ما این روایات مربوط به اعمال مستحبی روزانه را
از کتاب اقبال الاعمال اثر سید بن طاووس صرفا "نقل" میکنیم .
پیشنهاد ما این است که شما خواننده ی گرامی لطفا برای عمل به این روایات از مرجع تقلید خود استفتا کرده و از ایشان اجازه بگیرید
برای دیدن یک سری نکات مهم اینجا کلیک کنید
رَوَاهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ فِي كِتَابِ التُّحْفَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص
«عبد الرحمن بن محمد بن على حلوانى» در كتاب «التحفه» نقل كرده است كه رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-فرمود:
مَنْ صَلَّى فِي رَجَبٍ سِتِّينَ رَكْعَةً فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْهُ رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ مِنْهُمَا فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مَرَّةً فَإِذَا سَلَّمَ مِنْهُمَا رَفَعَ يَدَيْهِ وَ قَالَ
هركس در ماه رجب شصت ركعت نماز- در هر شب دو ركعت و در هر ركعت از آن سورهى «فاتحة الكتاب» را یک بار و سورهى «قُلْ يا أَيُّهَا اَلْكافِرُونَ» را سه بار و سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» را یک بار -بخواند و هرگاه سلام نماز را گفت، دو دست خود را به آسمان بلند كند و بگويد:
- لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ
معبودى جز خدا نيست، يگانه است و شريكى براى او وجود ندارد، فرمانروايى و ستايش از آن او است،
يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ
زنده مىكند و مىميراند و او خود زندهاى است كه هرگز نمىميرد و خير به دست او است
وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
و بر هر چيز توانا است و بازگشت همه به سوى او است
وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ
و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به وسيلهى خدايى كه بلندپايه و بزرگ است، تحقق نمىيابد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ وَ آلِهِ
خداوندا، بر حضرت محمد، پيامبر امى و خاندان او درود فرست.
وَ يَمْسَحُ بِيَدَيْهِ وَجْهَهُ فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ يَسْتَجِيبُ الدُّعَاءَ وَ يُعْطِي ثَوَابَ سِتِّينَ حَجَّةً وَ سِتِّينَ عُمْرَةً
آنگاه دو دست خود را بر روى خود بكشد، خداوند سبحان دعاى او را مستجاب نموده و پاداش هفتاد (شصت) حج و عمره را به او عطا مىكند.
[منبع]عَنْ سَلْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص
سلمان-رضى اللّه عنه-نقل مىكند كه رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-فرمود:
مَنْ صَلَّى لَيْلَةً مِنْ لَيَالِي رَجَبٍ عَشْرَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
هركس در يكى از شبهاى ماه رجب، ده ركعت -در هر ركعت سورههاى فاتحة الكتاب، «قُلْ يا أَيُّهَا اَلْكافِرُونَ» هر کدام یک بار و «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» سه بار -بخواند،
غَفَرَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَهُ كُلَّ ذَنْبٍ عَمِلَ وَ سَلَفَ لَهُ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ كَتَبَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَهُ بِكُلِّ رَكْعَةٍ عِبَادَةَ سِتِّينَ سَنَةً
خداوند-تبارك و تعالى- همهى گناهانى را كه از او سرزده است، مىآمرزد و در برابر هر ركعت، عبادت شصت سال را براى او مىنويسد
وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ تَعَالَى بِكُلِّ سُورَةٍ قَصْراً مِنْ لُؤْلُؤَةٍ فِي الْجَنَّةِ وَ كَتَبَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ مِنَ الْأَجْرِ كَمَنْ صَامَ
و در برابر هر سوره، كاخى از مرواريد در بهشت به او عطا مىكند و پاداش كسى را كه در طول آن سال روزه داشته
وَ صَلَّى وَ حَجَّ وَ اعْتَمَرَ وَ جَاهَدَ فِي تِلْكَ السَّنَةِ وَ كَتَبَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ إِلَى السَّنَةِ الْقَابِلَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ حَجَّةً وَ عُمْرَةً
و نماز گزارده و حج و عمره بهجا آورده و به جهاد رفته باشد، و نيز تا آن روز از سال آينده در هر روز براى او حج و عمره مىنويسد
وَ لَا يَخْرُجُ مِنْ صَلَاتِهِ حَتَّى يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُ فَإِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ نَادَاهُ مَلَكٌ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ
و از نماز بيرون نمىآيد مگر آنكه خداوند او را آمرزيده باشد و وقتى نماز را به پايان مىبرد، فرشتهاى از زير عرش، او را ندا مىكند:
يَا وَلِيَّ اللَّهِ فَقَدْ أَعْتَقَكَ اللَّهُ تَعَالَى مِنَ النَّارِ وَ كَتَبَهُ اللَّهُ تَعَالَى مِنَ الْمُصَلِّينَ تِلْكَ السَّنَةِ كُلِّهَا
«اى ولىّ خدا، عمل از سر گير، كه خداوند متعال تو را از آتش جهنم آزاد نمود و در طول اين سال جزو نمازگزاران نوشت.»
