ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب التاسع عشر فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الخامسة عشر و يومها؛ فصل فيما يختص باليوم الخامس عشر من شهر رمضان من دعاء غير متكرر؛ دعاء اليوم الخامس عشر من شهر رمضان
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب نوزدهم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز پانزدهم ماه: فصل اول دعاهای مخصوص روز پانزدهم ماه رمضان دعای اول روز پانزدهم
يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْإِحْسَانِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ يَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِفْضَالِ يَا ذَا الطَّوْلِ
اى بخشنده و نيكوكار، اى شكوهمند و بزرگوار، اى صاحب جود و تفضّل، اى بخشنده،
يَا لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ظَهْرَ اللَّاجِينَ وَ أَمَانَ الْخَائِفِينَ
اى خدايى كه معبودى جز تو وجود ندارد، تو پشتوانهى پناهندگان و ايمنىبخش بيمناكان هستى.
إِنْ كُنْتَ كَتَبْتَنِي فِي أُمِّ الْكِتَابِ شَقِيّاً فَاكْتُبْنِي عِنْدَكَ سَعِيداً مُوَفَّقاً لِلْخَيْرِ وَ امْحُ اسْمَ الشَّقَاءِ عَنِّي
اگر در كتاب مادر و اصلى مرا بدبخت نوشتهاى، اكنون مرا در نزد خود نيكبخت و موفق به انجام كارهاى خير بنويس و نام بدبختى را در مورد من بزداى؛
فَإِنَّكَ قُلْتَ فِي الْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلْتَ عَلَى نَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
زيرا خود در كتابى كه بر پيامبرت-درودهاى خداوند بر او و خاندان او-فروفرستادهاى، فرمودهاى:
(يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي طَيِّباً وَ اسْتَعْمِلْنِي صَالِحاً)
«خداوند هرچه را بخواهد، مىزدايد و يا ثبت مىكند و كتاب مادر و اصلى فقط نزد او است.»
اللَّهُمَّ امْنُنْ عَلَيَّ بِالرِّزْقِ الْوَاسِعِ الْحَلَالِ الطَّيِّبِ بِرَحْمَتِكَ تَكُونُ لَكَ الْمِنَّةُ عَلَيَّ
خداوندا، [روزى]پاكيزه روزىام كن و در كار شايسته به كارم گير. خدايا، به رحمت خود روزى گسترده، حلال و پاك خود را بر من ارزانى دار، روزىاى كه منّت و بخششى از جانب تو بر من و موجب بىنيازى من از آفريدههايت گردد و خالص باشد
وَ تَكُونُ لِي غِنًى عَنْ خَلْقِكَ خَالِصاً لَيْسَ لِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ مِنْهُ [مِنْهُ مِنْ غَيْرِكَ] مِنْ غَيْرِكَ
و منّتى از هيچكس از آفريدههايت غير تو با آن همراه نباشد [هيچچيز از آن از هيچيك از آفريدههايت غير تو نباشد]
وَ اجْعَلْنَا فِيهِ مِنَ الشَّاكِرِينَ وَ لَا تَفْضَحْنِي (يَوْمَ التَّلاقِ)
و ما را در اين [روز]از سپاسگزاران قرار ده و در روز ملاقات با خود رسوايم مساز.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ السَّعَةَ فِي الدُّنْيَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ السَّرَفِ فِيهَا وَ أَسْأَلُكَ الزُّهْدَ فِي الدُّنْيَا
خداوندا، از تو گستردگى [روزى]در دنيا را خواهانم و از اسراف در آن به تو پناه مىبرم و از تو عدم تمايل به دنيا را خواهانم
وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْحِرْصِ عَلَيْهَا وَ أَسْأَلُكَ الْغِنَى فِي الدُّنْيَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ فِيهَا
و از آزمندى به آن، به تو پناه مىبرم و از تو بىنيازى در دنيا را خواهانم و از نيازمندى در آن به تو پناه مىبرم.
اللَّهُمَّ إِنْ بَسَطْتَ عَلَيَّ فِي الدُّنْيَا فَزَهِّدْنِي فِيهَا وَ إِنْ قَتَّرْتَ عَلَيَّ رِزْقِي فَلَا تُرَغِّبْنِي فِيهَا
خداوندا، اگر [روزى را]در دنيا بر من گستراندى، نسبت به آن زاهد گردان؛ و اگر روزىام را كم كردى، نسبت به آن متمايل مگردان.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب التاسع عشر فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الخامسة عشر و يومها؛ فصل فيما يختص باليوم الخامس عشر من شهر رمضان من دعاء غير متكرر؛ دعاء آخر في اليوم الخامس عشر من إختيار السيد ابن الباقي رحمه الله
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب نوزدهم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز پانزدهم ماه: فصل اول دعاهای مخصوص روز پانزدهم ماه رمضان (دعای دوم) از کتاب اختيار نوشته سيد ابن الباقى:
اللَّهُمَّ يَا وَاهِبَ الْخَيْرَاتِ هَبْ لِي شَوْقاً إِلَى لِقَائِكَ وَ خَوْفاً مِنْ عَذَابِكَ وَ حُبّاً لَكَ وَ إِجْلَالًا لِذِكْرِكَ وَ تَوْفِيقاً لِوَجْهِكَ
خداوندا، اى بخشندهى نيكىها، شوق به ملاقات خود و بيم از كيفر خود و نيز دوستى خود و بزرگداشت ياد و توفيق [ديدن]روى [اسما و صفات، ذات]خود را به من ارزانى دار.
