و نوشيدن نوشيدنىها مرا از تو بازداشت
وَ غَرَّنِي بِكَ أَمْرُ الْمَسَارِبِ وَ سَعَةُ الْمَذَاهِبِ وَ اجْتَذَبَتْنِي إِلَى لَذَّاتِهَا سِنَتِي
و تعدّد راهها و گستردگى روشها مرا فريفت و خوابآلودگىام مرا بهسوى لذّتهاى آن [راه و روشها، يا دنيا]كشاند
وَ رَكِبْتُ الْوَطِيئَةَ اللَّذِيذَةَ مِنْ غَفْلَتِي فَاطْرُدْ عَنِّي الِاغْتِرَارَ وَ أَنْقِذْنِي وَ آنِفْ بِي عَلَى الِاسْتِبْصَارِ
و از غفلت، مركب لذيذ را سوار شدم، پس فريفتگى را از من دور كن و مرا نجات ده و بر بصيرت و روشنگرىام بدار
وَ احْفَظْنِي مِنْ يَدِ الْغَفْلَةِ وَ سَلِّمْنِي إِلَى الْيَقَظَةِ بِسَعَادَةٍ مِنْكَ تُمْضِيهَا وَ تَقْضِيهَا لِي وَ تُبَيِّضُ وَجْهِي لَدَيْكَ وَ تُزْلِفُنِي عِنْدَكَ
و از دست غفلت محافظم باش و به بيدارى و هوشيارى بسپار، به سعادتى از خود كه امضا و بهصورت قطعى مقرّر مىدارى و رويم را نزد خود سپيد مىگردانى و به خود نزديك مىكنى،
يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى [سَيِّدِنَا] مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّم
اى مهربانترين مهربانان. درود و سلام خداوند بر [سرورمان]حضرت محمّد، پيامبر خدا و خاندان او.
[منبع]رَوَيْنَاهُ بِإِسْنَادِنَا إِلَى الْعَالِمِ ع أَنَّهُ قَالَ
دعاى ديگر در شب هفدهم كه در روايت است حضرت امام كاظم-عليه السّلام- فرمود:
إِنَّ هَذِهِ اللَّيْلَةَ هِيَ اللَّيْلَةُ الَّتِي الْتَقَى فِيهَا الْجَمْعَانِ يَوْمَ بَدْرٍ وَ أَظْهَرَ اللَّهُ تَعَالَى آيَاتِهِ الْعِظَامَ فِي أَوْلِيَائِهِ وَ أَعْدَائِهِ الدُّعَاءُ فِيهَا
اين شب همان شبى است كه در آن دو گروه (لشكر حقّ و باطل) در جنگ بدر جنگيدند و خداوند متعال معجزات بزرگ خود را دربارهى دوستان و دشمنانش آشكار نمود. متن دعا به اين صورت است:
يَا صَاحِبَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَ يَا مُبِيرَ الْجَبَّارِينَ وَ يَا عَاصِمَ النَّبِيِّينَ
اى ياور حضرت محمّد-درود و سلام خدا بر او و خاندان او-در جنگ «حنين» و اى نابودكنندهى سركشان و اى نگاه دارندهى پيامبران،
أَسْأَلُكَ بِ (يس وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ) وَ بِ (طه) وَ سَائِرِ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
به حق «يس» و قرآن استوار و به حق «طه» و ساير سورههاى قرآن بزرگ، از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى
وَ أَنْ تَهَبَ لِيَ اللَّيْلَةَ تَأْيِيداً تَشُدُّ بِهِ عَضُدِي وَ تَسُدُّ بِهِ خَلَّتِي يَا كَرِيمُ أَنَا الْمُقِرُّ بِالذُّنُوبِ
و در اين شب چنان نيرويى به من ببخشى كه بازويم را بدان سخت و نيازم را برآورده سازى. اى بزرگوار، من به گناهانم اعتراف مىكنم،
فَافْعَلْ بِي مَا تَشَاءُ لَنْ يُصِيبَنِي إِلَّا مَا كَتَبْتَ لِي عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ أَنْتَ حَسْبِي وَ أَنْتَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ
پس هرچه خواهى با من بكن، كه جز آنچه مقرّر نمودهاى به من نخواهد رسيد، تنها بر تو توكّل نمودم و تو براى من كافى هستى و تو پروردگار عرش باكرامت مىباشى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خبر [خَيْرَ] الْمَعِيشَةِ أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي بُلْغَةً إِلَى انْقِضَاءِ أَجَلِي أَتَقَوَّى بِهَا عَلَى جَمِيعِ حَوَائِجِي
خداوندا، از تو خواستارم تا زمانى كه زندهام داشتى براى هميشه بهترين روزى را به من ارزانى دارى تا مرا به پايان سرآمد عمرم برساند و به واسطهى آن بر تمام خواستههايم نيرو گيرم
وَ أَتَوَصَّلُ بِهَا إِلَيْكَ مِنْ غَيْرِ أَنْ تَفْتِنَنِي بِإِكْثَارٍ فَأَطْغَى أَوْ بِتَقْتِيرٍ عَلَيَّ فَأَشْقَى وَ لَا تَشْغَلْنِي عَنْ شُكْرِ نِعْمَتِكَ
و به تو نزديكى جويم، بىآنكه با روزى فراوان امتحانم كنى تا مبادا طغيان كنم يا با كم دادن بياموزى تا مبادا به زحمت بيفتم و مرا از سپاسگزارى نعمتت به چيز ديگر مشغول مساز
وَ أَعْطِنِي غِنًى عَنْ شِرَارِ خَلْقِكَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ الدُّنْيَا وَ شَرِّ مَا فِيهَا
و بىنيازى از مردمان بد را به من عطا كن و به تو پناه مىبرم از شرّ دنيا و آنچه در آن است.
اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلِ الدُّنْيَا لِي سِجْناً وَ لَا تَجْعَلْ فِرَاقَهَا لِي حُزْناً أَخْرِجْنِي عَنْ فِتْنَتِهَا إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْراً لِي مِنْ حَيَاتِي مَقْبُولًا عَمَلِي
خدايا، دنيا را زندان من و جدايى از آن را مايهى اندوه قرار مده، بلكه هرگاه كه مرگ براى من بهتر از زندگانى است و درحالىكه عملم را پذيرفتهاى،
إِلَى دَارِ الْحَيَوَانِ وَ مَسَاكِنِ الْأَخْيَارِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَزْلِهَا وَ زِلْزَالِهَا وَ سَطَوَاتِ سُلْطَانِهَا وَ بَغْيِ بُغَاتِهَا
از فتنههاى دنيا بهسوى سراى زندگانى و جايگاه نيكان بيرون بر و از تنگى و سختى و زلزلهها و تاخت و تازها و تسلّط دنيا و تجاوز تجاوزكاران آن به تو پناه مىبرم.
اللَّهُمَّ مَنْ أَرَادَنِي بِخَيْرٍ فَأَرِدْهُ وَ مَنْ كَادَنِي فَكِدْهُ وَ اكْفِنِي هَمَّ مَنْ أَدْخَلَ عَلَيَّ هَمَّهُ
خداوندا، هركس آهنگ [رساندن خير]به من را داشته باشد، به او خير برسان و هركس بخواهد مرا نيرنگ بزند، نيرنگش بزن و مرا از اندوه هركس كه اندوه خود را بر من وارد كند، كفايت كن
وَ صَدِّقْ قَوْلِي بِفِعْلِي وَ أَصْلِحْ لِي حَالِي وَ بَارِكْ لِي فِي أَهْلِي وَ مَالِي وَ وُلْدِي وَ إِخْوَانِي
و گفتار مرا با كردارم تصديق و حالم را اصلاح كن و خانواده و دارايى و فرزندان و برادرانم را براى من خجسته بدار.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا مَضَى مِنْ ذُنُوبِي وَ اعْصِمْنِي فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِي حَتَّى أَلْقَاكَ وَ أَنْتَ عَنِّي رَاضٍ
خداوندا، گناهان گذشتهام را بيامرز و در مقدار باقىمانده از عمرم [از گناه]نگاه دار تا درحالىكه از من خشنودى، با تو ملاقات كنم.
[وَ تَسْأَلُ حَاجَتَكَ] ثُمَّ تَسْجُدُ عَقِيبَ الدُّعَاءِ وَ تَقُولُ فِي سُجُودِكَ
بعد از خواندن دعاى فوق سجده كن و در سجده بگو:
سَجَدَ وَجْهِيَ الْبَالِي الْفَانِي الْمَوْقُوفُ الْمُحَاسَبُ الْمُذْنِبُ الْخَاطِئُ
وجود ناپايدار و از بينروندهام كه بهصورت ايستاده نگاه مىدارند و از او حساب مىكشند و گناهكار و خطاكار است،
لِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ الْبَاقِي الدَّائِمِ الْقَائِمِ الْغَفُورِ الرَّحِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَ بِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ
در برابر روى [اسما و صفات، يا ذات]گرامى و پاينده و جاودانى [و پايدار]و بسيار آمرزنده و مهربان تو به سجده افتاده است. پاكا پروردگار برترم و ستايش او را،از خدا آمرزش مىخواهم و به درگاه او توبه مىكنم.
