ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
و فيها عدة روايات منها مائة ركعة في كل ركعة عشر مرات قل هو الله أحد
اعمال شب پانزدهم عبارتاند: 2. صد ركعت نماز در هر ركعت ده بار «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ»
وَ أَمَّا الْمِائَةُ رَكْعَةٍ: فَإِنَّهَا مَرْوِيَّةٌ عَنِ الصَّادِقِ ع عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ص قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص
دربارهى ۱۰۰ ركعت نماز از امام صادق از پدر بزرگوارش از امير المؤمنين -عليهم السّلام-نقل شده است كه رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-فرمود:
مَنْ صَلَّى لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ مِائَةَ رَكْعَةٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ الْحَمْدَ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ
هركس در شب نيمهى ماه رمضان ۱۰۰ ركعت نماز بخواند؛ در هر ركعت يك بار سورهى حمد و ۱۰ بار «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ»،
أَهْبَطَ اللَّهُ إِلَيْهِ عَشْرَةَ أَمْلَاكٍ يَدْرَءُونَ عَنْهُ أَعْدَاءَهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ
خداوند متعال ده فرشته بهسوى او گسيل مىدارد تا دشمنان او، اعمّ از جنّيان و انسانها را از او دفع كنند
وَ أَهْبَطَ اللَّهُ عِنْدَ مَوْتِهِ ثَلَاثِينَ مَلَكاً يُبَشِّرُونَهُ بِالْجَنَّةِ وَ ثَلَاثِينَ مَلَكاً يُؤْمِنُونَهُ مِنَ النَّارِ
و نيز ۳۰ فرشتهى ديگر كه مژدهى بهشت را به او مىدهند و ۳۰ فرشتهى ديگر كه مژدهى ايمنى از آتش جهنّم را به او مىدهند.
و وجدنا هذه الرواية في أصل عتيق متصل الإسناد
اين روايت با سند متّصل در يك كتاب اصل كهن آمده است.
وَ ذَكَرَ ابْنُ أَبِي قُرَّةَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى
نيز «ابن ابى قرّه» در روايت ديگر ذكر كرده است:
أَنَّ مَنْ صَلَّى هَذِهِ الصَّلَاةَ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يَرَى مَكَانَهُ فِي الْجَنَّةِ وَ يَرَى فِي مَنَامِهِ مِائَةً مِنَ الْمَلَائِكَةِ ثَلَاثِينَ يُبَشِّرُونَهُ بِالْجَنَّةِ
هركس اين نماز را بخواند، از دنيا نمىرود تا اينكه در خواب ۱۰۰ فرشته را مىبيند؛ ۳۰ فرشته بشارت بهشت را به او داده
وَ ثَلَاثِينَ يُؤْمِنُونَهُ مِنَ النَّارِ وَ ثَلَاثِينَ يَعْصِمُونَهُ مِنْ أَنْ يُخْطِئَ وَ عَشَرَةً يَكِيدُونَ مَنْ كَادَهُ
و ۳۰ فرشته مژدهى ايمنى از آتش جهنّم را به او مىدهند و ۳۰ فرشته او را از گناه نگاه مىدارند و ۱۰ فرشته هر كس را كه بخواهد به او نيرنگ بزند، نيرنگ مىزنند.