إِلَهِي مَا كَانَ مِنْ أَمْرٍ هُوَ أَقْرَبُ إِلَى طَاعَتِكَ وَ أَبْعَدُ مِنْ مَعْصِيَتِكَ وَ أَرْضَى لِنَفْسِكَ وَ أَقْضَى لِحَقِّكَ
معبودا، هر امرى كه به طاعت تو نزديكتر و از نافرمانى تو دورتر است و بيشتر موجب خشنودى و برآوردن حقّ
وَ أَوْفَى بِعَهْدِكَ وَ أَبْلَغُ لِمَحَبَّتِكَ وَ أَقْرَبُ لِلْخُلُودِ فِي جَنَّتِكَ وَ خَيْرٌ فِي الْمَعَادِ إِلَيْكَ
و وفا به وعدهات و رسيدن به دوستىات و نزديكى به جاودانگى در بهشت مىگردد و در بازگشت من بهسوى تو براى من بهتر است
وَ آمَنُ لِي مِنْ فَزَعِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَافْتَحْهُ لِي بِيُسْرٍ مِنْكَ وَ أَعِنِّي عَلَيْهِ
و بيشتر سبب ايمنى من از هراس روز قيامت مىگردد، به راحتى براى من بگشا و بر آن يارى كن
وَ ادْلُلْنِي إِلَيْهِ وَ وَفِّقْنِي لَهُ وَ خُذْ بِنَاصِيَتِي وَ يَدِي وَ قَلْبِي إِلَيْهِ
و به سوى آن رهنمون شو و به آن موفق بدار و [موى]پيشانى و دست و قلبم را بگير و بهسوى آن بكش.
اللَّهُمَّ وَ هَذَا يَوْمُ النِّصْفِ مِنْ شَهْرِكَ الْمُشَرَّفِ الْمُعَظَّمِ الْمُكَرَّمِ فَخُصَّ نَبِيَّنَا مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِكَرَامَةِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ
خداوندا، اين روز، روز نيمهى ماه والا، بزرگ و گرامى تو است، پس پيامبر ما حضرت محمّد-درود و سلام خدا بر او و خاندان او-را به كرامت دنيا و آخرت ويژه گردان
وَ أَعْتِقْنِي فِيهِ مِنَ النَّارِ وَ أَعْطِ نَفْسِي تَقْوَاهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ مَا يُرْضِيكَ عَنِّي
و در اين روز مرا از آتش جهنّم آزاد كن و در هر روز به نفس من تقوا [و انجام]آنچه تو را از من خشنود مىكند، عطا كن
وَ أَعْطِ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ شِيعَتَهُمْ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ
و به حضرت محمّد و خاندان و پيروان او و مردان و زنان مسلمان، خير دنيا و آخرت را بده.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي وَ تُبْ عَلَيَّ وَ اقْبَلْهُ مِنِّي وَ اعْصِمْنِي وَ فُكَّنِي فِيهِ مِنْ عَظِيمِ الْأَوْزَارِ وَ سَيِّئَاتِ الْأَعْمَالِ
خداوندا، مرا بيامرز و بر من رحم آر و توبهام را بپذير و [اعمالم را]از من بپذير و [از گناه و غفلت]نگاه دار و در اين روز از گناهان بزرگ و سنگين و اعمال زشت رها كن
وَ وَسِّعْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ وَ جَمِّلْنِي وَ زَيِّنِّي وَ حَسِّنِّي وَ أَصْلِحْ كُلَّ فَاسِدٍ مِنِّي وَ صَلِّ عَلَى مَلَائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَائِكَ الْمُرْسَلِينَ
و روزى افزون خود را بر من بگستران و مرا بيارا و زينت ده و زيبايم كن و همهى امور نابسامان مرا سامان ده و بر فرشتگان مقرّب و پيامبران فرستادهشده درود فرست
وَ اغْفِرْ لِي وَ لِوَالِدَيَّ وَ وُلْدِي وَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَاتِ
و من و پدر و مادر و فرزندانم و بندگان شايستهى مؤمن و مردان و زنان مسلمان اعمّ از زندگان و مردگان را بيامرز
وَ اخْتِمْ لَنَا فِي هَذَا الْيَوْمِ بِمَا خَتَمْتَ بِهِ لِأَهْلِ طَاعَتِكَ وَ أَنْبِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ
و اين روز ما را به آنچه روز اهل طاعت و لأهل طاعتك و پيامبران و فرستادگان و مردگان برگزيدهات به آن ختم نمودى، ختم كن
وَ خِيَارِ خَلْقِكَ وَ نَجِّنَا مِنَ النَّارِ بِعَفْوِكَ [وَ رَأْفَتِكَ] وَ رَحْمَتِكَ الَّتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ
و به گذشت و مهرورزى و رحمتت كه بر همهى اشيا گسترده است، از آتش جهنّم نجات ده
وَ ارْزُقْنِي حَوَائِجَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأَمْنَ وَ الْعَافِيَةَ وَ الْغِنَى وَ الْمَغْفِرَةَ
و خواستههاى دنيا و آخرت و ايمنى و و عافيت و بىنيازى و آمرزش را روزىام كن
وَ أَصْلِحْ لِي دِينِي وَ اجْعَلْنِي كَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى وَ خَلِّصْنِي مِنْ مَظَالِمِ الدُّنْيَا وَ أَهْلِهَا
