ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
فصل فيما يختص باليوم الثالث عشر من دعوات غير متكررة
فصل دعاهای مخصوص روز سیزدهم ماه رمضان (دعای اول):
اللَّهُمَّ إِنِّي أَدِينُكَ بِطَاعَتِكَ وَ وَلَايَتِكَ وَ وَلَايَةِ مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ وَ وَلَايَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ حَبِيبِ نَبِيِّكَ
خدايا، با اطاعت و ولايت تو و ولايت پيامبرت حضرت محمّد و ولايت محبوب پيامبرت امير مؤمنان
وَ وَلَايَةِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سِبْطَيْ نَبِيِّكَ وَ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ جَنَّتِكَ وَ أَدِينُكَ
و ولايت امام حسن و حسين دو نوادهى پيامبرت و دو سرور جوانان بهشت، نسبت به تو دينورزى مىكنم.
يَا رَبِّ بِوَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى
اى پروردگار من، نيز به ولايت علىّ بن حسين و محمّد بن على و جعفر بن محمّد و موسى بن جعفر و علىّ بن موسى
وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَ سَيِّدِي وَ مَوْلَايَ صَاحِبِ الزَّمَانِ أَدِينُكَ
و محمّد بن على و علىّ بن محمّد و حسن بن على و آقا و مولايم صاحب الزمان، به تو دينورزى مىكنم.
يَا رَبِّ بِطَاعَتِهِمْ وَ وَلَايَتِهِمْ وَ بِالتَّسْلِيمِ بِمَا فَضَّلْتَهُمْ رَاضِياً غَيْرَ مُنْكِرٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ [مُتَكَبِّرٍ]
اى پروردگار من، به اطاعت و ولايت آنان و با تسليم در برابر آنچه آنان را بدان برترى بخشيدهاى و درحالىكه خشنودم و بىآنكه انكار و يا گردنكشى كنم،
عَلَى مَا [معنى] أَنْزَلْتَ فِي كِتَابِكَ
براساس آنچه در [مضمون] كتابت فروفرستادهاى، نسبت به تو دينورزى مىكنم.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ وَ لِسَانِكَ وَ الْقَائِمِ بِقِسْطِكَ
خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و از ولىّ و جانشين و زبان خود و كسى كه به عدل و داد برخاسته
وَ الْمُعَظِّمِ لِحُرْمَتِكَ وَ الْمُعَبِّرِ عَنْكَ وَ النَّاطِقِ بِحُكْمِكَ وَ عَيْنِكَ النَّاظِرَةِ وَ أُذُنِكَ السَّامِعَةِ
و حرمت تو را بزرگ مىدارد و از طرف تو سخن مىگويد و به دستورها و احكام تو زبان مىگشايد و ديدهى بينا و گوش شنواى تو است
وَ شَاهِدِ عِبَادِكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ وَ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِكَ وَ الْمُجْتَهِدِ فِي طَاعَتِكَ
و گواه بر بندگانت و حجت بر آفريدههايت مىباشد و در راه تو جهاد نموده و در طاعتت مىكوشد، دفاع كن
وَ اجْعَلْهُ فِي وَدِيعَتِكَ الَّتِي لَا تَضِيعُ وَ أَيِّدْهُ بِجُنْدِكَ الْغَالِبِ وَ أَعِنْهُ وَ أَعِنْ عَنْهُ
و او را در سپردهى خود كه هرگز ضايع نمىگردد قرار ده و با لشكر چيرهى خود يارى كن و به او يارى رسان و از او دفاع كن
وَ اجْعَلْنِي وَ وَالِدَيَّ وَ مَا وَلَدَا وَ وُلْدِي مِنَ الَّذِينَ يَنْصُرُونَهُ
و من و پدر و مادرم و فرزندان آن دو و فرزندان مرا از كسانى قرار ده كه او را يارى نموده
وَ يَنْتَصِرُونَ بِهِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ اشْعَبْ بِهِ صَدْعَنَا وَ ارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا
و در امور دنيا و آخرت به او يارى مىرسانند. شكست و رخنهى ما را به واسطهى او، به هم آور و شكاف ما را به واسطهى او، ببند.
اللَّهُمَّ أَمِتْ بِهِ الْجَوْرَ وَ دَمْدِمْ بِمَنْ نَصَبَ لَهُ وَ اقْصِمْ رُءُوسَ الضَّلَالَةِ حَتَّى لَا تَدَعَ عَلَى الْأَرْضِ مِنْهُمْ دَيَّارا
خدايا، به واسطهى او ستم را بكش و دشمنان او را نابود كن و سران گمراهگران را بشكن تا اينكه هيچكس از آنان را بر روى زمين رها نگذارى.
[منبع]دعاء آخر في اليوم الثالث عشر من إختيار السيد ابن باقي رحمه الله
دعاهای مخصوص روز سیزدهم ماه رمضان (دعای دوم) به نقل از کتاب اختیار نوشته سیدابن باقی:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى أَنْبِيَائِهِ وَ مَلَائِكَتِهِ
به نام خداوند رحمتگر مهربانان و ستايش خدا را كه پروردگار جهانيان است و درود خداوند بر پيامبران و فرشتگان او.
