ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
رُوِّينَا ذَلِكَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَيْهِ فِي كِتَابِ ثَوَابِ الْأَعْمَالِ وَ أَمَالِيهِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى النَّبِيِّ ص قَالَ
«ابو جعفر ابن بابويه» در كتاب «ثواب الاعمال» و «امالى» به سند از پيامبر اكرم-صلوات اللّه عليه و آله-آورده است كه فرمود:
وَ مَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْماً أَعْطَاهُ اللَّهُ مِنَ الثَّوَابِ مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَ لَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَ لَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ مِنْ قُصُورِ الْجِنَانِ الَّتِي بُنِيَتْ مِنَ الدُّرِّ [بالدر] وَ الْيَاقُوت
«هركس چهارده روز از ماه رجب روزه بدارد، خداوند ثوابى از كاخهاى بهشتى ساخته شده از مرواريد و ياقوت به او عطا مىكند كه هيچ ديدهاى نديده و هيچ گوشى نشنيده و بر دل هيچ بشرى خطور نكرده است.»
[منبع]وَجَدْنَا ذَلِكَ فِي الرِّوَايَاتِ الشَّاهِدَاتِ لِلسَّعَادَاتِ بِالْعِبَادَاتِ بِإِسْنَادِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الطِّرَازِيِّ فَقَالَ مَا هَذَا لَفْظُهُ أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ يَعْقُوبَ الْفَارِسِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِبَغْدَادَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ [بْنِ] مَعْمَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمْدَانُ بْنُ الْمُعَافَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَجْرَانَ [الرحمن] عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى قَالَ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع
در برخى احاديث كه بيانگر نيكبختى انسان در اثر انجام عبادت است، آمده است كه امام صادق-عليه السّلام-فرمود:
صَلِّ [يصلي] لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ رَجَبٍ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً تُسَلِّمُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ
در شب نيمهى رجب دوازده ركعت نماز دو ركعتى
تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ أُمَّ الْكِتَابِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ وَ سُورَةَ الْإِخْلَاصِ أَرْبَعاً وَ سُورَةَ الْفَلَقِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ وَ سُورَةَ النَّاسِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ وَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ
در هر ركعت سورههاى «امّ الكتاب» ( حمد ) ، اخلاص ، فلق ، ناس هريک چهار بار و نيز آية الكرسى چهار بار و سورهى قدر را چهار بار -بخوان
ثُمَّ تَشَهَّدُ وَ تُسَلِّمُ وَ تَقُولُ بَعْدَ الْفَرَاغِ بِعَقِبِ التَّسْلِيمِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ
سپس تشهد و سلام بگو و بعد از سلام و فراغت از نماز،چهار بار بگو:
اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي لَا أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً وَ لَا أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ وَلِيّاً
خدا، خدا پروردگار من است، هيچچيز را شريك او قرار نمىدهم و هيچكس را به جز او به سرپرستى نمىگيرم.
ثُمَّ ادْعُ بِمَا أَحْبَبْت
سپس هر دعايى را كه دوست داشتى به درگاه خدا بكن.
[منبع]رُوِّينَا ذَلِكَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيِّ بِإِسْنَادِهِ إِلَى دَاوُدَ بْنِ سِرْحَانَ عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ
جدّم «ابو جعفر طوسى» نقل كرده است كه امام صادق-عليه السّلام-فرمود:
تُصَلِّي لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ رَجَبٍ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ الْحَمْدَ وَ سُورَةً فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ الصَّلَوَاتِ [الصَّلَاةِ] قَرَأْتَ بَعْدَ ذَلِكَ الْحَمْدَ [مَرَّةً] وَ الْمُعَوِّذَتَيْنِ وَ سُورَةَ الْإِخْلَاصِ وَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ وَ تَقُولُ بَعْدَ ذَلِكَ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ
در شب نيمهى ماه رجب دوازده ركعت نماز-در هر ركعت سورهى «حمد» و يك سوره را [به دلخواه]-بخوان و وقتى نماز را به پايان بردى، سورهى «حمد» و دو سورهى معوذتين و سورهى «اخلاص» و آية الكرسى را چهار بار بخوان و بعد از خواندن اينها چهار بار بگو :
سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ
پاك و منزه است خدا و ستايش از آن او است و معبودى جز او نيست و خدا بزرگتر است.
ثُمَّ تَقُولُ
سپس بگو:
اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي وَ لَا أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيم
خدا خدا پروردگار من است، هيچچيز را شريك او قرار نمىدهم، هرچه خدا خواست همان مىشود و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به وسيلهى خداوند بلندپايه و بزرگ تحقق نمىيابد.