و دينم را اصلاح گردان و مرا همان گونه كه دوست دارى و مىپسندى، قرار ده و از مظالم دنيا و اهل آن رهايى ده،
إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِين
به راستى كه تو بر هر چيز توانايى. درود خداوند بر سرورمان حضرت محمّد و خاندان پاك او.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب التاسع عشر فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الخامسة عشر و يومها؛ فصل فيما يختص باليوم الخامس عشر من شهر رمضان من دعاء غير متكرر؛ دعاء آخر في اليوم الخامس عشر من مجموعة مولانا زين العابدين ص
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب نوزدهم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز پانزدهم ماه: فصل اول دعاهای مخصوص روز پانزدهم ماه رمضان (دعای سوم) دعای دیگر در روز پانزدهم از مجموعه امام زین العابدین-صلوات الله علیه-:
يَا ذَا الْمَنِّ وَ الْإِحْسَانِ وَ لَا يُمَنُّ عَلَيْكَ يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ
اى بخشنده و نيكوكارى كه كسى نمىتواند بر تو منّت بگذارد، اى شكوهمند و بزرگوار،
يَا ذَا الطَّوْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ يَا ظَهْرَ اللَّاجِينَ وَ مَأْمَنَ الْخَائِفِينَ
اى بخشندهاى كه معبودى جز تو نيست، اى پشتوانهى پناهآورندگان و ايمنگاه بيمناكان،
- أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَرْزُقَنِي رِزْقاً حَلَالًا طَيِّباً وَاسِعاً
از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و روزى حلال و پاكيزه و گستردهى خود را به من روزى كنى،
- يَكُونُ لِي غِنًى عَنْ خَلْقِكَ وَ يَكُونُ لَكَ الْمَنُّ عَلَيَّ فِيهِ خَالِصاً
بهگونهاى كه موجب بىنيازى من از آفريدههايت گردد و در آن تنها تو بر من منّت داشته باشى و در رابطه با آن مرا سپاسگزار خود قرار ده.
اللَّهُمَّ أَغْنِنِي بِسَعَةِ فَضْلِكَ عَنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ بِغِنَاكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ
خداوندا، به گستردگى تفضّل و بىنيازى و فراگيرى رحمتت مرا از همهى آفريدههايت بىنياز گردان.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ السَّعَةَ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ الزُّهْدَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْحِرْصِ فِيهَا وَ الْإِقْبَالِ عَلَيْهَا
خداوندا، گستردگى [روزى]در دنيا و آخرت و عدم تمايل به دنيا را از تو خواهانم و از آزمندى و روى آوردن بر دنيا به تو پناه مىبرم.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْغِنَى فِي الدُّنْيَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الرَّغْبَةِ فِيهَا
خداوندا، بىنيازى در دنيا را از تو خواهانم و از گرايش به دنيا به تو پناه مىبرم.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الدُّنْيَا وَ مَا فِيهَا رِزْقاً حَلَالًا طَيِّباً وَاسِعاً
خداوندا، از دنيا و آنچه در آن است، روزى حلال، پاك و گسترده را خواهانم.
اللَّهُمَّ إِنْ بَسَطْتَ عَلَيَّ فِي الدُّنْيَا فَزَهِّدْنِي فِيهَا وَ إِنْ قَتَّرْتَ عَلَيَّ رِزْقِي فَلَا تُرَغِّبْنِي فِيهَا
خداوندا، اگر [روزىات]را در دنيا بر من گستراندى، نسبت به دنيا زاهد و بىميل گردان و اگر روزىام را تنگ و اندك كردى، نسبت به دنيا علاقمند مگردان.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ وَسِّعْ عَلَيَّ وَ وَسِّعْ لِي فِي رِزْقِي وَ بَارِكْ فِيمَا رَزَقْتَنِي
خداوندا، گناه مرا ببخشاى و آن [رحمتت، آمرزشت]را بر من بگستران و روزىام را گسترده قرار ده و آنچه را كه روزىام كردهاى، مبارك گردان
وَ ارْزُقْنِي مَا أَتَقَوَّى بِهِ مِنْ فَضْلِكَ عَلَى طَاعَتِكَ إِنَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِكَ
و از [روزى]افزون خود به اندازهاى كه بر طاعتت نيرو بگيرم، روزىام كن، كه هيچ دگرگونى و نيرويى جز به تو به وجود نمىيابد.