اللَّهُمَّ رَبَّ هَذَا الْيَوْمِ الْكَرِيمِ مِنَ الشَّهْرِ الْمُشَرَّفِ الْعَظِيمِ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَعُودَ عَلَى إِسَاءَتِي بِإِحْسَانِكَ
خداوندا پروردگارا، در اين روز ارجمند از ماه والا و بزرگ، از تو مىخواهم كه در برابر بدكارى من با نيكوكارىات
وَ عَلَى سَفَهِي بِرَحْمَتِكَ وَ عَلَى ذُنُوبِي بِمَغْفِرَتِكَ وَ عَلَى سَيِّئَاتِي بِتَجَاوُزِكَ وَ عَلَى إِفْرَاطِي بِصَفْحِكَ
و در برابر نابخردىام با رحمتت و در برابر گناهانم با آمرزشت و در برابر بدىهايم با گذشتت و در برابر زيادهروىام با چشمپوشىات و
وَ عَلَى ضَعْفِي بِمَعُونَتِكَ وَ عَلَى فَقْرِي بِغِنَاكَ وَ سَعَتِكَ وَ عَلَى بُؤْسِي بِفَضْلِكَ وَ عَلَى قُنُوطِي بِعِبَادَتِكَ [بِعِنَايَتِكَ] وَ عَلَى عُسْرِي بِيُسْرِكَ
در برابر ناتوانىام با يارىات و در برابر نيازمندىام با بىنيازى و گسترندگىات و در برابر گرفتارىام با تفضّلت و در برابر نوميدى بيش از حدّم با عبادتت [ظ: عنايتت]و در برابر سختىام با آسان نمودنت، مهرورزانه برخورد كنى،
فَإِنَّكَ يَا رَبِّ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ وَ الْبَلَاءِ الْحَسَنِ الْجَسِيمِ وَ الْفَضْلِ الْكَرِيمِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِين
زيرا اى پروردگار من، تو صاحب بخشش بزرگ و بلاى زيباى بزرگ و تفضّل باكرامت هستى، اى مهربانترين مهربانان. درود خداوند بر سرورمان حضرت محمّد و خاندان پاك او.
[منبع]دعاء آخر في اليوم الثالث عشر من مجموعة مولانا زين العابدين ص
دعاهای مخصوص روز سیزدهم ماه رمضان (دعای سوم) از مجموعه مولی امام زین العابدین-صلوات الله علیه-:
اللَّهُمَّ إِنَّ الظَّلَمَةَ جَحَدُوا آيَاتِكَ وَ كَفَرُوا بِكِتَابِكَ وَ كَذَّبُوا رُسُلَكَ وَ اسْتَنْكَفُوا عَنْ عِبَادَتِكَ
خداوندا، ستمگران نشانهها و معجزات تو را انكار كرده و به كتاب تو كفر ورزيدند و فرستادگانت را تكذيب نموده و از پرستشت سرباز زدند
وَ رَغِبُوا عَنْ مِلَّةِ خَلِيلِكَ وَ بَدَّلُوا مَا جَاءَ بِهِ رَسُولُكَ وَ شَرَّعُوا غَيْرَ دِينِكَ وَ اقْتَدَوْا بِغَيْرِ هُدَاكَ
و از آيين دوستت روگردانده و شيوهى ديگر غير از راه و روش او را برگزيدند
وَ اسْتَنُّوا بِغَيْرِ سُنَّتِكَ وَ تَعَدَّوْا حُدُودَكَ وَ سَعَوْا مُعَاجِزِينَ فِي آيَاتِكَ وَ تَعَاوَنُوا عَلَى إِطْفَاءِ نُورِكَ
و از مرزهاى تو تجاوز نموده و در [نابودى]نشانهها و معجزههايت كوشيدند و بر خاموش كردن نور تو هميارى نمودند
وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِكَ وَ كَفَرُوا نَعْمَاءَكَ وَ شَاقُّوا وُلَاةَ أَمْرِكَ وَ وَالَوْا أَعْدَاءَكَ وَ عَادَوْا أَوْلِيَاءَكَ
و [مردم را]از راه تو بازداشتند و به نعمتت كفر ورزيدند و با فرمانروايان تو ستيزه كرده و با دشمنانت دوستى و با دوستانت دشمنى نمودند
وَ عَرَفُوا ثُمَّ أَنْكَرُوا نِعْمَتَكَ وَ لَمْ يَذْكُرُوا آلَاءَكَ وَ أَمِنُوا مَكْرَكَ وَ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ عَنْ ذِكْرِكَ
و پس از شناخت نعمتت كفر ورزيدند و نعمتهاى تو را به ياد نياوردند و از نيرنگ تو ايمن گرديده و دلهايشان از ياد تو سخت گرديد
وَ اسْتَحَلُّوا حَرَامَكَ وَ حَرَّمُوا حَلَالَكَ وَ اجْتَرَءُوا عَلَى مَعْصِيَتِكَ وَ لَمْ يَخَافُوا مَقْتَكَ
و حرام تو را حلال حلال تو را حرام شمردند و بر نافرمانى تو گستاخ شده و از ناخشنودى تو نترسيدند
وَ نَسُوا نَقِمَتَكَ وَ لَمْ يَحْذَرُوا بَأْسَكَ وَ اغْتَرُّوا بِنِعْمَتِكَ
و كيفرت را فراموش كردند و از عذاب تو نهراسيدند و به نعمتت فريفته شدند.
اللَّهُمَّ فَاصْبُبْ [فَانْتَقِمْ] مِنْهُمْ وَ اصْبُبْ عَلَيْهِمْ عَذَابَكَ وَ اسْتَأْصِلْ شَأْفَتَهُمْ وَ اقْطَعْ دَابِرَهُمْ
خداوندا، از آنان انتقام بگير و كيفرت را بر آنان فرو ريز و ريشه و نسلشان را قطع كن
وَ ضَعْ عِزَّهُمْ وَ جَبَرُوتَهُمْ وَ انْزِعْ أَوْتَارَهُمْ وَ زَلْزِلْ أَقْدَامَهُمْ وَ أَرْعِبْ قُلُوبَهُمْ
و سربلندى شكوهشان را پايين آور و زه كمانهايشان را بركَن و گامهايشان را به لرزه در آور و دلهاشان را به هراس وادار.
