ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
مِنْهَا مَا وَجَدْنَاهُ فِي كُتُبِ أَصْحَابِنَا رَحِمَهُمُ اللَّهُ الْعَتِيقَةِ وَ قَدْ سَقَطَ مِنْهُ أَدْعِيَةُ لَيَالٍ فَنَقَلْنَا مَا بَقِيَ مِنْهَا وَ هُوَ دُعَاءُ اللَّيْلَةِ الثَّالِثَةَ عَشَرَ
دعاى شب سيزدهم براساس كتابهاى كهن راويان اماميّه-رحمهم اللّه-:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَجُودُ فَلَا يَبْخَلُ وَ يَحْلُمُ فَلَا يَعْجَلُ الَّذِي مَنَّ عَلَيَّ مِنْ تَوْحِيدِهِ بِأَعْظَمِ الْمِنَّةِ
ستايش خدا را كه مىبخشد و بخل نمىورزد و بردبارى مىكند و شتاب نمىكند، خدايى كه از توحيد خود بزرگترين منّت را بر من نهاد
وَ نَدَبَنِي مِنْ صَالِحِ الْعَمَلِ إِلَى خَيْرِ الْمِهْنَةِ وَ أَمَرَنِي بِالدُّعَاءِ فَدَعَوْتُهُ فَوَجَدْتُهُ غِيَاثاً عِنْدَ شَدَائِدِي
و از اعمال شايسته به بهترين خدمت و بندگى فراخواند و دستور دعا داد و من به درگاه او دعا كردم و او را فريادرس خود در سختىها يافتم و ديدم،
وَ أَدْرَكْتُهُ لَمْ يُبَعِّدْنِي بِالْإِجَابَةِ حِينَ بَعُدَ مَدَاهُ وَ لَا حَرَّمَنِي الِانْتِيَاشَ لِمَا عَمِلْتُ مَا لَا يَرْضَاهُ
خدايى كه اجابت خود را در زمانى كه دور از دسترس بود، از من دور نداشت و آن گاه كه به آنچه مورد پسند او نبود عمل كردم، مرا از نيل [به مطلوبم]محروم نگردانيد،
أَقَالَنِي عَثْرَتِي وَ قَضَى لِي حَاجَتِي وَ تَدَارَكَ قِيَامِي وَ عَجَّلَ مَعُونَتِي فَزَادَنِي خُبْرَةً بِقُدْرَتِهِ وَ عِلْماً بِنُفُوذِ مَشِيَّتِهِ
خدايى كه لغزشم را ناديده انگاشت و خواستهام را برآورد و شبخيزىام را جبران نمود [پاداش داد]و در يارىام شتاب كرد و به قدرت خود بر آگاهى و با نفوذ مشيّتش بر دانشم افزود.
اللَّهُمَّ إِنَّ كُلَّ مَا جُدْتَ عَلَيَّ بِهِ بَعْدَ التَّوْحِيدِ دُونَهُ وَ إِنْ كَثُرَ وَ غَيْرُ مُوَازٍ لَهُ وَ إِنْ كَبُرَ لِأَنَّ جَمِيعَهُ نِعَمُ دَارِ الْفَنَاءِ الْمُرْتَجِعَةِ
خداوندا، هرچه به جز توحيد بر من ارزانى داشتهاى، پايينتر از آن است اگرچه بسيار باشد و با آن برابرى نمىكند اگرچه بزرگ باشد؛ زيرا همهى آنها نعمتهاى واگرداندنى سراى ناپايدار است
وَ هُوَ النِّعْمَةُ لِدَارِ الْبَقَاءِ الَّتِي لَيْسَتْ بِمُنْقَطِعَةٍ فَيَا مَنْ جَادَ بِذَلِكَ عَلَيَّ مُخْتَصّاً لِي بِرَحْمَتِهِ وَفِّقْنِي لِلْعَمَلِ بِمَا يَقْضِي حَقَّ يَدِكَ فِي هِبَتِهِ
ولى توحيد نعمت سراى پاينده است و هرگز پايان نمىپذيرد. پس اى خدايى كه اين نعمت را به من ارزانى داشته و رحمت خود را به من اختصاص دادى، مرا به عمل به آنچه حق تصرّف تو در اين بخششت را برمىآورد، موفق گردان.