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ رِزْقاً حَلَالًا طَيِّباً لَا أَفْتَقِرُ مَعَهُ إِلَى أَحَدٍ سِوَاكَ
خدايا، از [روزى]افزون خود، روزى حلال و پاكيزهاى روزىام كن كه باوجود آن به هيچكس ديگر نيازمند نباشم.
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ وَ بَارِكْ لِي فِي رِزْقِكَ وَ أَغْنِنِي عَنْ خَلْقِكَ
خدايا، از [روزى]افزون خود روزىام كن و روزىات را بر من مبارك و از آفريدههايت بىنياز گردان.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ السَّعَةَ مِنْ طَيِّبِ رِزْقِكَ وَ الْعَوْنَ عَلَى طَاعَتِكَ وَ الْقُوَّةَ فِي عِبَادَتِكَ
خداوندا، روزى گسترده و پاكيزهات و يارى بر طاعتت و توانايى در عبادتت را از تو خواهانم.
اللَّهُمَّ عَافِنِي بِأَحْسَنِ عَافِيَتِكَ وَ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ وَ اكْفِنِي شَرَّ جَمِيعِ خَلْقِكَ
خدايا، به بهترين عافيت، عافيتم بخش و از روزى افزون خود روزىام كن و از شرّ همهى آفريدههايت كفايتم كن.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ طَيِّبْ لِي كَسْبِي وَ قَنِّعْنِي بِمَا رَزَقْتَنِي وَ لَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً
خدايا، گناهم را ببخش و كسبم را پاكيزه گردان و به آنچه روزىام كردهاى، بسنده ساز و هيچگاه حتى به اندازهى يك چشم برهم زدن مرا به خود وامگذار.
اللَّهُمَّ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ قَلِّبْ قَلْبِي عَلَى طَاعَتِكَ
خدايا، اى زيروروكنندهى دلها، دل مرا بهسوى طاعتت منصرف ساز.
اللَّهُمَّ اعْصِمْنِي بِحَبْلِكَ وَ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ وَ نَجِّنِي مِنْ عَذَابِكَ وَ أَيِّدْنِي بِنَصْرِكَ
خدايا، با [چنگ زدن به]ريسمانت مرا نگاه دار و از فضل خود روزىام كن و از عذاب نجات بخش و به يارى خود نيرومندم گردان.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ تَعْجِيلَ مَا تَعْجِيلُهُ كَانَ خَيْراً لِي وَ تَأْخِيرَ مَا تَأْخِيرُهُ كَانَ خَيْراً لِي
خدايا، شتاب در آنچه شتاب در آن به خير من است و تأخير آنچه تأخير آن به خير من است را از تو خواهانم.
اللَّهُمَّ مَا رَزَقْتَنِي مِنْ رِزْقِكَ فَاجْعَلْهُ حَلَالًا طَيِّباً فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ وَ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ
خدايا، هر روزىاى به من عطا كردى، حلال و پاكيزه و در آسانى و عافيت از جانب خود قرار ده و گرايشم را، به آنچه نزد تو است متوجّه ساز.
اللَّهُمَّ ثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِي قَلْبِي وَ اقْلَعْ رَجَائِي مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ حَتَّى لَا أَرْجُوَ أَحَداً غَيْرَكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ
خدايا، اميد به خود را در دلم استوار ساز و اميد به همهى آفريدههايت را از دلم بركن تا به هيچكس جز تو اميد نداشته باشم اى پروردگار جهانيان.