اللَّهُمَّ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا دِينَكَ دَغَلًا وَ مَالَكَ دُوَلًا وَ عِبَادَكَ خَوَلًا
خداوندا، آنان دين تو را به تباهى كشانده و اموالت را دستبهدست گردانده و بندگانت را به بردگى گرفتهاند.
اللَّهُمَّ اكْفُفْهُمْ بَأْسَهُمْ وَ افْلُلْ حَدَّهُمْ وَ أَوْهِنْ كَيْدَهُمْ وَ أَشْمِتْ عَدُوَّهُمْ وَ اشْفِ صُدُورَ الْمُؤْمِنِينَ
خدايا، جلوى تندى آنان را بگير و تيزىشان را كند و نيرنگشان را سست كن و آنان را دشمنشاد بگردان و دل مؤمنان را بهبودى بخش.
اللَّهُمَّ افْتُتْ أَعْضَادَهُمْ وَ اقْهَرْ جَبَابِرَتَهُمْ وَ اجْعَلِ الدَّائِرَةَ عَلَيْهِمْ
خدايا، اعضاى آنان را بشكن و بر سركشان آنها غلبه كن و آنان را دچار شكست كن
وَ اقْضُضْ بُنْيَانَهُمْ وَ خَالِفْ بَيْنَ كَلِمَتِهِمْ وَ فَرِّقْ جَمْعَهُمْ وَ شَتِّتْ أَمْرَهُمْ
و پايه و بنيانشان را فرو ريز و ميان گفتار آنان اختلاف انداز و جمعشان را متفرّق كن و كارهايشان را گوناگون گردان
وَ اجْعَلْ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ وَ ابْعَثْ عَلَيْهِمْ عَذَاباً مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ
و تندى آنان را ميان خودشان قرار داده و از بالا و زير پايشان عذاب را بر آنان برانگيز
وَ اسْفِكْ بِأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ دِمَاءَهُمْ وَ أَوْرِثِ الْمُؤْمِنِينَ (أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ)
و خونشان را به دست مؤمنان بريز و سرزمين و ديار و اموال آنان را به ارث مؤمنان بگذار.
اللَّهُمَّ أَضِلَّ أَعْمَالَهُمْ وَ اقْطَعْ رَجَاءَهُمْ وَ أَدْحِضْ حُجَّتَهُمْ وَ اسْتَدْرِجْهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ
خداوندا، اعمال آنان را نابود و اميدشان را قطع و دليلشان را باطل گردان و از آنجا كه نمىدانند نعمتهايت را [براى گمراهى آنان]به صورت تدريجى به آنان عطا كن
وَ ائْتِهِمْ بِالْعَذَابِ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ وَ أَنْزِلْ بِسَاحَتِهِمْ مَا يَحْذَرُونَ
و آنان را بهصورت ناآگاهانه مشمول عذاب خود بگردان و آنچه را از آنان مىپرهيزند و بيم دارند، بر آستانهى خانههايشان فروفرست
وَ حَاسِبْهُمْ (حِساباً شَدِيداً) وَ عَذِّبْهُمْ عَذاباً نُكْراً وَ اجْعَلْ عَاقِبَةَ أَمْرِهِمْ خُسْراً
و از آنان سخت حساب بكش و آنها را عذاب بىنظير بنما و عاقبت كار آنان را زيانبارى و خسران قرار ده.
اللَّهُمَّ إِنَّهُمُ اشْتَرَوْا بِآيَاتِكَ ثَمَناً قَلِيلًا (وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبِيراً)
خدايا، آنان نشانههاى تو را به قيمت اندك خريدند و سركشى بزرگ نمودند.
اللَّهُمَّ فَخُذْهُمْ (أَخْذاً وَبِيلًا) وَ دَمِّرْهُمْ تَدْمِيراً وَ تَبِّرْهُمْ تَتْبِيراً
خدايا، پس آنان را چنانكه بايد سخت بگير و نابود گردان و بشكن
وَ لَا تَجْعَلْ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ نَاصِراً وَ لَا فِي السَّمَاءِ عَاذِراً (وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً)
و در روى زمين ياور و در آسمان عذرخواهى براى آنان قرار مده و لعنت بزرگ خود را مشمول آنان كن.
اللَّهُمَّ فَخُذْهُمْ (أَخْذاً وَبِيلًا) اللَّهُمَّ إِنَّهُمْ (أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ) وَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ
خدايا، پس آنان را چنانكه بايد سخت بگير. خدايا، آنان نماز را تباه كرده و از خواهشهاى نفس خود پيروى نموده و كارهاى زشت بهجا آوردند.