[منبع]عَنْ أَبِي الْمُفَضَّلِ الشَّيْبَانِيِّ بِإِسْنَادِهِ مِنْ كِتَابِ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ النَّهْدِيِّ فِي حَدِيثٍ يَقُولُ فِيهِ عَنِ الصَّادِقِ ع
به امام صادق-عليه السّلام-عرض شد:
إِنَّهُ قِيلَ لَهُ فَمَا تَرَى لِمَنْ حَضَرَ قَبْرَ [قَبْرَهُ يَعْنِي] الْحُسَيْنِ ع لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ
به نظر شما براى كسى كه در شب نيمهى ماه رمضان، در كنار قبر او، يعنى امام حسين-عليه السّلام- حضور پيدا كند، چه پاداشى است؟
فَقَالَ بَخْ بَخْ مَنْ صَلَّى عِنْدَ قَبْرِهِ لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ عَشْرَ رَكَعَاتٍ مِنْ بَعْدِ الْعِشَاءِ مِنْ غَيْرِ صَلَاةِ اللَّيْلِ
فرمود: بهبه! هركس بعد از نماز عشا در شب نيمه ماه رمضان ده ركعت نماز غير از نماز شب، در كنار قبر آن حضرت بخواند،
يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ اسْتَجَارَ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ
به اين صورت كه در هر ركعت یک بار سوره فاتحة الكتاب و ده بار «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ» بخواند و به درگاه خدا از آتش جهنّم پناه بجويد،
كَتَبَهُ اللَّهُ عَتِيقاً مِنَ النَّارِ وَ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يَرَى فِي مَنَامِهِ مَلَائِكَةً يُبَشِّرُونَهُ بِالْجَنَّةِ وَ مَلَائِكَةً يُؤْمِنُونَهُ مِنَ النَّارِ
خداوند متعال نام او را جزو آزادشدگان از آتش جهنّم مىنويسد، و از دنيا نمىرود تا اينكه در خواب فرشتگانى را مىبيند كه به او بشارت بهشت و ايمنى از آتش جهنّم مىدهند.
[منبع]و أما الدعوات فمنها ما وجدناها في كتب أصحابنا رحمهم الله العتيقة و قد سقط منها أدعية ليال و هو دعاء الليلة الخامسة عشر
دعاهاى اين شب عبارتاند از: (اولین) دعاى شب پانزدهم براساس كتابهاى كهن راويان اماميّه-رحمهم اللّه-:
سُبْحَانَ مُقَلِّبِ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ سُبْحَانَ مُقَلِّبِ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ
پاكا خداى دگرگونكنندهى دلها و ديدهها، پاكا خداى دگرگونكنندهى شب و روز
وَ خَالِقِ الْأَزْمِنَةِ وَ الْأَعْصَارِ الْمُجْرِي عَلَى مَشِيَّتِهِ الْأَقْدَارَ الَّذِي لَا بَقَاءَ لِشَيْءٍ سِوَاهُ
و آفرينندهى زمانها و روزگاران كه مقدّرات را براساس خواست خود روان گردانيد و هيچ جز او پايدار نمىماند
وَ كُلُّ شَيْءٍ يَعْتَوِرُهُ الْفَنَاءُ غَيْرَهُ فَهُوَ الْحَيُّ الْبَاقِي الدَّائِمُ (تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ)
و بر همه چيز جز او نيستى عارض مىگردد. بنابراين، او زندهى پاينده و جاودانى است، بلندمرتبه و منزّه باد خدا، كه پروردگار جهانيان است.
اللَّهُمَّ قَدِ انْتَصَفَ شَهْرُ الصِّيَامِ بِمَا مَضَى مِنْ أَيَّامِهِ وَ انْجَذَبَ إِلَى تَمَامِهِ وَ اخْتِتَامِهِ
خداوندا، ماه صيام در اثر گذشت روزهاى آن، به نيمه رسيد و رو به پايان است
وَ مَا لِي عُدَّةٌ أَعْتَدُّ بِهَا فَأَلْجَأُ إِلَيْهَا وَ لَا أَعْمَالٌ مِنَ الصَّالِحَاتِ أُعَوِّلُ عَلَيْهَا سِوَى إِيمَانِي بِكَ وَ رَجَائِي لَكَ
و من اندوختهاى قابل ملاحظه [كه بدان پناهنده شوم] و اعمال شايستهاى كه بر آن اعتماد كنم، جز ايمان و اميد به تو ندارم
فَأَمَّا رَجَائِي فَيُكَدِّرُهُ عَلَيَّ صَفْوَةُ الْخَوْفِ مِنْكَ وَ أَمَّا إِيمَانِي فَلَا يَضِيعُ عِنْدَكَ وَ هُوَ بِتَوْفِيقِكَ
و بااينحال، اميدم را بيم خالص از تو مكدّر مىكند ولى ايمانم به تو، به توفيق تو در نزد تو ضايع نمىگردد.