أَسْأَلُكَ يَا سَيِّدِي فَلَيْسَ مِثْلَكَ شَيْءٌ بِكُلِّ دَعْوَةٍ دَعَاكَ بِهَا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ وَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ مُؤْمِنٌ امْتَحَنْتَ قَلْبَهُ بِالْإِيمَانِ
اى سرور من، تو كه هيچچيز همانند تو نيست، به هر دعايى كه هر پيامبر فرستادهشده و فرشتهى مقرّب درگاه و مؤمنى كه دل او را براى [پذيرش]ايمان گشودهاى، خوانده است
وَ اسْتَجَبْتُ دَعْوَتَهُ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ أُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي
و تو دعاى او را مستجاب كردهاى، درخواست مىكنم و به وسيلهى حضرت محمّد-درود و سلام خدا بر او و خاندان او-پيامبرت، پيامبر رحمت به درگاه تو توجّه مىكنم و در پيشاپيش خواستههايم مقدّم مىدارم،
يَا رَبَّاهْ يَا رَبَّاهْ يَا رَبَّاهْ يَا اللَّهُ أَسْأَلُكَ بِكَ فَلَيْسَ كَمِثْلِكَ شَيْءٌ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ وَ بِعِتْرَتِهِ الطَّاهِرِينَ الطَّيِّبِينَ
اى پروردگار من اى پروردگار من اى پروردگار من اى خدا، از تو كه هيچ چيز همانند تو نيست، درخواست مىكنم و به وسيلهى حضرت محمّد پيامبرت، پيامبر رحمت و خاندان پاك و پاكيزهى او به درگاه تو توجّه مىكنم
وَ أُقَدِّمُهُمْ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَ بَعْدَ كُلِّ شَيْءٍ
و آنها را در پيشاپيش خواستههايم مقدّم مىدارم، كه پيش از هر چيز و بعد از هر چيز بر محمّد و آل محمّد درود فرستى
وَ أَنْ تُعْتِقَنِي الْيَوْمَ وَ وَالِدَيَّ وَ مَنْ وَلَدَتْهُمَا وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنَ النَّارِ وَ تُزَوِّجَنِي مِنَ الْحُورِ الْعِينِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و امروز، من و پدر و مادرم و والدين آنها و مردان و زنان مؤمن را از آتش جهنّم آزاد كنى و به رحمت خود از حور عين [زنان زيباى بهشتى]به ازدواج من درآورى، اى مهربانترين مهربانان.
وَ لَا تَسْلُبَنِي صَالِحَ مَا مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ مِنْ حُبِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّيِّبِينَ الْأَخْيَارِ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّم
تفضّل شايستهات را كه در رابطه با دوستى حضرت محمّد و خاندان پاك و نيك او بر من ارزانى داشتهاى. از من باز مگير. اجابت فرما اى پروردگار جهانيان. درود و سلام خداوند بر حضرت محمّد پيامبر خدا و خاندان او.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب التاسع عشر فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الخامسة عشر و يومها؛ فصل فيما يختص باليوم الخامس عشر من شهر رمضان من دعاء غير متكرر؛ دعاء آخر في هذا اليوم
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب نوزدهم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز پانزدهم ماه: فصل اول دعاهای مخصوص روز پانزدهم ماه رمضان (دعای چهارم) دعای دیگر در روز پانزدهم:
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ [فِي هَذَا الْيَوْمِ] طَاعَةَ الْخَاشِعِينَ [الْخَاضِعِينَ] [الْعَابِدِينَ] وَ أَشْعِرْ فِيهِ قَلْبِي إِنَابَةَ الْمُخْلَصِينَ بِأَمْنِكَ [بِأَمَانِكَ] يَا أَمَانَ الْخَائِفِينَ[وَ امْلَأْ فِيهِ قَلْبِي مِنْ خُشُوعِ الْخَاشِعِينَ] [وَ اشْرَحْ فِيهِ صَدْرِي بِإِنَابَةِ الْمُخْبِتِينَ] بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين
خداوندا، در اين روز طاعت و عبادت فروتنان [عابدان، و دلم را از فروتنى فروتنان آكنده كن و دلم را به توبهى آرامشيافتگان [به ياد تو]بگشاى]و توبهى مخلصان [مخلصان و به تمام وجود پاكيزهشدگان]را شعار و لازمهى دلم ساز، به ايمنىات، اى ايمنىبخش هراسناكان، [به رحمتت اى مهربانترين مهربانان].
[منبع]مِنْهَا مَا وَجَدْنَاهُ فِي كُتُبِ أَصْحَابِنَا الْعَتِيقَةِ فَهُوَ دُعَاءُ اللَّيْلَةِ السَّادِسَةَ عَشَرَ
دعاى شب شانزدهم براساس كتابهاى كهن راويان اماميّه-رحمهم اللّه-:
اللَّهُمَّ سُبْحَانَكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ تُعْبَدُ بِتَوْفِيقِكَ وَ تُجْحَدُ بِخِذْلَانِكَ أَرَيْتَ عِبَرَكَ وَ ظَهَرَتْ غِيَرُكَ
خداوندا، منزّهى تو و معبودى جز تو وجود ندارد، به توفيق خود پرستيده مىشوى و به واسطهى يارى نكردن مورد انكار قرار مىگيرى، عبرتها را نشان دادهاى
- وَ بَقِيَتْ آثَارُ الْمَاضِينَ عِظَةً لِلْبَاقِينَ وَ الشَّهَوَاتُ غَالِبَةٌ وَ اللَّذَّاتُ مُجَاذِبَةٌ
و دگرگونىهاى تو [در طول زمان]آشكار گرديده است و آثار گذشتگان براى پند باقيماندگان، باقى مانده است و خواهشهاى نفس چيره است و لذّتها انسان را بهسوى خود مىكشند
نَعْتَرِضُ أَمْرَكَ وَ نَهْيَكَ بِسُوءِ الِاخْتِيَارِ وَ الْعَمَى عَنِ الِاسْتِبْصَارِ وَ نَمِيلُ عَنِ الرَّشَادِ وَ نُنَافِرُ طُرُقَ السَّدَادِ
و ما با امر و نهى تو با اختيار زشت و روى گردانيدن از روشندلى و بصيرت برخورد نموده و از راه راست منحرف گرديده و از راههاى درست دورى مىجوييم.