اللَّهُمَّ فَخُذْهُمْ بِالْبَلِيَّاتِ وَ احْلُلْ بِهِمُ الْوَيْلَاتِ وَ أَرِهِمُ الْحَسَرَاتِ يَا اللَّهُ إِلَهَ الْأَرَضِينَ وَ السَّمَاوَاتِ
خدايا، پس آنان را به انواع گرفتارىها بگير و انواع مرگ را بر آنان مسلّط كن و دريغها و افسوسها را به آنان بنمايان، اى خدا اى معبود زمينها و آسمانها.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْحَمْنَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
خدايا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و به رحمت خود بر من رحم كن، اى مهربانترين مهربانان.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَدِينُكَ يَا رَبِّ بِطَاعَتِكَ وَ لَا نُنْكِرُ وَلَايَةَ مُحَمَّدٍ رَسُولِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ
خدايا اى پروردگار من، من با اطاعت از تو به تو دينورزى مىكنم و ولايت فرستادهات حضرت محمد-درود تو بر او و خاندان او-
وَ وَلَايَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ وَلَايَةَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ سِبْطَيْ نَبِيِّكَ
و ولايت امير مؤمنان علىّ بن ابى طالب-درود بر او-و ولايت امام حسن و حسين، دو نواده
وَ وَلَدَيْ رَسُولِكَ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ وَ وَلَايَةَ الطَّاهِرِينَ الْمَعْصُومِينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ الْحُسَيْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ
و فرزند فرستادهات-درود بر آن دو-و ولايت فرزندان پاك و معصوم امام حسين، يعنى علىّ بن حسين
وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ
و محمد بن على و جعفر بن محمد و موسى بن جعفر و علىّ بن موسى و محمد بن على
وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ سَلَامُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ
و علىّ بن محمد و حسن بن على-درود و بركات خدا بر همهى آنان-
وَ وَلَايَةَ الْقَائِمِ السَّابِقِ مِنْهُمْ بِالْخَيْرَاتِ الْمُفْتَرَضِ الطَّاعَةِ صَاحِبِ الزَّمَانِ سَلَامُ اللَّهِ عَلَيْهِ أَدِينُكَ
و ولايت قيامكننده و پيشىگيرنده به كارهاى خير از ميان آنان و امامى كه اطاعت از او واجب است، يعنى حضرت صاحب الزمان-درود خدا بر او-. به تو دينورزى مىكنم
يَا رَبِّ بِطَاعَتِهِمْ وَ وَلَايَتِهِمْ وَ التَّسْلِيمِ لِفَرْضِهِمْ رَاضِياً غَيْرَ مُنْكِرٍ وَ لَا مُسْتَكْبِرٍ وَ لَا مُسْتَنْكِفٍ
اى پروردگار من، به طاعت و ولايت آنان و با تسليم در برابر آنچه در مورد آنان واجب است، به تو دينورزى مىكنم درحالىكه خشنودم، و بىآنكه انكار و يا گردنكشى كنم،
عَلَى مَعْنَى مَا أَنْزَلْتَ فِي كِتَابِكَ عَلَى مَوْجُودِ مَا أَتَانَا فِيهِ رَاضِياً مَا رَضِيتَ بِهِ مُسْلِماً مُقِرّاً بِذَلِكَ
براساس آنچه در معناى كتابت فروفرستادهاى و در قرآنى كه نزد ما موجود است و درحالىكه از هرچه خرسندى، خرسندم و تسليم توام و به اين مطالب اقرار دارم
يَا رَبِّ رَاهِباً لَكَ رَاغِباً فِيمَا لَدَيْكَ اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ وَ ابْنِ نَبِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ
اى پروردگار من، و از تو بيم دارم و به آنچه نزد تو است مىگرايم. خداوندا، از ولىّ و پسر پيامبرت كه جانشين
وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ وَ الشَّاهِدِ عَلَى عِبَادِكَ الْمُجَاهِدِ الْمُجْتَهِدِ فِي طَاعَتِكَ وَ وَلِيِّكَ وَ أَمِينِكَ فِي أَرْضِكَ
و حجّت تو بر آفريدههايت و گواه بر بندگانت مىباشد و در طاعت تو تلاش نموده و مىكوشد و ولىّ و امانتدار تو در روى زمين است، دفاع كن
وَ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ وَ بَرَأْتَ وَ اجْعَلْهُ فِي وَدَائِعِكَ الَّتِي لَا يَضِيعُ مَنْ كَانَ فِيهَا
و از شرّ آنچه آفريده و پديد آوردهاى در پناه خود قرار ده، و او را در سپردههاى خود كه كسى در آن ضايع نمىگردد
وَ فِي جِوَارِكَ الَّذِي لَا يَقْهَرُ وَ آمِنْهُ بِأَمَانِكَ وَ اجْعَلْهُ فِي كَنَفِكَ وَ انْصُرْهُ بِنَصْرِكَ الْعَزِيزِ يَا اللَّهُ إِلَهَ الْعَالَمِينَ
و در همسايگى خودت كه كسى بر آن چيره نمىگردد و به ايمنىبخشى خود در حمايت خود قرار ده و با لشكر چيره خود يارى كن اى معبود جهانيان،
اللَّهُمَّ اعْصِمْهُ بِالسَّكِينَةِ وَ أَلْبِسْهُ دِرْعَكَ الْحَصِينَةَ وَ أَعِنْهُ
خداوندا، او را با آرامش خود محفوظ بدار و سپر مصون خود را به او بپوشان و او را يارى كن
وَ انْصُرْهُ بِنَصْرِكَ الْعَزِيزِ (نَصْراً عَزِيزاً)
و با يارى سرفرازانه يارى كن و به پيروزى آسان، پيروز گردان و از نزد خود براى او تسلّط يارىگر قرار ده.
وَ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً يَسِيراً وَ اجْعَلْ لَهُ (مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً) اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ
خدايا، با دوستان او دوست و با دشمنان او دشمن باش و يارىگران او را يارى كن و كسانى را كه از يارى او دست مىكشند، يارى منما.
