ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب السادس عشر فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثانية عشر منه و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، فصل فيما يختص باليوم الثاني عشر منه من دعاء غير متكرر
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب شانزدهم و دعاهایی که در شب و روز آن خوانده می شود و در بعضی از روایات آورده اند (دعای اول) دعای مخصوص روز دوازدهم ماه:
اللَّهُمَّ غَارَتْ نُجُومُ سَمَائِكَ وَ نَامَتْ عُيُونُ أَنَامِكَ وَ هَدَأَتْ أَصْوَاتُ عِبَادِكَ وَ أَنْعَامِكَ
خداوندا، ستارگان آسمان فرو شدند و ديدگان مردم به خواب رفت و صداى بندگان و چارپايان خاموش شد
وَ غَلَّقَتْ مُلُوكُ الْأَرْضِ عَلَيْهَا أَبْوَابَهَا وَ طَافَتْ عَلَيْهَا حُرَّاسُهَا وَ احْتَجَبُوا عَمَّنْ يَسْأَلُهُمْ حَاجَةً أَوْ يَنْتَجِعُ مِنْهُمْ فَائِدَةً
و پادشاهان زمين درها را به روى خود بستند و نگاهبانان بر گرد آنها به گردش در آمدند و خود را از هركس كه خواستهاى از آنان دارد يا جوياى بهرهاى از آنان هستند، نهان داشتند؛
وَ أَنْتَ إِلَهِي حَيٌّ قَيُّومٌ لَا تَأْخُذُكَ سِنَةٌ وَ لَا نَوْمٌ وَ لَا يَشْغَلُكَ شَيْءٌ عَنْ شَيْءٍ أَبْوَابُ سَمَاوَاتِكَ لِمَنْ دَعَاكَ مُفَتَّحَاتٌ وَ خَزَائِنُكَ غَيْرُ مُغَلَّقَاتٍ
ولى اى معبود من، تو زنده و پايندهاى و خوابآلودگى و خواب تو را نمىگيرد و هيچچيز تو را از چيز ديگر به خود سرگرم نمىكند و درهاى آسمانهايت براى دعاكنندگان به درگاهت، گشوده است و گنجينههايت بسته نيست.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ وَ أَسْتَحْفِظُكَ بِأَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ وَ النُّورُ الْقُدُّوسُ
خدايا، از آنجا كه معبودى جز تو نيست و زنده و پاينده و نور بسيار پاكيزهاى،
نَفْسِي وَ رُوحِي وَ رِزْقِي وَ مَحْيَايَ وَ مَمَاتِي وَ أَنْفُسَ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْفُسَ أَشْيَاعِ مُحَمَّدٍ وَ جَمِيعَ مَا تَفَضَّلْتَ بِهِ عَلَيَّ
خود و روح و روزى و زندگانى و مرگم و ارواح اهل بيت حضرت محمّد و پيروان او و تمامى آنچه را كه بر من و آنان ارزانى داشتهاى،
وَ عَلَيْهِمْ حَيّاً وَ مَيِّتاً وَ شَاهِداً وَ غَائِباً وَ نَائِماً وَ يَقْظَانَ وَ قَائِماً وَ قَاعِداً وَ مُسْتَخِفّاً
در حال زنده يا مرده و در حال حضور يا غيبت، خواب يا بيدارى، ايستاده يا نشسته و [حتى]درحالىكه [دستورهاى تو را]كوچك و خوار مىشمارم، به تو مىسپارم و خواستار نگاهدارى از آن هستم.