فَلَوْ [فَإِنْ] عَجَّلْتَ لا انتقمت [لَانْتَقَمْتَ] وَ مَا ظَلَمْتَ وَ لَكِنَّكَ تُمْهِلُ عَوْداً عَلَى يَدِكَ [بَدْئِكَ] بِالْإِحْسَانِ
بنابراين، اگر شتاب مىكردى، از ما انتقام مىگرفتى و در اين حال ستمى از تو سرنزده بود، ليكن نيكوكارىات را ادامه داده و مهلت مىدهى
وَ تُنْظِرُ تَعَمُّداً لِلرَّأْفَةِ وَ الِامْتِنَانِ فَكَمْ مِمَّنْ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ وَ مَكَّنْتَهُ أَنْ يَتُوبَ كُفْرَ الْحُوبِ
و براى تكميل مهرورزى و بخشش خود، درنگ مىكنى. از اينرو، چهبسا كسانى كه نعمت خود را به آنان ارزانى داشتى و امكان دادى كه از كفر گناه بزرگ توبه كنند
وَ أَرْشَدْتَهُ الطَّرِيقَ بَعْدَ أَنْ تَوَغَّلَ فِي الْمَضِيقِ فَكَانَ ضَالًّا لَوْ لَا هِدَايَتُكَ وَ كَانَ طَائِحاً حَتَّى تَخَلَّصَتْهُ دَلَائِلُكَ
و بعد از فرورفتن در تنگنا به راه [راست]هدايت نمودى، بهگونهاى كه اگر هدايت تو نبود، گمراه و نابود [سرگشته]بودند، تا اينكه براهين تو آنان را رهايى بخشيد
وَ كَمْ مِمَّنْ وَسَّعْتَ لَهُ فَطَغَى وَ رَاخَيْتَ لَهُ فَاسْتَشْرَى فَأَخَذْتَهُ أَخْذَةَ الِانْتِقَامِ وَ جَذَذْتَهُ جُذَاذَ الصِّرَامِ
و چهبسا كسانى كه [نعمتت را]بر آنان گستردى و طغيان ورزيدند و كوتاه آمدى و لجوج و گستاخ شدند و سرانجام با انتقام خود آنان را گرفتى و بركندى.
اللَّهُمَّ فَاجْعَلْنِي فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مِمَّنْ رَضِيتَ عَمَلَهُ وَ غَفَرْتَ زَلَـلَـهُ وَ رَحِمْتَ غَفْلَتَهُ وَ أَخَذْتَ إِلَى طَاعَتِكَ نَاصِيَتَهُ
خداوندا، پس در اين شب مرا از كسانى قرار ده كه عملشان را پسنديده و لغزشهايش را آمرزيده و بر غفلتشان رحم آورده و [موى]پيشانى [و زمام امور]شان را گرفته و بهسوى طاعتت كشاندهاى
وَ جَعَلْتَ إِلَى جَنَّتِكَ أَوْبَتَهُ وَ إِلَى جِوَارِكَ رَجْعَتَهُ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين
و بازگشتشان را به بهشتت و جوار خود قرار دادهاى. درود و سلام خداوند بر حضرت محمّد و خاندان او، اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]مِنْهَا مِنْ كِتَابِ ابْنِ أَبِي قُرَّةَ فِي عَمَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ فِي اللَّيْلَةِ السَّادِسَةِ عَشَرَ مِنْهُ
به نقل از كتاب «عمل شهر رمضان» نوشتهى «ابن ابى قرّه» در شب شانزدهم:
اللَّهُمَّ أَنْتَ إِلَهِي وَ لِي إِلَيْكَ حَاجَةٌ وَ بِي إِلَيْكَ فَاقَةٌ وَ لَا أَجِدُ إِلَيْكَ شَافِعاً
خداوندا، تو معبود منى و من به تو حاجت و نياز دارم و در دل خود شفاعتكنندهاى به درگاه تو
وَ لَا مُتَقَرِّباً أَوْجَهُ فِي نَفْسِي وَ لَا أَعْظَمُ رَجَاءً عِنْدِي مِنْكَ وَ قَدْ نَصَبْتُ يَدِي إِلَيْكَ فِي تَعْظِيمِ ذِكْرِكَ