اللَّهُمَّ اشْعَبْ بِهِ صَدْعَنَا وَ ارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا وَ الْمُمْ بِهِ شَعْثَنَا وَ كَثِّرْ بِهِ قِلَّتَنَا وَ أَعْزِزْ بِهِ ذِلَّتَنَا
خداوندا، به وجود [ظهور]او شكست و نقصان ما را جبران نما و پراكندگى ما را گردآور و جمعيت اندك ما را بسيار كن و ذلّت ما را به عزّت تبديل كن
وَ اقْضِ بِهِ عَنْ مُغْرَمِنَا وَ اجْبُرْ بِهِ فَقْرَنَا وَ سُدَّ بِهِ خَلَّتَنَا وَ أَعْزِزْ [أَغْنِ] بِهِ فَاقَتَنَا وَ يَسِّرْ بِهِ عُسْرَتَنَا
و بدهى ما را ادا و نادارىمان را جبران كن و حاجت ما را برآور و نيازمندى ما را به سربلندى [بىنيازى]و سختى ما را به آسانى تبديل كن
وَ كُفَّ بِهِ وُجُوهَنَا وَ أَنْجِحْ بِهِ طَلِبَتَنَا وَ اسْتَجِبْ بِهِ دُعَائَنَا وَ أَعْطِنَا بِهِ فَوْقَ رَغْبَتِنَا وَ اشْفِ بِهِ صُدُورَنَا وَ اهْدِنَا لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ
و روىمان را [از درخواست از مردمان بد]نگاه دار و خواستههايمان را برآور و دعاهايمان را مستجاب گردان و بيش از خواستههاىمان به ما عطا كن و سينههايمان را بهبودى بخش و در موارد اختلافى، به حقّ رهنمون شو،
يَا رَبِّ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ اللَّهُمَّ أَمِتْ بِهِ الْجَوْرَ وَ أَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَ قَوِّ نَاصِرَهُ
اى پروردگار ما، به راستى كه تو هركس را بخواهى به راه راست هدايت مىكنى. خدايا، به وجود او، ستم را بكش و عدل و داد را آشكار كن و ياوران او را يارى كن
وَ اخْذُلْ خَاذِلَهُ وَ دَمِّرْ مَنْ نَصَبَ لَهُ وَ أَهْلِكْ مَنْ غَشَّهُ وَ اقْتُلْ بِهِ جَبَابِرَةَ الْكُفْرِ وَ اقْصِمْ رُءُوسَ الضَّلَالَةِ
وكسانى را كه از يارى او دست مىكشند، يارى مكن و دشمنان او را سركوب و خيانتكنندگان به او را نابود گردان و سركشان كفر را بكش و سركردگان گمراهى
وَ سَائِرَ أَهْلِ الْبِدَعِ وَ مُقَوِّيَةَ الْبَاطِلِ وَ ذَلِّلْ بِهِ الْجَبَابِرَةَ وَ أَبِرْ بِهِ الْكَافِرِينَ وَ الْمُنَافِقِينَ
و ساير اهل بدعت و تقويتكنندگان باطل را سركوب و سركشان را خوار و كافران و منافقان
وَ جَمِيعَ الْمُلْحِدِينَ فِي مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا (لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ) مِنْهُمْ دَيَّاراً وَ لَا تَبْقَ لَهُمْ آثَاراً
و همهى منحرفان در نقاط مشرق و مغرب زمين، اعمّ از خشكى و دريا و صحرا و كوهها را نابود گردان و هيچيك از آنان و آثار آنان را بر روى زمين باقى مگذار.
اللَّهُمَّ أَظْهِرْهُ وَ افْتَحْ عَلَى يَدَيْهِ الْخَيْرَاتِ وَ اجْعَلْ فَرَجَنَا مَعَهُ وَ بِهِ
خداوندا، او را آشكار كن و كارهاى خير را به دست او بگشا و گشايش كار ما را همراه با او و به وجود او مقرّر بدار.
اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَى سُلُوكِ الْمَنَاهِجِ مِنْهَاجِ الْهُدَى وَ الْمَحَجَّةِ الْعُظْمَى وَ الطَّرِيقَةِ الْوُسْطَى
خدايا، ما را بر پيمودن راه و روش او، كه راه روشن هدايت و بزرگترين و معتدلترين راه است
الَّتِي يَرْجِعُ إِلَيْهِ [إِلَيْهَا] الْغَالِي وَ يَلْحَقُ بِهِ [بِهَا] التَّالِي وَ وَفِّقْنَا لِمُتَابَعَتِهِ
و غلوكنندگان بايد به سوى آن بازگردند و عقبماندگان بدان بپيوندند، يارى كن و توفيق پيروى از او
وَ أَدَاءِ حَقِّهِ وَ امْنُنْ عَلَيْنَا بِمُتَابَعَتِهِ فِي الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ اجْعَلْنَا مِنَ الطَّالِبِينَ رِضَاكَ بِمُنَاصَحَتِهِ
و اداى حقّ او را به ما عطا كن و پيروى از او را در سختى و رنجورى به ما ارزانى دار و ما را از طالبان خشنودى او به واسطهى خيرخواهى و بىآلايشى با او قرار ده،
حَتَّى تَحْشُرَنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي أَعْوَانِهِ وَ أَنْصَارِهِ وَ مَعُونَةِ سُلْطَانِهِ
تا اينكه در روز قيامت ما را جزو ياران و ياوران و كمككنندگان به فرمانروايى و حكومت او محشور نمايى
وَ اجْعَلْ ذَلِكَ لَنَا خَالِصاً مِنْ كُلِّ شَكٍّ وَ شُبْهَةٍ وَ رِيَاءٍ وَ سُمْعَةٍ لَا نَطْلُبُ بِهِ غَيْرَكَ
و همهى اينها را از هر ترديد و شبهه و ريا و قصد شنواندن كار خود به ديگران، خالص و بىآلايش گردان،
وَ لَا نُرِيدُ بِهِ سِوَاكَ وَ تُحِلَّنَا مَحَلَّهُ وَ تَجْعَلَنَا فِي الْخَيْرِ مَعَهُ
بهگونهاى كه جز تو را نجوييم و نخواهيم و ما را در جايگاه او جاى ده و در انجام كارهاى خير همراه او بگردان
وَ اصْرِفْ عَنَّا فِي أَمْرِهِ السَّأْمَةَ وَ الْكَسَلَ وَ الْفَتْرَةَ وَ لَا تَسْتَبْدِلْ بِنَا غَيْرَنَا
و ما را از خستگى و تنبلى و سستى در كار او بازدار و كسان ديگر را به جاى ما برمگزين،
فَإِنَّ اسْتِبْدَالَكَ بِنَا غَيْرَنَا عَلَيْكَ يَسِيرٌ وَ عَلَيْنَا عَسِيرٌ وَ قَدْ عَلِمْنَا بِفَضْلِكَ وَ إِحْسَانِكَ
زيرا جانشين كردن ديگران بهجاى ما بر تو آسان و بر ما سخت است و ما از تفضّل و نيكوكارى تو آگاهيم
يَا كَرِيمُ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّم
اى بزرگوار. درود و سلام خداوند بر حضرت محمّد، پيامبر خدا و خاندان او.
