ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
بسم الله الرحمن الرحیم
۱- این اعمال از کتاب اقبال الاعمال سید بن طاووس نقل شده است . برای عمل کردن یا عمل نکردن به این روایات ، حتما به فتوای مرجع تقلید خود مراجعه نموده و از ایشان کسب تکلیف کنید
۱ - ما عمده روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را از سایت ahlolbait.com جمع آوری کرده و جهت دسترسی آسانتر مومنین و مومنات به این گنیجینه ی ارزشمند ، آن ها را به صورت دسته بندی شده در این سایت قرار میدهیم ، اما دسترسی به نسخ خطی نداشته و تخصصی هم در این زمینه نداریم .
۲ - امکان وجود اشتباه تایپی در متن عربی و ترجمه ی فارسی ، و یا جا افتادن قسمتی از روایات وجود دارد ، لذا عزیزان جهت نگاه دقیق تر میتوانند به نسخ خطی مراجعه نموده و یا چندین منبع را مورد بررسی قرار دهند .
۳ - ما صرفا ناقل این احادیث نورانی هستیم ، و همراه هر روایت لینک منبعی که از آن نقل قول کردیم را ذکر کردیم و این هشدار را میدهیم که به دلیل حجم بالای مطالب به صورت ناخواسته امکان اشتباه وجود دارد ، و از اینکه مطلبی غیر واقعی را به اشتباه به معصومین علیهم السلام نسبت دهیم ، به خداوند بزرگ پناه میبریم .
۴ - مطالب دیگری هم داخل کتاب وجود داشت که ما در بیشتر مواقع به آوردن دعا یا نماز مخصوص آن روز بسنده کردیم
۵ - خداوند ما و شما را عامل به قرآن و سیره ی اهل بیت علیهم السلام قرار دهد .
۱ - فضیلت دوازده روز روزه داری در رجب
رُوِّينَا ذَلِكَ بِإِسْنَادِنَا إِلَى أَبِي جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَيْهِ بِإِسْنَادِهِ فِي أَمَالِيهِ وَ كِتَابِ ثَوَابِ الْأَعْمَالِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى النَّبِيِّ ص قَالَ
«ابو جعفر ابن بابويه» به سند خود در كتاب «امالى» و «ثواب الاعمال» آورده است كه پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-فرمود:
وَ مَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ اثْنَيْ عَشَرَ يَوْماً كُسِيَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حُلَّتَيْنِ خَضْرَاوَيْنِ مِنْ سُنْدُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ
هركس دوازده روز از ماه رجب را روزه بدارد، در روز قيامت دو دست لباس سبز كامل از ابريشم نرم و ضخيم به او پوشانده شده و با آن دو آراسته مىگردد،
وَ يُحَبَّرُ بِهِمَا لَوْ دُلِّيَتْ حُلَّةٌ مِنْهُمَا إِلَى الدُّنْيَا لَأَضَاءَ مَا بَيْنَ مَشْرِقِهَا وَ مَغْرِبِهَا وَ لَصَارَتِ الدُّنْيَا أَطْيَبَ مِنْ رِيحِ الْمِسْك
بهگونهاى كه اگر يكى از اين دو دست لباس بر دنيا آويخته شود، بين مشرق و مغرب را روشن مىگرداند و دنيا از بوى مشك خوشبوتر مىگردد
[منبع]