اللَّهُمَّ فَلَكَ الْحَمْدُ حِينَ لَمْ تُفَكِّكْ [لَمْ تَفْكُكْ يَدِي عِنْدَ اسْتِمْسَاكِي] يَدِي عِنْدَ التَّمَاسُكِ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَ لَمْ تُشْقِنِي بِمُفَارَقَتِهَا فِيمَنِ اعْتَوَرَهُ الشَّقَاءُ
خداوندا، پس ستايش تو را كه هنگام چنگ زدن من به دستاويز استوار، دستم را از آن جدا نكردى و به واسطهى جدايى از آن جزو كسانى كه بدبختى بر آنان عارض گشته، بدبخت ننمودى.
اللَّهُمَّ فَأَنْصِفْنِي مِنْ شَهَوَاتِي فَإِلَيْكَ مِنْهَا الشَّكْوَى وَ مِنْكَ عَلَيْهَا أُؤَمِّلُ الْعَدْوَى فَإِنَّكَ تَشَاءُ وَ تَقْدِرُ وَ أَشَاءُ وَ لَسْتُ [وَ لَا] أَقْدِرُ وَ لَسْتُ
خداوندا، پس نسبت به خواهشهاى نفسانىام به عدل و داد رفتار كن، كه از آنها به تو گله مىگزارم و به تو بر آنها اميد يارى دارم؛ زيرا تو اراده مىكنى و توانايى، ولى من اراده مىكنم و توانايى ندارم.
إِلَهِي وَ سَيِّدِي مَحْجُوجاً وَ لَكِنْ مَسْئُولًا تُرْجَى وَ مَخُوفاً يُتَّقَى تُحْصِي وَ نَنْسَى وَ بِيَدِكَ حُلْوُ وَ مُرُّ الْقَضَاءِ
اى معبود و آقاى من، تو مغلوب استدلال كسى قرار نمىگيرى، ليكن از تو درخواست و به تو اميد بسته مىشود و از تو هراسيده و پرهيز مىشود، [اعمال و گناهان و غفلتهاى ما را]به شماره درمىآورى و ما فراموش مىكنيم و شيرينى و ترشى سرنوشت حتمى به دست تو است.
اللَّهُمَّ فَأَذِقْنِي حَلَاوَةَ عَفْوِكَ وَ لَا تُجَرِّعْنِي غُصَصَ سَخَطِكَ [سُخْطِكَ] وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خداوندا، شيرينى گذشت را به من بچشان و غصههاى خشمت را به من مچشان. درود خداوند بر حضرت محمّد و خاندان پاك او، اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]مِنْهَا مِنْ كِتَابِ ابْنِ أَبِي قُرَّةَ فِي عَمَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ فِي اللَّيْلَةِ الخَامِسَةِ عَشَرَ مِنْهُ
به نقل از كتاب «عمل شهر رمضان» نوشتهى «ابن ابى قرّه» در شب پانزدهم:
يَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ وَ سَتَرَ الْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَةِ وَ لَمْ يَهْتِكِ السِّتْرَ
اى خدايى كه زيبايى را آشكار كردى و زشتى را پوشاندى، اى خدايى كه مرا به واسطهى جنايتم كيفر ننمودى و پردهدرى نكردى،
يَا عَظِيمَ الْعَفْوِ يَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ
اى صاحب گذشت بزرگ، اى زيبادرگذرنده، اى گسترندهى آمرزش، اى گشايندهى رحمت با دو دست خود
[وَ] يَا صَاحِبَ كُلِّ نَجْوَى وَ مُنْتَهَى كُلِّ شَكْوَى [وَ] يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ يَا مُبْتَدِئاً بِالنِّعَمِ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا
[و]اى همدم همهى نجواها، اى منتهاى همهى شكوهها [و]اى درگذرنده از لغزشها، اى اجابتكنندهى دعاها، اى آغازكنندهى نعمتها پيش از استحقاق آنها،
يَا رَبَّاهْ يَا سَيِّدَاهْ يَا مَوْلَاهْ يَا غَايَةَ رَغْبَتَاهْ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ لَا تُشَوِّهَ خَلْقِي فِي النَّارِ
اى پروردگار من اى آقاى من اى مولاى من، اى منتهاى مطلوب من، از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و چهرهام را در آتش جهنّم زشت نگردانى.