زيَادَةٌ
ادامهى دعا [از نسخههاى ديگر]:
اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ اللَّيْلَةِ الْعَظِيمَةِ لَكَ الْحَمْدُ كَمَا عَصَمْتَنِي مِنْ مَهَاوِي الْهَلَكَةِ وَ التَّمَسُّكِ بِحِبَالِ الظَّلَمَةِ
خداوندا، اى پروردگار اين شب بزرگ، ستايش تو را همان گونه كه مرا از پرتگاههاى نابودى و چنگ زدن به رشتههاى تاريكى
وَ الْجُحُودِ لِطَاعَتِكَ وَ الرَّدِّ عَلَيْكَ أَمْرَكَ وَ التَّوَجُّهِ إِلَى غَيْرِكَ وَ الزُّهْدِ فِيمَا عِنْدَكَ وَ الرَّغْبَةِ فِيمَا عِنْدَ غَيْرِكَ
و انكار طاعت و ردّ دستوراتت و توجه به غير تو و عدم تمايل به آنچه نزد تو است و گرايش به آنچه نزد غير تو است، نگاه داشتى؛
مَنّاً مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ رَحْمَةً رَحِمْتَنِي بِهَا مِنْ غَيْرِ عَمَلٍ سَالِفٍ مِنِّي وَ لَا اسْتِحْقَاقٍ لِمَا صَنَعْتَ بِي وَ اسْتَوْجَبْتَ مِنِّي
بخششى كه به من ارزانى داشتى و رحمتى كه مرا مورد رحمت خود قرار دادى، نه به واسطهى عمل گذشتهى من و يا آنكه مستحق و مستوجب نيكى تو باشم.
الْحَمْدَ عَلَى الدَّلَالَةِ عَلَى الْحَمْدِ وَ اتِّبَاعِ أَهْلِ الْفَضْلِ وَ الْمَعْرِفَةِ وَ التَّبَصُّرِ بِأَبْوَابِ الْهُدَى وَ لَوْلَاكَ مَا اهْتَدَيْتُ إِلَى طَاعَتِكَ
ستايش خدا را بر راهنمايى او به ستايش و پيروى از اهل دانش و معرفت و بصيرت به درهاى هدايت و اگر تو نبودى، نه به طاعتت رهنمون مىشدم
وَ لَا عَرَفْتُ أَمْرَكَ وَ لَا سَلَكْتُ سَبِيلَكَ فَلَكَ الْحَمْدُ كَثِيراً وَ لَكَ الْمَنُّ فَاضِلًا وَ بِنِعْمَتِكَ تَتِمُّ الصَّالِحَات
و نه دستورت را مىشناختم و نه راه تو را مىپيمودم. پس ستايش بسيار تو را و منّت برتر براى تو، به نعمت تو همهى كارهاى شايسته كامل مىگردد.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب الحادي و العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة السابعة عشر منه و يومها و منها ما نختاره من عدة فصول في الدعوات بعدة روايات رواية، دعاء آخر في الليلة السابعة عشر مروي عن النبي ص
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و یکم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز هفدهم ماه. دعاهاى اين شب عبارت است از (دعای سوم) منقول از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-:
اللَّهُمَّ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ
خداوندا، اين همان ماه رمضانى است كه قرآن را در آن فروفرستاده
وَ أَمَرْتَ فِيهِ بِعِمَارَةِ الْمَسَاجِدِ وَ الدُّعَاءِ وَ الصِّيَامِ وَ الْقِيَامِ وَ ضَمِنْتَ [حَتَمْتَ] لَنَا فِيهِ الِاسْتِجَابَةَ فَقَدِ اجْتَهَدْنَا وَ أَنْتَ أَعَنْتَنَا
و فرمان آبادانى مسجدها و دعا و روزهدارى و شبخيزى در آن را دادهاى و اجابت دعا را در آن ضمانت [حتمى، قطعى]كردهاى و ما [در انجام عبادات]كوشيديم و تو ما را بر آن يارى كردى،
فَاغْفِرْ لَنَا فِيهِ وَ لَا تَجْعَلْهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنَّا وَ اعْفُ عَنَّا فَإِنَّكَ رَبُّنَا وَ ارْحَمْنَا فَإِنَّكَ سَيِّدُنَا
پس ما را در اين ماه بيامرز و اين ديدار ما با ماه رمضان را آخرين ديدار با آن قرار مده و از ما درگذر، كه تو پروردگار مايى و بر ما رحم كن، كه تو سرور مايى
وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ يَنْقَلِبُ إِلَى مَغْفِرَتِكَ وَ رِضْوَانِكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَجَلُّ الْأَعْظَم
و ما را از كسانى قرار ده كه بهسوى آمرزش و خشنودىات باز مىگردند، [به حق محمّد و خاندان او]، به راستى كه تو والاترين و بزرگترين هستى.
[منبع]