وَ إِنْ مَاتَ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ مَاتَ شَهِيداً وَ اسْتَجَابَ اللَّهُ تَعَالَى دُعَاءَهُ وَ قَضَى حَوَائِجَهُ
و اگر در طول آن سال بميرد، شهيد محسوب مىگردد و خداوند متعال دعاى او را مستجاب نموده و خواستههايش را بر مىآورد
وَ أَعْطَاهُ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ وَ بَيَّضَ وَجْهَهُ وَ جَعَلَ اللَّهُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّاسِ سَبْعَ خَنَادِقَ
و نامهى عمل او را به دست راستش مىدهد و چهرهى او را سپيد و نورانى مىگرداند و ميان او و آتش جهنم، هفت خندق و گودال فاصله ايجاد مىكند.
[منبع]عَنِ النَّبِيِّ ع قَالَ در حديثى از پيامبر اكرم-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-آمده است: مَنْ قَرَأَ فِي لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَجَبٍ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ مِائَةَ مَرَّةٍ فِي رَكْعَتَيْنِ
هركس در يك شب از ماه رجب، صد بار سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» را در ضمن دو ركعت نماز بخواند،
فَكَأَنَّمَا صَامَ مِائَةَ سَنَةٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ مِائَةَ قَصْرٍ فِي الْجَنَّةِ كُلُّ قَصْرٍ فِي جِوَارِ نَبِيٍّ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ ع
گويى كه صد سال در راه خدا روزه گرفته است و خداوند به او صد كاخ در جوار يكى از پيامبرانش-عليهم السّلام-عطا مىكند.
[منبع]رَوَيْنَاهَا بِإِسْنَادِنَا إِلَى جَدِّي أَبِي جَعْفَرٍ الطُّوسِيِّ ره فِيمَا ذَكَرَهُ عَنِ ابن عباس [أبي عباس] [ابْنِ عَيَّاشٍ] قَالَ حَدَّثَنِي خَيْرُ [جبير] بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مولانا [مَوْلَاهُ] يَعْنِي أَبَا الْقَاسِمِ [الْحُسَيْنَ] بْنَ رُوحٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ
در هر حال، جدّم «ابو جعفر طوسى» -رضى اللّه عنه-به نقل از «ابن عيّاش» آورده است كه «خير [جبير]بن عبد اللّه» گفت مولايمان «ابو القاسم حسين بن روح» -رضى اللّه عنه- فرمود:
زُرْ أَيَّ الْمَشَاهِدِ كُنْتَ بِحَضْرَتِهَا [تحضر بها] فِي رَجَبٍ تَقُولُ
در ماه رجب، در هركدام از حرمها كه حضور يافتى، اين چنين زيارت كن:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍ وَ أَوْجَبَ عَلَيْنَا مِنْ حَقِّهِمْ مَا قَدْ وَجَبَ
ستايش خدا را كه در ماه رجب ما را در حرم دوستانش حاضر ساخت و آن مقدار از حق آنان را كه بر ما واجب است، بر ما بايسته نمود
وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ وَ عَلَى أَوْصِيَائِهِ الْحُجُبِ
و درود خدا بر حضرت محمد كه گزيدهى خدا است و بر جانشينان او كه دربانهاى او [خداوند، يا حضرت رسول]هستند.