ثُمَّ تَسْأَلُ حَاجَتَكَ تُقْضَى إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى زِيَادَةٌ
سپس حاجتت را بخواه. ان شاء اللّه تعالى برآورده مىشود. ادامهى اين دعا بر اساس روايت ديگر:
اللَّهُمَّ يَا مُفَرِّجَ كُلِّ هَمٍّ وَ يَا مُنَفِّسَ كُلِّ كَرْبٍ وَ يَا صَاحِبَ كُلِّ وَحِيدٍ وَ يَا كَاشِفَ ضُرِّ أَيُّوبَ
خداوندا، اى گشايندهى همهى اندوهها و اى برطرفكنندهى همه ناراحتىهاى گلوگير و اى همدم همهى تنهاها و اى برطرفكنندهى رنجورى حضرت ايوب
وَ يَا سَامِعَ صَوْتِ يُونُسَ الْمَكْرُوبِ وَ فَالِقَ الْبَحْرِ لِمُوسَى وَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَ مُنْجِيَ مُوسَى وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ
و اى شنوندهى صداى حضرت يونس اندوهگين و شكافندهى دريا براى حضرت موسى و بنى اسرائيل و نجاتبخش حضرت موسى و همهى همراهانش،
أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُيَسِّرَ لِي فِي هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِيمِ
از تو خواهانم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و در اين ماه بزرگ كه افراد را در آن [از جهنّم]آزاد مىكنى و گناهان را مىبخشى،
الَّذِي تُعْتِقُ فِيهِ الرِّقَابَ وَ تَغْفِرُ فِيهِ الذُّنُوبَ مَا أَخَافُ عُسْرَهُ وَ تُسَهِّلَ لِي مَا أَخَافُ حُزُونَتَهُ
آنچه از سختى آن بيم دارم، آسان ساخته و آنچه از اندوه آن مىهراسم، براى من راحت كنى.
يَا غِيَاثِي عِنْدَ كُرْبَتِي وَ يَا صَاحِبِي عِنْدَ شِدَّتِي يَا عِصْمَةَ الْخَائِفِ الْمُسْتَجِيرِ يَا رَازِقَ الْبَائِسِ الْفَقِيرِ
اى فريادرس من هنگام اندوهم و اى همدم من هنگام سختى، اى نگاهدارندهى هراسناك پناهجو، اى روزى دهنده به گرفتار نادار،
يَا مُغِيثَ الْمَقْهُورِ الضَّرِيرِ يَا مُطْلِقَ الْكَبَلِ عَنِ الْأَسِيرِ [وَ] يَا مُخَلِّصَ الْمَسْجُونِ الْمَكْرُوبِ
اى فريادرس مغلوب نيازمند، اى آزادكنندهى اسير به بند كشيدهشده [اى رهايىدهندهى اسير از بند و]اى رهاكنندهى زندانى اندوهگين،
أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَجْعَلَ لِي مِنْ جَمِيعِ أُمُورِي فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ يُسْراً عَاجِلًا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين
از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و در تمام امورم براى من گشايش و راه خروج و آسانى [فراوانى]زودرس، قرار دهى. اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]و أما الدعوات فمنها دعاء آخر في هذه الليلة
(سومین) دعاى دیگر شب پانزدهم:
الْحَنَّانُ أَنْتَ سَيِّدِي الْمَنَّانُ أَنْتَ مَوْلَايَ الْكَرِيمُ أَنْتَ سَيِّدِي الْغَفُورُ [الْعَفُوُّ] الرَّحِيمُ
آقاى من، تو بسيار مهربانى. مولاى من، تو بسيار عطاكنندهاى. آقاى من، تو بزرگوارى. مولاى من، تو بسيار گذشتكنندهاى
أَنْتَ مَوْلَايَ الْحَلِيمُ أَنْتَ سَيِّدِي الْوَهَّابُ أَنْتَ مَوْلَايَ الْعَزِيزُ أَنْتَ سَيِّدِي الْقَرِيبُ أَنْتَ مَوْلَايَ الْوَاحِدُ
[بسيار آمرزنده و مهربانى]. آقاى من، تو بردبارى. مولاى من، تو بسيار بخشندهاى. آقاى من، تو سربلندى. مولاى من، تو نزديكى. آقاى من، تو يگانهاى.