[منبع]فيما يختص باليوم الثالث عشر من دعوات غير متكررة، دعاء آخر في هذا اليوم
دعاهای مخصوص روز سیزدهم ماه رمضان (دعای چهارم) دعای دیگر این روز:
اللَّهُمَّ طَهِّرْنِي فِيهِ [فِي هَذَا الْيَوْمِ] مِنَ الدَّنَسِ وَ الْأَقْذَارِ وَ صَبِّرْنِي فِيهِ عَلَى كَائِنَاتِ الْأَقْدَارِ
خداوندا، در اين روز مرا از ناپاكىها و پليدىها پاكيزه ساز و در برابر رخدادهاى مقدّرشده شكيبا بدار
وَ وَفِّقْنِي فِيهِ عَلَى التُّقَى [لِلتُّقَى] وَ صُحْبَةِ الْأَبْرَارِ [وَ ارْزُقْنِي فِيهِ صُحْبَةَ الْأَبْرَارِ] بِعِزَّتِكَ [بِعَوْنِكَ] [بِقُوَّتِكَ]
و به [بر] تقوا و همنشينى با نيكان موفق گردان [به تقوا موفق گردان و همنشينى با نيكان را روزىام كن]،
يَا قُوَّةَ [يَا قُرَّةَ عَيْنِ] الْمَسَاكِينِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين
به عزّتت [به يارىات، به نيرويت]اى نور چشم [نيروى]بيچارگان [به رحمتت اى مهربانترين مهربانان].
[منبع]مِنْهَا مَا وَجَدْنَاهُ فِي كُتُبِ أَصْحَابِنَا رَحِمَهُمُ اللَّهُ الْعَتِيقَةِ وَ هُوَ دُعَاءُ اللَّيْلَةِ الرَّابِعَةَ عَشَرَ
از جمله آنچه ما یافتیم براساس كتابهاى كهن راويان اماميّه-رحمهم اللّه- و آن دعای شب چهاردهم است:
سُبْحَانَ مَنْ يَجُودُ عَلَيَّ بِرَحْمَتِهِ فَيُوَسِّعُهَا بِمَشِيَّتِهِ [بِمَشِيئَتِهِ]
منزّه باد خدايى كه رحمت خود را بر من ارزانى داشته و به خواست خود بر من مىگستراند،
ثُمَّ يُقَصِّرُهَا إِلَى نِعَمِهِ وَ أَيَادِيهِ وَ لِيُبَيِّنَ فِيهَا لِلنَّاظِرِينَ أَثَرَ صَنِيعِهِ وَ الْمُتَأَمِّلِينَ [وَ لِلْمُتَأَمِّلِينَ] دَقَائِقَ حِكْمَتِهِ
آنگاه رحمتش را به نعمت و عطاهايش اختصاص مىدهد، تا آثار آفرينشش را در آن به نگاهكنندگان و حكمتهاى باريكش را به انديشه كنندگان بنماياند.
أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ [هُوَ] وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ مُتَفَرِّداً بِخَلْقِهِ بِغَيْرِ مُعِينٍ
گواهى مىدهم كه معبودى جز خدا وجود ندارد، يگانه است و شريكى براى او نيست و آفريدهها را به تنهايى و بدون يار و ياور آفريده
وَ جَاعِلًا جَمِيعَ أَفْعَالِهِ وَاحِداً بِلَا ظَهِيرٍ عَرَفَتْهُ الْقُلُوبُ بِضَمَائِرِهَا وَ الْأَفْكَارُ بِخَوَاطِرِهَا وَ النُّفُوسُ بِسَرَائِرِهَا
و همهى كارهاى خود را به تنهايى و بدون پشتيبان انجام مىدهد، دلها با ضمير خود و انديشهها با خاطرههايشان و جانها با درونشان او را شناختهاند
وَ طَلَبَتْهُ التَّحْصِيلَاتُ فَفَاتَهَا وَ اعْتَرَضَتْهُ الْمَعْقُولَاتُ [الْمَفْعُولَاتُ] فَأَطَاحَهَا فَهُوَ الْقَرِيبُ السَّمِيعُ وَ الْحَاضِرُ الْمُرْتَفِعُ
و دستاوردها [ى علمى]او را جستهاند ولى او از دست آنها بيرون شده است و خردها با امور معقول [از راه افعال و ساختهها]متعرّض او شدهاند و او از آنها اطاعت كرده [و براى آنها شناخته شده]است، پس او نزديك و شنوا و حاضر و بلندپايه است.
اللَّهُمَّ هَذِهِ أَضْوَأُ وَ أَنْوَرُ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِكَ وَ أَزْيَنُهَا وَ أَحْصَاهَا بِضَوْءِ [لِضَوْءِ] بَدْرِكَ بَسَطْتَ فِيهَا لَوَامِعَهُ
خدايا، اين شب، درخشانترين و نورانىترين شب ماه تو و آراستهترين و پرنورترين شب به واسطهى نور ماه شب چهاردهم مىباشد، درخشش ماه در آن گسترده
وَ ارْتَعَجَتْ فِي أَرْضِكَ شُعَاعُهُ وَ هِيَ لَيْلَةُ سَبْعَيْنِ مَضَيَا مِنَ الصِّيَامِ وَ أَوَّلُ سَبْعَيْنِ بَقِيَا مِنْ عَدَدِ الْأَيَّامِ
و شعاع آن در زمين منعكس شده است و اين ماه، دو هفت روز از ماه صيام گذشته و اولين شب از دو هفت روز از روزهاى آن مانده است.