وَ مُتَهَاوِناً بِنُورِ وَجْهِكَ [وَ بِنُورِ وَجْهِكَ] الْكَرِيمِ الْجَلِيلِ الرَّفِيعِ الْعَظِيمِ الْقَائِمِ بِالْقِسْطِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
به نور روى [اسما و صفات، يا ذات]باكرامت و والا و بلندپايه و بزرگ و به عدل و داد بر پاى تو كه معبودى سرافراز و فرزانه جز تو وجود ندارد
وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ
و به حضرت محمّد و خاندان پاك و پاكيزهى او-درودهاى تو بر او و بر همهى آنان-
يَا وَلِيَّ النَّبِيِّينَ وَ الْمُرْسَلِينَ وَ مَلَائِكَتِكَ الْمُقَرَّبِينَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ
اى سرپرست پيامبران و فرستادگان و به فرشتگان مقرّب درگاهت-درودهاى تو بر [همهى]آنان-
يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ بَيْتِكَ الْمَعْمُورِ وَ السَّبْعِ الْمَثَانِي وَ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ وَ بِكُلِّ مَنْ يُكْرَمُ عَلَيْكَ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ
اى پروردگار جهانيان و به خانهى آباد و هفتتايى دوگانه [سورهى حمد كه هفت آيه دارد و دو بار در هر نماز خوانده مىشود]و قرآن بزرگ و به تمامى كسانى كه از ميان همهى آفريدههايت نزد تو ارجمندند
يَا سَيِّدِي مَعَ مَا تَفَضَّلْتَ عَلَيْهِمْ وَ عَلَيْنَا فَاجْعَلْنَا فِي حِمَاكَ الَّذِي لَا يُسْتَبَاحُ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين
اى آقاى من، ما را همراه با آنچه بر ما و آنان ارزانى داشتهاى، در تحت حمايت خود كه كسى نمىتواند بدان تجاوز كند، قرار ده، به رحمتت اى مهربانترين مهربانان.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب السادس عشر فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثانية عشر منه و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، فصل فيما يختص باليوم الثاني عشر منه من دعاء غير متكرر، دعاء آخر في اليوم الثاني عشر من إختيار السيد ابن باقي رحمه الله تعالى
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب شانزدهم و دعاهایی که در شب و روز آن خوانده می شود و در بعضی از روایات آورده اند دعای مخصوص روز دوازدهم ماه (دعای دوم)، به نقل از کتاب اختیار نوشته سیدابن الباقی
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَ أَرْغَبُ إِلَيْكَ أَنْ تَرْزُقَنِي الثَّبَاتَ عَلَى دِينِكَ الَّذِي ارْتَضَيْتَهُ وَ تُبَصِّرَنِي فِيهِ وَ تُوَفِّقَنِي لَهُ
خداوندا، از تو مسألت دارم و خواستارم كه استوارى بر دين مورد پسند خود را روزىام كنى و در دين خود بينا گردانى و به آن مؤفّقم كنى
وَ تَأْخُذَ بِقَلْبِي إِلَيْهِ وَ تَعَدَّانِي عَمَّا سِوَاهُ وَ تَعْصِمَنِي عِصْمَةَ الْأَبْرَارِ
و قلبم را بگيرى و بهسوى آن بكشى و از [تمايل به]غير آن جلوگيرى كنى و همانند نيكان نگاهم بدارى
وَ تَجْعَلَنِي مِنَ الْمُصَدِّقِينَ بِكِتَابِكَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِسُنَّةِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرِينَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَجْمَعِينَ
و از تصديقكنندگان كتابت و چنگزنندگان به سنّت پيامبرت حضرت محمّد و خاندان پاك او-درود خداوند بر او و بر همهى آنان-قرار دهى.
اللَّهُمَّ لَا تَخْذُلْنِي أَبَداً وَ لَا تُشْمِتْ بِي عَدُوّاً وَ لَا حَاسِداً وَ لَا تَنْزِعْ مِنِّي صَالِحاً أَعْطَيْتَنِي
خدايا، هرگز خوارم مكن و دشمنان من و كسانى را كه به من حسد مىورزند شاد مكن و امر شايستهاى را كه به من عطا كردهاى از من باز مگير
وَ افْتَحْ مَسَامِعَ قَلْبِي لِذِكْرِكَ وَ اجْعَلْنِي أُومِنُ بِوَعْدِكَ وَ أُوفِي بِعَهْدِكَ وَ أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ قَبُولَهُ وَ الْوَفَاءَ بِهِ