أَنْتَ سَيِّدِي الْقَاهِرُ أَنْتَ مَوْلَايَ الصَّمَدُ أَنْتَ سَيِّدِي الْعَزِيزُ أَنْتَ مَوْلَايَ الْبَارِي
مولاى من، تو چيرهاى. آقاى من، تو بىنيازى. مولاى من، تو سرافرازى.
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اغْفِرْ لِي وَ ارْحَمْنِي وَ تَجَاوَزْ عَنِّي إِنَّكَ أَنْتَ الْأَجَلُّ الْأَعْظَم
بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا بيامرز و بر من رحم كن و از من درگذر، به راستى كه تو والاترين و بزرگترين هستى.
[منبع]أَخْبَرَهُمْ أَبُو الْحُسَيْنِ أَحْمَدُ بْنُ أَحْمَدَ بَنِ سَعِيدٍ الْكَاتِبُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ القياني [الْقُنَانِيُ] قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ أَبِي الْعَيْنَاءِ يَقُولُ قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ص
در حديثى از امام جعفر بن محمد صادق-صلوات اللّه عليه-آمده است:
أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ أَشْهُرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ رَجَبٍ وَ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ
سه ماه به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: رجب، شعبان و ماه رمضان
وَ ثَلَاثَ لَيَالٍ لَمْ يُعْطَ أَحَدٌ مِثْلَهَا لَيْلَةَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ أَرْبَعَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ
و سه شب به اين امت داده شده است كه به هيچكس داده نشده است: شب سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه
وَ أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ سُوَرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ يس وَ تَبَارَكَ الْمُلْكُ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و سه سوره به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ».
فَمَنْ جَمَعَ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ فَقَدْ جَمَعَ أَفْضَلَ مَا أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ فَقِيلَ وَ كَيْفَ يَجْمَعُ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ
بنابراين، هركس اين سه را جمع كند، برترين عطايايى را كه به اين امت داده شده است، جمع كرده است. عرض شد: چگونه انسان بين اين سه جمع كند؟
فَقَالَ يُصَلِّي [فِي] كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي الْبِيضِ مِنْ هَذِهِ الثَّلَاثَةِ الْأَشْهُرِ
فرمود: در هريك از شبهاى بيض [به شبهاى سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماههاى قمرى، شبهاى بيض (سپيد و درخشان) گفته مىشود] از اين سه ماه نماز بخواند؛
فِي لَيْلَةِ الثَّانِيَةَ عَشَرَ ( الثالثة عشرة )رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ [مَرَّةً] وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
يعنى در شب سيزدهم دو ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الرَّابِعَةَ عَشَرَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب چهاردهم چهار ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الْخَامِسَةَ عَشَرَ سِتَّ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب پانزدهم شش ركعت نماز بخواند در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده ( یعنی سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» ) را بخواند،
فَيَحُوزُ فَضْلَ هَذِهِ الْأَشْهُرِ الثَّلَاثَةِ وَ يُغْفَرُ لَهُ كُلُّ ذَنْبٍ سِوَى الشِّرْك
فضيلت اين سه ماه را حايز گرديده و همهى گناهان او به جز شرك به خدا آمرزيده مىگردد.
[منبع]