[منبع]رَأَيْنَا ذَلِكَ مِنْ جُمْلَةِ حَدِيثٍ عَنِ النَّبِيِّ ص بِمَا مَعْنَاهُ
در بخشى از حديث مفصل كه از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-نقل شده، اين مضمون آمده است:
أَنَّ مَنْ صَلَّى فِيهَا ثَلَاثِينَ رَكْعَةً بِالْحَمْدِ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ لَمْ يَخْرُجْ مِنْ صَلَاتِهِ حَتَّى يُعْطَى ثَوَابَ سَبْعِينَ شَهِيداً
هركس در شب نيمهى ماه رجب سی ركعت نماز-در هر ركعت سورهى «حمد» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» ده بار -بخواند، نماز را به پايان نمىبرد مگر آنكه ثواب هفتاد شهيد به او داده مىشود
وَ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ نُورُهُ يُضِيءُ لِأَهْلِ الْجَمْعِ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَ الْمَدِينَةِ وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ بَرَاءَةً مِنَ النِّفَاقِ وَ يَرْفَعُ عَنْهُ عَذَابَ الْقَبْر
و در روز قيامت در حالى كه نورش به فاصلهى ميان «مكه» و «مدينه» براى اهل جمع مىدرخشد، حاضر مىگردد و خداوند، دورى از آتش جهنم و نيز دورى از نفاق و دورويى را به او عطا مىكند و عذاب قبر از او برداشته مىشود
[منبع]أَقُولُ وَ وَجَدْتُ فِي رِوَايَةٍ بِإِسْنَادٍ مُتَّصِلٍ عن [إِلَى] النَّبِيِّ ص
در حديثى از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَلَّى لَيْلَةَ خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ رَجَبٍ ثَلَاثِينَ رَكْعَةً يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ أَعْتَقَهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ
هركس در شب پانزدهم رجب سی ركعت نماز-در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» یک بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» را ده بار -بخواند، خداوند او را از آتش جهنم آزاد مىكند
وَ كَتَبَ لَهُ بِكُلِّ رَكْعَةٍ عِبَادَةَ أَرْبَعِينَ شَهِيداً وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ بِكُلِّ آيَةٍ اثْنَيْ عَشَرَ نُوراً وَ بَنَى لَهُ بِكُلِّ مَرَّةٍ بِقِرَاءَةِ [يقرأ] قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ مَدِينَةً مِنْ مِسْكٍ وَ عَنْبَرٍ
و در برابر هر ركعت نماز، عبادت چهل شهيد را براى او مىنويسد و در برابر هر آيهاى كه قرائت كرده، دوازده نور به او عطا مىكند و در مقابل هر بار قرائت «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» دوازده شهر از مشك و عنبر براى او بنيان مىنهد
وَ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ ثَوَابَ مَنْ صَامَ وَ صَلَّى [فِي] ذَلِكَ الشَّهْرِ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثَى فَإِنْ مَاتَ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ السَّنَةِ الْقَابِلَةِ مَاتَ شَهِيداً وَ وُقِيَ فِتْنَةَ الْقَبْر
و نيز به اندازهى ثواب تمام افرادى-اعم از مرد و زن-كه در طول اين ماه، روزه داشته و نماز گزاردهاند، براى او پاداش مىنويسد و اگر در فاصلهى آن سال تا سال آينده از دنيا برود، شهيد محسوب مىشود و از عذاب قبر محفوظ مىماند
[منبع]أَخْبَرَهُمْ أَبُو الْحُسَيْنِ أَحْمَدُ بْنُ أَحْمَدَ بَنِ سَعِيدٍ الْكَاتِبُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ القياني [الْقُنَانِيُ] قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ أَبِي الْعَيْنَاءِ يَقُولُ قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ص
در حديثى از امام جعفر بن محمد صادق-صلوات اللّه عليه-آمده است:
أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ أَشْهُرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ رَجَبٍ وَ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ
سه ماه به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: رجب، شعبان و ماه رمضان
وَ ثَلَاثَ لَيَالٍ لَمْ يُعْطَ أَحَدٌ مِثْلَهَا لَيْلَةَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ أَرْبَعَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ
و سه شب به اين امت داده شده است كه به هيچكس داده نشده است: شب سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه
وَ أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ سُوَرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ يس وَ تَبَارَكَ الْمُلْكُ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و سه سوره به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ».
فَمَنْ جَمَعَ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ فَقَدْ جَمَعَ أَفْضَلَ مَا أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ فَقِيلَ وَ كَيْفَ يَجْمَعُ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ
بنابراين، هركس اين سه را جمع كند، برترين عطايايى را كه به اين امت داده شده است، جمع كرده است. عرض شد: چگونه انسان بين اين سه جمع كند؟
فَقَالَ يُصَلِّي [فِي] كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي الْبِيضِ مِنْ هَذِهِ الثَّلَاثَةِ الْأَشْهُرِ
فرمود: در هريك از شبهاى بيض [به شبهاى سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماههاى قمرى، شبهاى بيض (سپيد و درخشان) گفته مىشود] از اين سه ماه نماز بخواند؛
فِي لَيْلَةِ الثَّانِيَةَ عَشَرَ رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ [مَرَّةً] وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
يعنى در شب سيزدهم دو ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الرَّابِعَةَ عَشَرَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب چهاردهم چهار ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الْخَامِسَةَ عَشَرَ سِتَّ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب پانزدهم شش ركعت نماز بخواند در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده ( یعنی سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» ) را بخواند،
فَيَحُوزُ فَضْلَ هَذِهِ الْأَشْهُرِ الثَّلَاثَةِ وَ يُغْفَرُ لَهُ كُلُّ ذَنْبٍ سِوَى الشِّرْك
فضيلت اين سه ماه را حايز گرديده و همهى گناهان او به جز شرك به خدا آمرزيده مىگردد.