و گوشهاى دلم را براى يادت بگشا و چنانم بگردان كه به وعدهات ايمان آورده و به پيمانت وفا كنم. اى پروردگار من، از تو پذيرش آن [ماه رمضان]و وفا به آن را خواستارم.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بَرَكَتَهُ وَ يُمْنَهُ وَ خَوَاتِيمَ الْخَيْرِ فِيهِ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَهَبَ [تهيئ] لِي مِنْ أَمْرِي يُسْراً وَ رُشْداً وَ مِرْفَقاً
خدايا، بركت و خجستگى و عاقبت خير و خوب در تمام كارها را در اين [ماه]از تو خواستارم و نيز مىخواهم كه در كارم فراوانى [آسانى]و رشد و سودمندى به من عطا كنى [برايم فراهم كنى]
وَ أَنْ تَهْدِيَنِي (لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ) وَ (خَيْرٌ ثَواباً وَ خَيْرٌ عُقْباً) وَ (خَيْرٌ مَرَدًّا) وَ (خَيْرٌ أَمَلًا) وَ خَيْرٌ آجِلًا وَ خَيْرٌ عَاجِلًا
و به شيوهاى كه استوارتر و از لحاظ ثواب و عاقبت و آرزو و در ديررس و زودرس بهتر است، هدايت كنى
وَ أَنْ تَخْتِمَ لِي بِالْخَيْرِ وَ تَرْزُقَنِي رِضَاكَ وَ الْجَنَّةَ وَ تُعِيذَنِي مِنْ سَخَطِكَ وَ النَّارِ
و پايان كارم را ختم به خير گردانى و خشنودى خود و بهشت را روزىام نموده و از خشم خود و آتش جهنّم در پناه خود درآورى
وَ تُعْطِيَنِي حَوَائِجَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأَمْنَ وَ الْعَافِيَةَ وَ الْغِنَى وَ الْمَغْفِرَةَ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و خواستههاى دنيا و آخرت و ايمنى و عافيت و بىنيازى و آمرزش را به من عطا كنى، به راستى كه تو بر هر چيز توانايى
وَ أَنَا إِلَى ذَلِكَ يَا رَبِّ فَقِيرٌ وَ هُوَ عَلَيْكَ حَقِيرٌ وَ عِنْدَكَ نَزْرٌ يَسِيرٌ فَتَفَضَّلْ عَلَيَّ بِهِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و من-اى پروردگار من-به اينها نيازمندم و برآوردن آنها بر تو كوچك و در نزد تو اندك و آسان است، پس آنها را به من ارزانى دار، اى مهربانترين مهربانان.
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ بِهِ أَسْتَعِينُ
هيچ دگرگونى و نيرومندى جز به خداوند بلندپايه و بزرگ تحقّق نمىيابد، بر او توكّل نمودم و از او يارى مىپويم
وَ هُوَ ثِقَتِي وَ نِعْمَ الْمُعِينُ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِين
و او مورد اعتماد من است و چه ياور خوبى! و درود خداوند بر سرورمان حضرت محمّد و خاندان پاك او.
[منبع]الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب السادس عشر فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثانية عشر منه و يومها و فيها ما نختاره من عدة روايات، فصل فيما يختص باليوم الثاني عشر منه من دعاء غير متكرر، دعاء آخر
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب شانزدهم و دعاهایی که در شب و روز آن خوانده می شود و در بعضی از روایات آورده اند دعای مخصوص روز دوازدهم ماه (دعای سوم):
اللَّهُمَّ زَيِّنْ لِي [وَ ارْزُقْنِي] فِيهِ السَّتْرَ [زَيِّنِّي فِيهِ بِالسَّتْرِ] وَ الْعَفَافَ وَ اسْتُرْنِي فِيهِ بِلِبَاسِ [وَ أَلْبِسْنِي فِيهِ لِبَاسَ] [الصَّبْرِ وَ] الْقُنُوعِ وَ الْكِفَافِ
خداوندا، مرا به پوشش و پاكدامنى بياراى [پوشش و پاكدامنى را براى من بياراى، يا روزىام كن]و جامهى قناعت و بسندگى را به من بپوشان
وَ حُلَّنِي فِيهِ بِحُلِيِّ الْفَضْلِ وَ الْإِنْصَافِ [وَ نَجِّنِي فِيهِ مِمَّا أَحْذَرُ وَ أَخَافُ] بِعِصْمَتِكَ يَا عِصْمَةَ الْخَائِفِينَ [بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ]
و به زيور تفضّل و انصاف مزيّن كن، [و از هرچه پرهيز و بيم دارم، نجات ده، يا از هرچه بيم دارم ايمنى بخش]، به نگاهدارىات، اى نگاهدارندهى هراسناكان [به رحمتت اى مهربانترين مهربانان].
[منبع]