اللَّهُمَّ بَيِّضْ أَعْمَالِي بِنُورِ الْهُدَى وَ لَا تُسَوِّدْهَا بِتَخْلِيَتِي وَ رُكُوبِ الْهَوَى فَأَطْغَى فِيمَنْ طَغَى
خداوندا، اعمال مرا به نور هدايت سپيد گردان و به واسطهى آزاد گذاشتن من در عمل براساس خواهش نفسم سياه مگردان، تا مبادا جزو طغيانگران گرديده و از حدّ خود تجاوز كنم
وَ أُقَارِفُ مَا يَسْخَطُكَ بَعْدَ الرِّضَا وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيرا
و بعد از خشنودى تو، آنچه را كه موجب خشم تو است، مرتكب گردم. كه تو بر هر چيز توانايى. درود و سلام فراوان خداوند بر محمّد و خاندان او.
[منبع]دعاء آخر في الليلة الثالثة عشر
دعای دیگر در شب سیزدهم ماه رمضان:
يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَبِّ يَا اللَّهُ يَا مُهَيْمِنُ يَا اللَّهُ يَا رَبِّ يَا مُتَكَبِّرُ يَا اللَّهُ يَا رَبِّ
اى خدا اى رحمتگستر اى پروردگار، اى خدا اى نگاهبان چيره، اى خدا اى پروردگار اى متكبّر، اى خدا اى پروردگار
يَا مُتَعَالِي يَا اللَّهُ يَا رَبِّ يَا مُفِيدُ [مُعِيدُ] يَا اللَّهُ يَا رَبِّ يَا ذَا الطَّوْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ يَا اللَّهُ يَا رَبِّ
اى والا، اى خدا اى پروردگار اى بازگشتدهنده [سودرسان]، اى خدا اى پروردگار اى بخشندهاى كه معبودى جز تو وجود ندارد، اى خدا اى پروردگار
يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ يَا اللَّهُ يَا رَبِّ يَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ وَ سَتَرَ الْقَبِيحَ
اى شكوهمند و بزرگوار. اى خدا اى پروردگار، اى كسى كه زيبايى را آشكار نمودى و زشتى را پوشاندى
يَا مَنْ لَنْ يُؤَاخِذَ بِالْجَرِيرَةِ وَ لَمْ يَهْتِكِ السِّتْرَ يَا كَرِيمَ الْعَفْوِ يَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ
و مرا به جنايت كيفر ننمودى و پردهام را ندريدى، اى كريمانه گذشتكننده، اى نيكو درگذرنده، اى گسترندهى آمرزش،
يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ يَا خَلِيلَ إِبْرَاهِيمَ وَ نَجِيَّ مُوسَى وَ مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ
اى گشايندهى دو دست به رحمت، اى دوست حضرت ابراهيم و نجواكننده با حضرت موسى و برگزينندهى حضرت محمّد، بر محمّد و خاندان او درود فرست
وَ أَعْتِقْنِي مِنَ النَّارِ فِي هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِيمِ وَ لَا تَجْعَلْهُ آخِرَ شَهْرِ رَمَضَانٍ صُمْتُهُ لَكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و در اين ماه مرا از آتش جهنّم آزاد كن و اين ماه رمضان را آخرين ماه رمضانى كه براى تو روزه داشتم، قرار مده اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]-
دعای سوم
يَا جَبَّارَ السَّمَاوَاتِ وَ جَبَّارَ الْأَرَضِينَ وَ يَا مَنْ لَهُ مَلَكُوتُ السَّمَاوَاتِ وَ مَلَكُوتُ الْأَرَضِينَ
اى شكوهمند چيره بر آسمانها و زمينها و اى كسى كه فرمانروايى برتر آسمانها و زمينها از آن تو است
وَ غَفَّارَ الذُّنُوبِ وَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ الْغَفُورُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ الرَّحِيمُ الصَّمَدُ الْفَرْدُ الَّذِي لَا شَبِيهَ لَكَ
و اى بسيار آمرزندهى گناهان و شنوا و آگاه، بسيار بخشاينده و سرافراز، بردبار و مهربان، بىنياز يگانهاى كه نه مانندى براى تو وجود دارد
وَ لَا وَلِيَّ لَكَ أَنْتَ الْعَلِيُّ الْأَعْلَى وَ الْقَدِيرُ الْعَزِيزُ الْقَادِرُ وَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
و نه سرپرستى براى تو است، تو والا و برتر و قدرتمند [سرافراز]و توانمند و بسيار توبهپذير و مهربانى،
أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي وَ تَرْحَمَنِي إِنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
از تو خواستارم كه بر محمّد و خاندان او درود فرستى و مرا بيامرزى و بر من رحم آرى، به راستى كه تو مهربانترين مهربانى.