و وسيلهى تقرّبى بلندمرتبهتر و پراميدتر از تو نمىيابم و اكنون براى تعظيم ياد و بزرگداشت اسمائت، دست بهسوى تو بلند كردهام
وَ تَفْخِيمِ أَسْمَائِكَ وَ إِنِّي أُقَدِّمُ إِلَيْكَ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي بَعْدَ ذِكْرِي نَعْمَاءَكَ عَلَيَّ بِإِقْرَارِي لَكَ
و پيشاپيش خواستههاى خود و بعد از به ياد آوردن نعمتهايت بر من، اعتراف به درگاهت
وَ مَدْحِي إِيَّاكَ وَ ثَنَائِي عَلَيْكَ وَ تَقْدِيسِي مَجْدَكَ وَ تَسْبِيحِي قُدْسَكَ الْحَمْدُ لَكَ بِمَا أَوْجَبْتَ عَلَيَّ مِنَ الشُّكْرِ [شُكْرَكَ]
و مدح و ثنا و به پاكى ستودن بزرگى و تسبيح مقام قدست را مقدم مىدارم. ستايش تو را كه سپاسگزارى از خود را بر من واجب نمودى
وَ عَرَّفْتَنِي مِنْ نَعْمَائِكَ وَ أَلْبَسْتَنِي مِنْ عَافِيَتِكَ وَ أَفْضَلْتَ عَلَيَّ مِنْ جَزِيلِ عَطِيَّتِكَ
و نعمتت را به من شناساندى و عافيتت را به من پوشاندى و عطاياى بزرگ و برترت را به من ارزانى داشتى؛
فَإِنَّكَ قُلْتَ سَيِّدِي (لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ) وَ قَوْلُكَ صِدْقٌ وَ وَعْدُكَ حَقٌّ
زيرا -اى آقاى من-فرمودى: «اگر سپاسگزارى كنيد، قطعا [نعمت خود را]افزون مىكنم و اگر ناسپاسى كنيد، كيفر من بسيار سخت است.» و سخن تو راست و وعدهات حق است
وَ قُلْتَ سَيِّدِي (وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها) وَ قُلْتَ (ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً)
و نيز-اى آقاى من- فرمودى: «اگر بخواهيد نعمت خدا را به شماره درآوريد، نمىتوانيد.» و نيز فرمودى: «خدا را از روىتضرّع و بهصورت نهانى بخوانى.»
وَ قُلْتَ (ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ)
و فرمودى: «خدا را از روى بيم و آزمندى بخوانيد، كه رحمت او به نيكوكاران نزديك است.»
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ قَلِيلًا مِنْ كَثِيرٍ مَعَ حَاجَةٍ بِي إِلَيْهِ عَظِيمَةٌ
خدايا، من اندك از بسيار را درخواست مىكنم با اينكه نياز من به آن بسيار و بىنيازى تو از آن ديرينه است
وَ غِنَاكَ عَنْهُ قَدِيمٌ وَ هُوَ عِنْدِي كَثِيرٌ وَ هُوَ عَلَيْكَ سَهْلٌ يَسِيرٌ
و آن نزد من بسيار، و برآوردن آن براى تو آسان و راحت است.
اللَّهُمَّ إِنَّ عَفْوَكَ عَنْ ذَنْبِي وَ تَجَاوُزَكَ عَنْ خَطِيئَتِي وَ صَفْحَكَ عَنْ ظُلْمِي وَ سَتْرَكَ عَلَى قَبِيحِ عَمَلِي
خداوندا، اينكه گناه مرا عفو كردى و از خطايم درگذشتى و ستم مرا ناديده گرفتى و عمل زشتم را پوشيدى
وَ حِلْمَكَ عَنْ كَبِيرٍ جُرْمِي عِنْدَ مَا كَانَ مِنْ خَطَئِي وَ عَمْدِي أَطْمَعَنِي فِي أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْكَ فَصِرْتُ
و در برابر جرم بزرگ [بسيار]من بردبارى نمودى، خواه خطا بوده و يا به عمد، مرا آزمند نموده كه چيزى را از تو بخواهم كه مستحق آن نيستم.