اللَّهُمَّ فَكَمَا أَشْهَدْتَنَا مشاهدهم [مَشْهَدَهُمْ] فَأَنْجِزْ لَنَا مَوْعِدَهُمْ
خداوندا، بنابراين، همان گونه كه ما را در حرمهاى آنان وارد ساختهاى، به وعدههاى آنان وفا كن
وَ أَوْرِدْنَا مَوْرِدَهُمْ غَيْرَ مُحَلَّئِينَ عَنْ وُرْدٍ فِي دَارِ الْمُقَامَةِ وَ الْخُلْدِ
و ما را در سرچشمههاى آنان كه در سراى پاينده و جاودانه است، وارد گردان، بىآنكه ما را از آنجا برانى.
وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ إِنِّي قَدْ قَصَدْتُكُمْ وَ اعْتَمَدْتُكُمْ بِمَسْأَلَتِي وَ حَاجَتِي وَ هِيَ فَكَاكُ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ
سلام بر شما، من آهنگ شما را كردهام و با درخواست و حاجتم بر شما اعتماد نمودهام و آن آزادىام از آتش جهنم
وَ الْمَقَرُّ مَعَكُمْ فِي دَارِ الْقَرَارِ مَعَ شِيعَتِكُمُ الْأَبْرَارِ وَ السَّلَامُ (عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ)
و استقرار با شما در سراى آرامش همراه با شيعيان نيك شما است. سلام بر شما در برابر شكيبايىتان و چه عاقبتسراى نيكى!
أَنَا سَائِلُكُمْ وَ آمِلُكُمْ فِيمَا آتيكم [إِلَيْكُمُ] التَّفْوِيضُ وَ عَلَيْكُمُ التَّعْوِيضُ فَبِكُمْ يُجْبَرُ الْمَهِيضُ
من از شما درخواست مىكنم و به شما اميدوارم در آنچه به شما واگذار شده و دادن پاداش آن نيز بر عهدهى شما است؛ زيرا به [وسيلهى]شما استخوان شكسته به هم آمده
وَ يُشْفَى الْمَرِيضُ وَ مَا تَزْدَادُ الْأَرْحَامُ وَ مَا تَغِيضُ
و بيمار بهبودى مىيابد و رحمها بچهدار شده و يا سقط مىكنند.
إِنِّي لسركم موقن [بِسِرِّكُمْ مُؤْمِنٌ] وَ لِقَوْلِكُمْ مُسَلِّمٌ وَ عَلَى اللَّهِ بِكُمْ مُقْسِمٌ
من به سرّ شما ايمان دارم و تسليم گفتارتان هستم و شما را به خدا سوگند مىدهم
فِي رَجْعِي [رجعتي] بِحَوَائِجِي وَ قَضَائِهَا وَ إِنْجَاحِهَا [وَ إِمْضَائِهَا] وَ إِبْرَاحِهَا وَ بِشُئُونِي لَدَيْكُمْ وَ صَلَاحِهَا
كه مرا در حالى كه حاجتهايم را داده، برآورده، [مسلم و قطعى كرده]، كامياب نموده و آشكار كنيد و كارهايم را در نزدتان سامان دهيد.
وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ سَلَامَ مُوَدِّعٍ وَ لَكُمْ حَوَائِجُهُ مُودِعٌ
سلام بر شما، همانند سلام كسى كه از شما خداحافظى مىكند ولى حاجتهايش را به شما سپرده است
يَسْأَلُ اللَّهَ إِلَيْكُمُ الْمَرْجِعَ وَ سَعْيُهُ إِلَيْكُمْ غَيْرُ مُنْقَطِعٍ وَ أَنْ يُرْجِعَنِي مِنْ حَضْرَتِكُمْ خَيْرَ مَرْجِعٍ
و از خدا مىخواهد كه باز به سوى شما بازگردد و تلاش و بازگشت او به سوى شما پايان نپذيرد
إِلَى جِنَابٍ مُمْرِعٍ وَ خَفْضِ عَيْشٍ مُوَسَّعٍ وَ دَعَةٍ وَ مَهْلٍ إِلَى حِينِ الْأَجَلِ
و اينكه با بهترين بازگشت از حضور شما ازگردد، يعنى به سوى آستانهى پرنعمت و زندگانى آسوده و گسترده و فراخى و آرامش تا به هنگام سرآمد عمر
وَ خَيْرِ مَصِيرٍ وَ مَحَلٍّ فِي النَّعِيمِ الْأَزَلِ وَ الْعَيْشِ الْمُقْتَبَلِ
و بهترين بازگشت و جايگاه در نعمت فراوان ازلى و زندگانى نو
وَ دَوَامِ الْأُكُلِ وَ شُرْبِ الرَّحِيقِ وَ السَّلْسَلِ وَ عَلٍّ وَ نَهَلٍ لَا سَأَمَ مِنْهُ وَ لَا مَلَلَ
و خوراكىهاى پيوسته و نوشيدن شراب و نوشيدنىهاى گوارا و نوشيدنهاى پىدرپى كه از آن خسته و دلتنگ نگردم
وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ عَلَيْكُمْ حَتَّى الْعَوْدِ إِلَى حَضْرَتِكُمْ وَ الْفَوْزِ فِي كَرَّتِكُمْ وَ الْحَشْرِ فِي زُمْرَتِكُمْ
و رحمت، بركات و درودهاى خدا بر شما، تا هنگام بازگشت به حضور شما و كامياب گرديدن به حضور در رجعت شما و زنده شدن جزو گروه شما
وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ وَ صَلَوَاتُهُ وَ تَحِيَّاتُهُ وَ هُوَ حَسْبُنَا (وَ نِعْمَ الْوَكِيل)
و رحمت، بركات، درودها و تحيتهاى خدا بر شما و او براى ما كافى است و چه كارگزار خوبى!
[منبع]عَنِ النَّبِيِّ ع فِي ذِكْرِ فَضْلِ شَهْرِ رَجَبٍ مَا هَذَا لَفْظُهُ
طى حديثى از پيامبر-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-دربارهى فضايل ماه رجب، مىفرمايد:
وَ لَكِنْ لَا تَغْفُلُوا عَنْ أَوَّلِ لَيْلَةٍ جُمُعَةٍ فِيهِ [منه] فَإِنَّهَا لَيْلَةٌ تُسَمِّيهَا الْمَلَائِكَةُ لَيْلَةَ الرَّغَائِبِ
. . . ليكن از شب جمعهى اول اين ماه غفلت مورزيد، زيرا اين شب، شبى است كه فرشتگان آن را «ليلة الرّغائب»؛ (شب دست يافتن به امور مورد رغبت و علاقه) مىنامند؛
وَ ذَلِكَ أَنَّهُ إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ لَمْ يَبْقَ مَلَكٌ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا يَجْتَمِعُونَ فِي الْكَعْبَةِ وَ حَوَالَيْهَا
زيرا زمانى كه يك سوم از شب جمعهى اول اين ماه سپرى مىشود، هيچ فرشتهاى در آسمانها و زمين باقى نمىماند مگر آنكه در كعبه و پيرامون آن گرد مىآيند
وَ يَطَّلِعُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ اطِّلَاعَةً فَيَقُولُ لَهُمْ يَا مَلَائِكَتِي سَلُونِي مَا شِئْتُمْ
و خداوند بر آنها اشراف نموده و نظر افكنده و خطاب به آنها مىگويد: اى فرشتگان من، هر حاجتى داريد از من بخواهيد.
فَيَقُولُونَ رَبَّنَا حَاجَتُنَا إِلَيْكَ أَنْ تَغْفِرَ لِصُوَّامِ رَجَبٍ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى قَدْ فَعَلْتُ ذَلِكَ
فرشتگان مىگويند: پروردگارا، حاجت ما از تو اين است كه روزهداران ماه رجب را بيامرزى. خداوند-تبارك و تعالى- مىفرمايد: چنين كردم.»
ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا مِنْ أَحَدٍ صَامَ يَوْمَ الْخَمِيسِ أَوَّلَ خَمِيسٍ مِنْ رَجَبٍ ثُمَّ يُصَلِّي بَيْنَ الْعِشَاءِ وَ الْعَتَمَةِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً يَفْصِلُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ بِتَسْلِيمَةٍ
رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-در ادامه فرمود: «هركس پنجشنبهى اول ماه رجب را روزه بگيرد و بين نماز مغرب و عشا دوازده ركعت نماز دو ركعتى-
يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ مَرَّةً فَإِذَا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ صَلَّى عَلَيَّ سَبْعِينَ مَرَّةً يَقُولُ
در هر ركعت یک بار سورهى «فاتحة الكتاب» و سه بار سورهى «إِنّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ» و دوازده بار سورهى «قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ» -بخواند و بعد از نماز، هفتاد بار به اين صورت بر من صلوات بفرستد،
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ [الْهَاشِمِيِ] وَ عَلَى آلِهِ
خداوندا، بر حضرت محمد، پيامبر امّى [هاشمى و بر] خاندان او درود فرست.
ثُمَّ يَسْجُدُ وَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ سَبْعِينَ مَرَّةً
سپس به سجده برود و در سجده هفتاد بار بگويد:
سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَ الرُّوحِ
بسيار پاك و منزّه باد خداوندى كه پروردگار فرشتگان و روح است!
ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَ يَقُولُ
آنگاه سر از سجده بردارد و بگويد:
رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ تَجَاوَزْ عَمَّا تَعْلَمُ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيُّ الْأَعْظَمُ
پروردگارا، مرا بيامرز و بر من رحم كن و از آنچه آگاهى درگذر، به راستى كه تو بلندپايه و بزرگترين هستى.
ثُمَّ يَسْجُدُ سَجْدَةً أُخْرَى فَيَقُولُ فِيهَا مِثْلَ مَا قَالَ فِي السَّجْدَةِ الْأُولَى ثُمَّ يَسْأَلُ اللَّهَ حَاجَتَهُ [فِي سُجُودِهِ] فَإِنَّهُ تُقْضَى إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى
بعد دوباره سجده كند و ذكرى را كه در سجدهى اول گذشت(سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَ الرُّوحِ)، هفتاد بار بگويد و در حال سجده حاجت خود را از خداوند بخواهد، ان شاء اللّه تعالى حاجتش برآورده مىگردد.
ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُصَلِّي عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ هَذِهِ الصَّلَاةَ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ جَمِيعَ ذُنُوبِهِ وَ لَوْ كَانَتْ ذُنُوبُهُ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ وَ عَدَدَ الرَّمْلِ وَ وَزْنَ الْجِبَالِ وَ عَدَدَ وَرَقِ [أوراق] الْأَشْجَارِ وَ يُشَفَّعُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي سَبْعِ مِائَةٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ مِمَّنْ قَدِ اسْتَوْجَبَ النَّارَ فَإِذَا كَانَ أَوَّلُ لَيْلَةِ نُزُولِهِ إِلَى قَبْرِهِ بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِ ثَوَابَ هَذِهِ الصَّلَاةِ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ بِوَجْهٍ طَلِقٍ وَ لِسَانٍ ذَلِقٍ فَيَقُولُ يَا حَبِيبِي أَبْشِرْ فَقَدْ نَجَوْتَ مِنْ كُلِّ شِدَّةٍ فَيَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَمَا رَأَيْتُ أَحْسَنَ وَجْهاً مِنْكَ وَ لَا شَمِمْتُ رَائِحَةً أَطْيَبَ مِنْ رَائِحَتِكَ فَيَقُولُ يَا حَبِيبِي أَنَا ثَوَابُ تِلْكَ الصَّلَاةِ الَّتِي صَلَّيْتَهَا لَيْلَةَ كَذَا فِي بَلْدَةِ كَذَا فِي شَهْرِ كَذَا فِي سَنَةِ كَذَا جِئْتُ اللَّيْلَةَ لِأَقْضِيَ حَقَّكَ وَ آنَسَ وَحْدَتَكَ وَ أَرْفَعَ عَنْكَ وَحْشَتَكَ فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ ظَلَّلْتُ فِي عَرْصَةِ الْقِيَامَةِ عَلَى رَأْسِكَ وَ إِنَّكَ لَنْ تُعْدَمَ الْخَيْرَ مِنْ مَوْلَاكَ أَبَدا