اللَّهُمَّ فَوَسِّعْ لِي فِيهَا نُورَ عَفْوِكَ وَ ابْسُطْهُ وَ امْحَصْ عَنِّي ظُلَمَ سَخَطِكَ وَ اقْبِضْهُ
خدايا، پس نور گذشت خود را در آن بر من بگشا و بگستران و تاريكىهاى خشم خود را از من بركنار زن و برگير.
اللَّهُمَّ إِنَّ جُودَكَ وَ نِعْمَتَكَ يُصْلِحَانِ رَجَائِي وَ إِنَّ صِيَانَتَكَ وَ مُخَاصَّتَكَ يَكْشِفَانِ بَالِي
خداوندا، بخشش و نعمتت اميدم را اصلاح مىكند و نگاهدارى و ويژه گردانيدن تو، خاطرم را مىگشايد
وَ مَا أَنْتَ بِضُرِّي مُنْتَفِعٌ فَأَتَّهِمَكَ بِالتَّوَفُّرِ عَلَى مَنْفَعَتِكَ وَ لَا بِمَا يَنْفَعُنِي مَضْرُورٌ
و تو از ضرر من سود نمىبرى تا تو را به سود فراوان متهم كنم و از سود من ضرر نمىكنى
فَأَسْتَحْيِيكَ مِنِ الْتِمَاسِ مَضَرَّتِكَ فَكَيْفَ يَبْخَلُ مَنْ لَا حَاجَةَ بِهِ إِلَى عَفْوِ مَعْبُودٍ عَلَى عَبْدِهِ مُضْطَرٍّ إِلَى عَفْوِهِ
تا از درخواست ضرر از تو شرم كنم، پس چگونه بخل مىورزد كسى كه مانند بندگان نيازى به گذشت معبود بر آنان نداشته و ناگزير به گذشتش نيست؟ !
أَمْ كَيْفَ يَسْمَحُ وَ قَدْ جَادَ لَهُ بِهِدَايَتِهِ أَنْ يُخَلِّيَهُ وَ يَقْحُمَ سُبُلَ ضَلَالَتِهِ
يا چگونه به او مىبخشد درحالىكه هدايت خود را به او ارزانى داشته تا دربارهى آن بينديشد و راههاى گمراهى را بدون درنگ و تأمّل بپيمايد.
كَلَّا إِنَّكَ لَأَكْرَمُ يَا مَوْلَايَ مِنْ ذَاكَ وَ أَرْأَفُ وَ أَحْنَى وَ أَعْطَفُ
هرگز! اى مولاى من، تو از اينها گرامىتر و مهرورزتر و مهربانتر و با عطوفتر هستى.
اللَّهُمَّ اطْوِ هَذِهِ اللَّيْلَةَ بِعَمَلٍ لِي صَالِحٍ تَرْضَى مَطَاوِيَهُ وَ يُبْهِجُنِي فِي آخِرَتِي بِمَنَاشِرِهِ
خداوندا، اين شب را با عمل شايستهاى كه باطن آن مورد پسند تو است و در آخرت با بوى خوش خود مرا شاد مىگرداند
وَ أَمْضَاهَا بِالْعَفْوِ عَنِّي فِي أَوَّلِ الشَّهْرِ وَ آخِرِهِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ
و عفو و گذشت تو را در اوّل و آخر اين ماه بر من قطعى مىگرداند، به پايان آر، اى مهربانترين مهربانان، اى رحمتگستر اى مهربان.
صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ كَثِيرا
درود و سلام بسيار خدا بر پيامبر خدا حضرت محمّد و خاندان او.
[منبع]مِنْهَا مِنْ كِتَابِ ابْنِ أَبِي قُرَّةَ فِي عَمَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ فِي اللَّيْلَةِ الرَّابِعَةِ عَشَرَ مِنْهُ
به نقل از كتاب «عمل شهر رمضان» نوشتهى «ابن ابى قرّه» در شب چهاردهم:
يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا عَلِيمُ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ
اى خدا اى رحمتگستر اى مهربان، اى آگاه اى زنده اى پاينده.
اللَّهُمَّ إِنِّي لَا أَسْأَلُكَ بِعَمَلِي شَيْئاً إِنِّي مِنْ عَمَلِي خَائِفٌ إِنَّمَا أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ مَا
خداوندا، در برابر عمل خود چيزى از تو نمىخواهم، من از عملم بيمناكم، بلكه هرچه مىخواهم به رحمت تو مىخواهم،
أَسْأَلُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ هَبْ لِي مِنْ طَاعَتِكَ مَا يُرْضِيكَ عَنِّي
پس بر محمّد و خاندان او درود فرست و از طاعت خود آنچه تو را خشنود مىگرداند، بر من ارزانى دار
وَ تَقَبَّلْ صَوْمِي وَ تَفَضَّلْ عَلَيَّ بِرَحْمَتِكَ وَ ارْحَمْنِي بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و روزهام را بپذير و به رحمتت بر من تفضّل كن و به رحمتت بر من رحم كن [اى مهربانترين مهربانان].