أَدْعُوكَ آمِناً وَ أَسْأَلُكَ مُسْتَأْنِساً لَا خَائِفاً وَ لَا وَجِلًا مُدِلًّا عَلَيْكَ فِيمَا قَصَدْتُ فِيهِ إِلَيْكَ
از اينرو، اكنون چنان گرديدهام كه با ايمنى، تو را مىخوانم و با دلبستگى و انس تو را از تو تقاضا مىكنم، نه با بيم و هراس و در آنچه آهنگ تو را نمودهام، بر تو اعتماد دارم
فَإِنْ أَبْطَأَ عَنِّي عَتَبْتُ بِجَهْلِي عَلَيْكَ وَ لَعَلَّ الَّذِي أَبْطَأَ عَنِّي هُوَ خَيْرٌ لِي
و اگر خواستهام به تأخير افتد، با جهل خود تو را سرزنش مىكنم، درحالىكه شايد تأخير آن به خير من بوده است،
لِعِلْمِكَ بِعَاقِبَةِ الْأُمُورِ فَلَمْ أَرَ مَوْلًى كَرِيماً أَصْبَرَ عَلَى عَبْدٍ لَئِيمٍ مِنْكَ عَلَيَّ
زيرا تو از عاقبت همه چيز آگاهى. بنابراين، اى پروردگار من، آقايى بزرگوارتر و شكيباتر از تو كه بر [نادانى]بندهى فرومايهاش صبر كند، نديدهام؛
يَا رَبِّ إِنَّكَ تَدْعُونِي فَأُوَلِّي عَنْكَ وَ تَتَحَبَّبُ إِلَيَّ فَأَتَبَغَّضُ إِلَيْكَ وَ تَتَوَدَّدُ إِلَيَّ فَلَا أَقْبَلُ مِنْكَ
زيرا اى پروردگار من، تو مرا مىخوانى و من از تو رو برمىگردانم و با من اظهار دوستى مىكنى و من اظهار خشم مىكنم و تو به من مهربانى مىكنى و من نمىپذيرم،
كَأَنَّ لِي التَّطَوُّلَ عَلَيْكَ ثُمَّ لَا يَمْنَعُكَ ذَلِكَ مِنَ الرَّحْمَةِ لِي وَ الْإِحْسَانِ إِلَيَّ وَ التَّفَضُّلِ عَلَيَّ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ
بهگونهاى كه گويى من بر تو منّت گذارده و چيزى بخشيدهام، ولى اين همه مانع از رحمت و نيكوكارى و تفضّل تو به جود و كرمت بر من نشد،
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ ارْحَمْ عَبْدَكَ الْجَاهِلَ وَ عُدْ عَلَيْهِ بِفَضْلِ إِحْسَانِكَ وَ جُودِكَ إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيم
پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست و بر اين بندهى نادانت رحم آر و با فضل نيكوكارىات بر او ببخش، به راستى كه تو بخشنده و بزرگوارى.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة السادسة عشر و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، دعاء آخر في هذه الليلة مروي عن النبي ص
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیستم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز شانزدهم ماه از تعدادی روایات دعاهای شب شانزدهم (دعای سوم) دعاى منقول از رسول اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-در اين شب:
[توجه]
سایتی که ما از آن نقل قول کرده و از آن به عنوان منبع استفاده میکنیم ، در این دعا ، ذکر <یا رحمان> را ۹ بار تکرار کرده ، ولی در ترجمه ۸ بار آن را آورده . کتاب نسخه چاپی که ما از نشر سماء قلم در اختیار داریم ذکر <یا رحمان> را ۸ بار تکرار کرده . لذا ممکن است سایت منبع اشتباه کرده باشد و تعداد ذکر ۸ بار باشد لذا ذکر <یا رحمان> ۹ام را در کروشه ذکر کردیم
يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ
اى خدا اى خدا، اى خدا اى خدا، اى خدا اى خدا، اى خدا اى خدا،
يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحْمَانُ [ يا رَحْمَانُ ]
اى رحمتگستر اى رحمتگستر، اى رحمتگستر اى رحمتگستر، اى رحمتگستر اى رحمتگستر، اى رحمتگستر اى رحمتگستر،
يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ
اى مهربان اى مهربان، اى مهربان مهربان، اى مهربان اى مهربان، اى مهربان اى مهربان،
يَا غَفُورُ يَا غَفُورُ يَا غَفُورُ يَا غَفُورُ يَا غَفُورُ يَا غَفُورُ يَا غَفُورُ يَا غَفُورُ
اى بسيار آمرزنده اى بسيار آمرزنده، اى بسيار آمرزنده اى بسيار آمرزنده، اى بسيار آمرزنده اى بسيار آمرزنده، اى بسيار آمرزنده اى بسيار آمرزنده،
يَا رَءُوفُ يَا رَءُوفُ يَا رَءُوفُ يَا رَءُوفُ يَا رَءُوفُ يَا رَءُوفُ يَا رَءُوفُ يَا رَءُوفُ
اى بسيار مهربان اى بسيار مهربان، اى بسيار مهربان اى بسيار مهربان، اى بسيار مهربان اى بسيار مهربان، اى بسيار مهربان اى بسيار مهربان.
يَا حَنَّانُ يَا حَنَّانُ يَا حَنَّانُ يَا حَنَّانُ يَا حَنَّانُ يَا حَنَّانُ يَا حَنَّانُ يَا حَنَّانُ
اى بسيار مهرورز اى بسيار مهرورز، اى بسيار مهرورز اى بسيار مهرورز، اى بسيار مهرورز اى بسيار مهرورز، اى بسيار مهرورز اى بسيار مهرورز،
يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ يَا عَلِيُّ
اى بلندپايه اى بلند پايه، اى بلندپايه اى بلندپايه، اى بلندپايه اى بلندپايه، اى بلندپايه اى بلندپايه،
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اغْفِرْ لِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيم
بر محمّد و آل محمّد درود فرست، به راستى كه تو بسيار آمرزنده و مهربانى.
[منبع]