سپس رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم-فرمود: «سوگند به كسى كه جان به دست او است، هيچ بندهاى، اعمّ از مرد و زن، اين نماز را نمىخوانند، مگر آنكه خداوند همهى گناهان او را مىآمرزد، هرچند به اندازهى خار و خاشاك آبهاى دريا و به شمارهى سنگريزهها و هموزن كوهها و به شمارهى برگ درختان، گناه داشته باشد و نيز در روز قيامت از هفتصد تن از افراد خاندان خود كه مستحق ورود به آتش جهنم شدهاند، شفاعت مىكند و شب اول فرود آمدن در قبرش، خداوند پاداش اين نماز را به صورت فردى كه زيباترين چهره را دارد و با چهرهى گشاده و زبان گويا برخورد مىكند، به سوى او گسيل مىدارد و آن شخص به خوانندهى اين نماز مىگويد: دوست من، بشارت باد تو را، كه از همهى سختىها نجات يافتى! و خوانندهى نماز به او مىگويد: تو كيستى كه من كسى زيباتر از تو را نديده و خوشبوتر از بوى تو را استشمام نكردهام. پاسخ مىدهد: دوست من، من پاداش آن نمازى هستم كه در فلان شب در فلانجا در فلانماه در فلان سال خواندى، اكنون در اين شب به نزد تو آمدهام تا حقّ تو را برآورده و مونس تنهايى تو گردم و وحشت را از وجودت بزدايم و زمانى كه در شيپور قيامت دميده مىشود، در عرصهى قيامت بر سر تو سايه خواهم افكند و تو هرگز از نيكى مولايت بىبهره نخواهى بود.
[منبع]نَقَلْنَاهُ مِنْ كُتُبِ الْعِبَادَاتِ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ
در برخى كتابهاى عبادات آمده است كه پيامبر اكرم-صلوات اللّه عليه-فرمود:
إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى نَصَبَ فِي السَّمَاءِ السَّابِعَةِ مَلَكاً يُقَالُ لَهُ الدَّاعِي
خداوند متعال در آسمان هفتم فرشتهاى را گمارده است كه به او «داعى» گفته مىشود.
فَإِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَجَبٍ يُنَادِي [نادى] ذَلِكَ الْمَلَكُ كُلَّ لَيْلَةٍ مِنْهُ إِلَى الصَّبَاحِ طُوبَى لِلذَّاكِرِينَ طُوبَى لِلطَّائِعِينَ
هنگامى كه ماه رجب وارد مىشود، آن فرشته در هر شب از آن تا صبح ندا در مىدهد: «خوشا به حال ذاكران! خوشا به حال اطاعتكنندگان!»
وَ يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى أَنَا جَلِيسُ مَنْ جَالَسَنِي وَ مُطِيعُ مَنْ أَطَاعَنِي وَ غَافِرُ مَنِ اسْتَغْفَرَنِي
و خداوند متعال خود مىفرمايد: «من همنشين هركس هستم كه همنشين من باشد و مطيع هركس هستم كه از من اطاعت كند و آمرزندهى هركس هستم كه از من آمرزش بطلبد.
الشَّهْرُ شَهْرِي وَ الْعَبْدُ عَبْدِي وَ الرَّحْمَةُ رَحْمَتِي فَمَنْ دَعَانِي فِي هَذَا الشَّهْرِ أَجَبْتُهُ وَ مَنْ سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ
ماه، ماه من است و بنده، بندهام و رحمت، رحمتم. بنابراين، هركس در اين ماه مرا بخواند، به او پاسخ مثبت مىدهم و هركس از من چيزى بخواهد، به او عطا مىكنم
وَ مَنِ اسْتَهْدَانِي هَدَيْتُهُ وَ جَعَلْتُ هَذَا الشَّهْرَ حَبْلًا بَيْنِي وَ بَيْنَ عِبَادِي فَمَنِ اعْتَصَمَ بِهِ وَصَلَ إِلَي
و هركس از من طلب هدايت كند، هدايتش مىنمايم و من اين ماه را به عنوان رشتهى ارتباط ميان خود و بندگانم قرار دادهام، هركس به آن چنگ بزند، به من مىرسد.
[منبع]