اللَّهُمَّ إِنِّي أَدْعُوكَ وَ أَسْأَلُكَ بِأَسْمَائِكَ الْحُسْنَى وَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ وَ وَجْهِكَ الْكَرِيمِ
خداوندا، به زيباترين نامها و به آن اسم بزرگ و روى [اسما و صفات، يا ذات]باكرامت
وَ مُلْكِكَ الْقَدِيمِ وَ رُوحِكَ الْقُدُّوسِ وَ كَلَامِكَ الطَّيِّبِ وَ مُلْكِكَ الدَّائِمِ الْعَظِيمِ
[و سلطنت ديرينه]و روح بسيار منزّه و سخن پاكيزه و فرمانروايى جاودانه و بزرگ
وَ سُلْطَانِكَ الْمُنِيرِ وَ قُرْآنِكَ الْحَكِيمِ وَ عَطَائِكَ الْجَلِيلِ الْجَزِيلِ
و سلطنت درخشان و قرآن استوار و بخشش بزرگ و فراوان
وَ بِاسْمِكَ الَّذِي إِذَا دُعِيتَ بِهِ أَجَبْتَ وَ إِذَا سُئِلْتَ بِهِ أَعْطَيْتَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
و به آن اسم تو كه هرگاه بدان خوانده شوى اجابت مىكنى و هر گاه به آن درخواست شوى عطا مىكنى، تو را مىخوانم و از تو درخواست مىكنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى
وَ أَنْ تُعْتِقَنِي مِنَ النَّارِ فِي هَذَا الشَّهْرِ الْمُبَارَكِ فَإِنِّي فَقِيرٌ مِسْكِينٌ إِلَى رَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين
و در اين ماه فرخنده مرا از آتش جهنّم آزاد كنى، زيرا من به رحمت تو نياز دارم. اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]دعاء آخر في هذه الليلة
دعاهای مخصوص روز چهاردهم (دعای سوم)، دعای دیگر در این شب:
يَا أَوَّلَ الْأَوَّلِينَ وَ يَا آخِرَ الْآخِرِينَ يَا وَلِيَّ الْأَوْلِيَاءِ وَ يَا جَبَّارَ الْجَبَابِرَةِ وَ يَا إِلَهَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ
يا أوّل الأوّلين، و يا آخر الآخرين]، يا ولىّ الأولياء، و [يا]جبّار الجبابرة [و [اى اوّل اولين و آخر آخرين]، اى سرپرست دوستان و اى شكوهمند چيره بر سركشان [و اى معبود اولين و آخرين]،
أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَ لَمْ أَكُ شَيْئاً وَ أَنْتَ أَمَرْتَنِي بِالطَّاعَةِ فَأَطَعْتُ سَيِّدِي جُهْدِي
مرا آفريدى درحالىكه چيزى نبودم و به طاعت خود فرمان دادى. اى آقاى من و من با تمام توان اطاعتت كردم.
فَإِنْ كُنْتُ تَوَانَيْتُ أَوْ أَخْطَأْتُ أَوْ نَسِيتُ فَتَفَضَّلْ عَلَيَّ سَيِّدِي وَ لَا تَقْطَعْ رَجَائِي
بنابراين، اگر سستى ورزيدم يا خطا كردم يا فراموش نمودم اى آقاى من، بر من تفضّل كن و اميدم را قطع مكن
وَ امْنُنْ عَلَيَّ بِالْجَنَّةِ [بِالرَّحْمَةِ] وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
و بهشت [رحمت]خود را بر من ارزانى دار و ميان من و پيامبر رحمت، حضرت محمّد عبد اللّه
صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اغْفِرْ لِي (إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيم)
-درود و سلام خدا بر او و خاندان او-در يكجا گردآور و مرا بيامرز، به راستى كه تو توبهپذير و مهربانى.
[منبع]أَخْبَرَهُمْ أَبُو الْحُسَيْنِ أَحْمَدُ بْنُ أَحْمَدَ بَنِ سَعِيدٍ الْكَاتِبُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ القياني [الْقُنَانِيُ] قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ أَبِي الْعَيْنَاءِ يَقُولُ قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ص
در حديثى از امام جعفر بن محمد صادق-صلوات اللّه عليه-آمده است:
أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ أَشْهُرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ رَجَبٍ وَ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ
سه ماه به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: رجب، شعبان و ماه رمضان
وَ ثَلَاثَ لَيَالٍ لَمْ يُعْطَ أَحَدٌ مِثْلَهَا لَيْلَةَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ أَرْبَعَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ
و سه شب به اين امت داده شده است كه به هيچكس داده نشده است: شب سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه
وَ أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ سُوَرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ يس وَ تَبَارَكَ الْمُلْكُ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و سه سوره به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ».
فَمَنْ جَمَعَ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ فَقَدْ جَمَعَ أَفْضَلَ مَا أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ فَقِيلَ وَ كَيْفَ يَجْمَعُ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ
بنابراين، هركس اين سه را جمع كند، برترين عطايايى را كه به اين امت داده شده است، جمع كرده است. عرض شد: چگونه انسان بين اين سه جمع كند؟
فَقَالَ يُصَلِّي [فِي] كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي الْبِيضِ مِنْ هَذِهِ الثَّلَاثَةِ الْأَشْهُرِ
فرمود: در هريك از شبهاى بيض [به شبهاى سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماههاى قمرى، شبهاى بيض (سپيد و درخشان) گفته مىشود] از اين سه ماه نماز بخواند؛
فِي لَيْلَةِ الثَّانِيَةَ عَشَرَ ( الثالثة عشرة )رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ [مَرَّةً] وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
يعنى در شب سيزدهم دو ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الرَّابِعَةَ عَشَرَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب چهاردهم چهار ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى یادشده ( یعنی سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» ) را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الْخَامِسَةَ عَشَرَ سِتَّ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب پانزدهم شش ركعت نماز بخواند در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
فَيَحُوزُ فَضْلَ هَذِهِ الْأَشْهُرِ الثَّلَاثَةِ وَ يُغْفَرُ لَهُ كُلُّ ذَنْبٍ سِوَى الشِّرْك
فضيلت اين سه ماه را حايز گرديده و همهى گناهان او به جز شرك به خدا آمرزيده مىگردد.
[منبع]