[منبع]وَجَدْنَاهُ فِي الْمَنْقُولِ عَنِ الرَّسُولِ ص أَنَّهُ قَالَ
در روايت منقول از رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است:
مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ رَجَبٍ وَ قَامَ لَيَالِيَهَا فِي أَوْسَطِهِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ وَ أَرْبَعَ عَشْرَةَ وَ خَمْسَ عَشْرَةَ
هركس سه روز وسط ماه رجب، يعنى سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم آن را روزه بدارد و در شبهاى آن شبخيزى كند،
وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ إِنَّهُ لَا يَخْرُجُ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا بِالتَّوْبَةِ [على التوبة] النَّصُوحِ وَ يُغْفَرُ لَهُ بِكُلِّ يَوْمٍ صَامَهُ سَبْعُونَ كَبِيرَةً
به خدايى كه به حق مرا برانگيخت سوگند، با توبهى خالصانه از دنيا مىرود و در برابر هر روز روزه، هفتاد گناه كبيرهى او آمرزيده مىگردد
وَ يُقْضَى لَهُ سَبْعُونَ حَاجَةً عِنْدَ الْفَزَعِ الْأَكْبَرِ وَ سَبْعُونَ حَاجَةً إِذَا دَخَلَ قَبْرَهُ وَ سَبْعُونَ حَاجَةً إِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ
و هفتاد حاجت او هنگام هراس بزرگتر [روز قيامت]و هفتاد حاجت ديگر هنگام وارد شدن به قبر و هفتاد حاجت ديگر هنگام بيرون آمدن از قبر
وَ سَبْعُونَ حَاجَةً إِذَا نُصِبَ الْمِيزَانُ وَ سَبْعُونَ حَاجَةً عِنْدَ الصِّرَاطِ وَ كَأَنَّمَا عَتَقَ بِكُلِّ يَوْمٍ يَصُومُهُ سَبْعِينَ مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِيلَ
و هفتاد حاجت ديگر هنگامى كه ترازوى سنجش اعمال نهاده مىشود و هفتاد حاجت ديگر او در كنار [پل]صراط برآورده مىشود و در برابر هر روز، گويى كه هفتاد تن از فرزندان حضرت اسماعيل را از بردگى آزاد كرده است
وَ كَأَنَّمَا خَتَمَ الْقُرْآنَ سَبْعِينَ أَلْفَ مَرَّةٍ وَ كَأَنَّمَا رَابَطَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ سَبْعِينَ سَنَةً وَ كَأَنَّمَا بَنَى سَبْعِينَ قَنْطَرَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و گويى كه هفتاد هزار بار قرآن را ختم كرده و هفتاد سال در راه خدا مرزبانى كرده و هفتاد پل در راه خدا ساخته است
وَ شُفِّعَ فِي سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ مِمَّنْ وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ وَ بُنِيَ لَهُ فِي جَنَّاتِ الْفِرْدَوْسِ
و نيز از هفتاد تن از افراد خانوادهاش كه آتش جهنم بر آنها واجب گرديده، شفاعت مىكند و هفتاد هزار شهر در بهشتهاى فردوس براى او ساخته مىشود،
سَبْعُونَ أَلْفَ مَدِينَةٍ فِي كُلِّ مَدِينَةٍ سَبْعُونَ أَلْفَ قَصْرٍ وَ فِي كُلِّ قَصْرٍ أَلْفُ حَوْرَاءَ وَ لِكُلِّ حَوْرَاءَ سَبْعُونَ أَلْفَ خَادِمٍ
شهرهايى كه در هر يك هفتاد هزار كاخ و در هر كاخ هزار حورى است و هر حورى هزار خادم دارد
وَ رُوِّينَا بِإِسْنَادِنَا إِلَى جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيِّ فِيمَا رَوَاهُ عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ
جدّم «ابو جعفر طوسى» نقل كرده است كه امام صادق-عليه السّلام-فرمود:
مَنْ صَامَ أَيَّامَ الْبِيضِ مِنْ رَجَبٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ يَوْمٍ صِيَامَ سَنَةٍ وَ قِيَامَهَا وَ وَقَفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَوْقِفَ الْآمِنِين
هركس ايام بيض ماه رجب را روزه بدارد، خداوند در برابر روزهى هر روز، روزه و شب خيزى يك سال را براى او مىنويسد و در روز قيامت در جايگاه ايمنان مىايستد.»
[منبع]