[منبع]أَخْبَرَهُمْ أَبُو الْحُسَيْنِ أَحْمَدُ بْنُ أَحْمَدَ بَنِ سَعِيدٍ الْكَاتِبُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ القياني [الْقُنَانِيُ] قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ أَبِي الْعَيْنَاءِ يَقُولُ قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ص
در حديثى از امام جعفر بن محمد صادق-صلوات اللّه عليه-آمده است:
أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ أَشْهُرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ رَجَبٍ وَ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ
سه ماه به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: رجب، شعبان و ماه رمضان
وَ ثَلَاثَ لَيَالٍ لَمْ يُعْطَ أَحَدٌ مِثْلَهَا لَيْلَةَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ أَرْبَعَ عَشْرَةَ وَ لَيْلَةَ خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ
و سه شب به اين امت داده شده است كه به هيچكس داده نشده است: شب سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم از هر ماه
وَ أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ ثَلَاثَ سُوَرٍ لَمْ يُعْطَهَا أَحَدٌ مِنَ الْأُمَمِ يس وَ تَبَارَكَ الْمُلْكُ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و سه سوره به اين امت داده شده است كه به هيچيك از امتها داده نشده است: سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ».
فَمَنْ جَمَعَ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ فَقَدْ جَمَعَ أَفْضَلَ مَا أُعْطِيَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ فَقِيلَ وَ كَيْفَ يَجْمَعُ بَيْنَ هَذِهِ الثَّلَاثِ
بنابراين، هركس اين سه را جمع كند، برترين عطايايى را كه به اين امت داده شده است، جمع كرده است. عرض شد: چگونه انسان بين اين سه جمع كند؟
فَقَالَ يُصَلِّي [فِي] كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ لَيَالِي الْبِيضِ مِنْ هَذِهِ الثَّلَاثَةِ الْأَشْهُرِ
فرمود: در هريك از شبهاى بيض [به شبهاى سيزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماههاى قمرى، شبهاى بيض (سپيد و درخشان) گفته مىشود] از اين سه ماه نماز بخواند؛
فِي لَيْلَةِ الثَّانِيَةَ عَشَرَ ( الثالثة عشرة )رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ [مَرَّةً] وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
يعنى در شب سيزدهم دو ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده ( یعنی سورهى «يس» ، سورهى «تَبارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ» و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» ) را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الرَّابِعَةَ عَشَرَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب چهاردهم چهار ركعت در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
وَ فِي اللَّيْلَةِ الْخَامِسَةَ عَشَرَ سِتَّ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ هَذِهِ الثَّلَاثَ سُوَرٍ
و در شب پانزدهم شش ركعت نماز بخواند در هر ركعت سورهى «فاتحة الكتاب» و سه سورهى يادشده را بخواند،
فَيَحُوزُ فَضْلَ هَذِهِ الْأَشْهُرِ الثَّلَاثَةِ وَ يُغْفَرُ لَهُ كُلُّ ذَنْبٍ سِوَى الشِّرْك
فضيلت اين سه ماه را حايز گرديده و همهى گناهان او به جز شرك به خدا آمرزيده مىگردد.
[منبع]